L

ẜm doc. ꝙ tota pecunia inuenta apud religioſū debeat cū eo ſepeliri ſꝫ aliquā ꝑtem apponere in ſignūperditionis ſeu ad terrorē aliorum. ¶ In gl. ī verbo indulgentiam. ibi. quantū ad eſum carniū. no.glo. ⁊ idem tenet Inno. ⁊ ob hoc cōſulit abbas ꝙ ſimonachꝰ vadat ad ſtudiū obtineat ab abbate ſuoſpecialē licentiam quo ad eſum carniū. al̓s non liceret. pro hoc tex. ibi nec extra refectoriuꝫ hoc licet ſine licentia ſuꝑioris. Hoſti. dicit ꝙ hoc dictū glo. nōꝓbat̉. qꝛ iſte. ꝟ. qͣꝫqͣꝫ. nihil dicit de carnibꝰ ſꝫ hͦ pōt ītelligi de alijs cibis delicatis. ſed primū dictum eſtmagis cōmune. tamē nō video in hoc magnā vimqꝛ tex. in. ꝟ. qͣꝫqͣꝫ. nō dat iſtā poteſtatem abbati indiſtincte ſed dicit ꝓut neceſſitas poſtulauerit. ⁊cͣ. naꝫex cauſa neceſſitatis puta qꝛ delicatꝰ ſeu infirmꝰ itaꝙ nō poteſt eē cōtentus cōmunibꝰ cibis. ⁊ hoc clare permittit etiam regula. naꝫ. ꝟ. qͣꝫqͣꝫ. debet ꝓprieintelligi in eſu carniū cū veniat aduerſatiue ad precedentia ⁊ ſic debet aduerſari in iure et in facto. adidē finis. c. qui ſolum videt̉ auferre abbati ptātemdiſpenſandi cū monacho quo ad ſubſtātialia regule. in accidentalibꝰ ergo videt̉ ſibi ꝑmittere. ꝓ hocallego bo. tex. cum glo. no. xx. q. iiij. c. fi. vbi patꝫ ꝙin aſperitate regule poteſt abbas generalit̓ diſpenſare. ſꝫ ītellige vt dixi ī diſpēſatiōe q̄ fit ex cā ꝓbabilial̓s nō dicit̉ diſpenſatio ſed diſſipatio. ꝓ hoc quodno. glo. j. q. vij. in. §. niſi rigor. ⁊ vide ſingulare dictū Inno. hic. qd̓ tene menti. dicit enī ꝙ vbicūqꝫ inferiori p̄lato citra papā cōcedit̉ ptās diſpenſandi ītelligit̉ ex cā hoc facere. qꝛ hoc importat verbuꝫ diſpenſatio al̓s aūt cā nō exiſtente nō valet diſpēſatōẜm eū vel ē retractāda qd̓ bn̄ notabis. ¶ Sed queritur de qōne quotidiana. quid in monaſterijs dequibꝰ nō eſt memoria an fuerit ibi licitus eſus carniū nec apparet de aliqua licētia ſuꝑioris. nunquidlicite ſine peccato poſſint carnibꝰ vti. Do. Car. dicitſe cōſuluiſſe ꝙ impune poſſūt vti donec monaſterium aliter reformet̉. qꝛ ex quo iſti nō fuerūt actoresnec apparet ex qua cā hoc fuerit introductū pōt preſumi ꝙ ex aliqua cā legitima. ar. in. c. j. de preſcrip.li. vj. ⁊ idē pōt dici de accidentalibꝰ regule ſuperiortn̄ ex officio debet ſuꝑ his intendere. ⁊ vide circa hͦqd̓ dixi in. c. deus qui. de vi. ⁊ ho. cle. ⁊. c. ſuꝑ eo. deregū. ⁊ ad materiā p̄dictā vide ſpe. in ti. de lega. §.ſunt quoqꝫ. in materia diſpenſationum. vbi ponitxxx. caſus in quibꝰ abbas diſpenſat. ⁊ vide ſingulare dictū Inno. in. c. ij. de eo qui fur. or. ſuſ. vbi dic̄ꝙ regulariter inferior ep̄o nō diſpenſat contra iusniſi in caſibus a iure expreſſis. qd̓ cōfirmāt doct. inc. fi. de poſt. p̄la. ¶ In gl. in. v̓bo negligēs ibi ſi eſtmagna. no. bene glo. ꝙ ꝓ qualibet negligentia nōdꝫ remoueri p̄latus etiā regularis. ꝓ hoc aligꝭ. tex.quaſi expreſſū. in. c. fi. j. eo. in. ꝟ. quid ſi abbas. ⁊ vide qd̓ no. j. q. j. quicqͥd. ¶ In glo. fi. in fi. Inno. hicabſolute concludit ꝙ ex magna cauſa papa pōt diſpenſare ꝯtra votū religionis. ⁊ fere om̄s canoniſte ſequūtur hāc opinionē. Exemplū magne cauſeSi aliquis rex infidelis vellet redire ad fidem cumtoto ſuo regno ſi poſſet ducere monialē filiaꝫ fortealicuius regis in vxorē. nam credendū eſt hoc eſſe

deo charius qͣꝫ cōtinētia vniꝰ hoīs cū ꝓ ꝯſeruatiōerōalis creature corpꝰ ſuū expoſuit morti. necē veꝝiſtum cū quo diſpenſat̉ peccare īmo magis meret̉obtēperando ex cauſa vicario ieſu chriſti ⁊ ſeip̄umofferendo in holocauſtū. nam ip̄m matrimoniumeſt de iure diuino. ⁊ in vſu matrimonij ē caſtitas.vt dicit tex. no. in. c. nicena. xxxj. di. Iteꝫ religio aſſumpſit ſubſtātiā ſuā ex auctoritate romani pōtificis. ille ergo qui cōceſſit pōt diſpenſare. ſed beatusThomas in hoc variauit ſed in vltimo tenet ꝯͣriū.Sed Io. an. in mercu. hoc nō obſtāte cōcludit cumpremiſſa opi. glo. ⁊ vide pleniꝰ hūc articulū ꝑ eumin regula ſemel deo. de re iu. li. vj. ⁊ ſatis mihi placet hec opi. canoniſtaꝝ. naꝫ monachatus eſt qd̓dāvotū tacitū vel expreſſum ⁊ nihil aliud habet de iure diuino ſed votum poteſt in melius cōmutari ſcꝫin id qd̓ eſt deo magis acceptū. vt in. c. magne. ⁊ inc. j. s. de voto. Sed certū eſt iuxta verbū euangelijnō eē maiorē charitatē qͣꝫ ꝙ homo ponat corpꝰ ſuum ꝓ amicis ⁊ ꝓximis ſuis. ceſſante vero cā tenethic Inno. papa nō poſſe diſpenſare cōtra ſubſtantialia regule. dicit tamē notabile verbū ꝙ ſi diſpenſat̉ ſine cā nō valet diſpenſatio circa ꝓprium obtinendū. ſed ſi deuentū fuit ad cōtractū matrimonijtenet matrimoniū ꝓpter bonā fidē cōtrahentis cūilla ꝓfeſſa ne decipiat̉ ex licētia principis. ar. in. l. j.ff. de his qui veni. eta. ſed ꝓfeſſus non pōt exigeredebitū ſed tenet̉ reddere exactus. ⁊ no. hoc dictuꝫqꝛ facit ad multa. cōtra p̄dicta multū facit iſte text̉.dū dicit papam nō poſſe in hoc dare licentiā. Inn.reſpondet ꝙ verbū licentia intelligit̉ quādo hͦ facitſine cauſa ex ſola volūtate. nota bene iſtud dictumꝓ intellectu huius verbi licētiam vt nō referat̉ adarbitriū boni viri. ⁊ licet doc. noſtri tranſeant cumhoc dicto tn̄ Bar. aperte tenet oppoſitū in. l. alio. ffde ali. ⁊ ci. le. ⁊ in extrauagan. ad reprimēdam. vbidicit ꝙ cum verbū licētia veniat a verbo licet debetintelligi nō de nuda volūtate ſed rōne regulata. ꝓhoc ego allego tex. in. c. magne. s. de voto. vbi verbū licere refert̉ ad quādā equitatē. equitas autē ēiuſticia dulcore miſericordie temꝑata vt ibi dixi. etad iſtū tex. tenēdo opi. Inno. pōt rūderi ꝙ ex facili cā nō pōt dare licentia. Itē loquit̉ qn̄ ſimpl̓r vultdare licentiā nō cōmutādo in aliud bonū deo magis acceptū. ⁊ hec rn̄ſio mihi ſatis placet. No. ꝙ cōmutare nō ē diſpēſare nec licentiā dare q̄ eſt bonarn̄ſio qn̄ dicit̉ papa nō pōt licentiam dare.INIIS. cōcilijs regulariuꝫPrimo ſtatuit deꝓuincialibus celebrandi ſingulis triēnijs.ſecūdo ibi adhibito moderat̉ numeꝝ euectionum⁊ ꝑſonaꝝ veniētiū tertio ibi. aduocēt. diſponit d̓ inſtructionibꝰ ⁊ p̄ſidentibꝰ capitulo quarto de tꝑe qͥduret capl̓m ⁊ qͥd ibi fiet. ibi hmōū qͥnto qͥd obẜuet̉qd̓ ibi fiet. ibi ⁊ qd̓ ſexto de capl̓o ſequēti ibi ꝓuiſioſeptimo de cōi vita ducenda ibi. ⁊ qui octauo d̓ viſitatoribus eligendis ⁊ temporum officio. ibi ordinetur. nono extendit ad canonicos regulares.ibi. hocip̄m decimo ꝓuidet ſuper diſcordia viſitatorū. ibi ſi vero vndecimo ibi. porro. hortat̉ dioce