III

De ſta. mo.

Nam ep̄s appellatur religioſus. vt in. c. ex multa.sͣ. de volꝭ. Scd̓o cāu aūt eccl̓ia eſt collegiata aut nōprimo caſu aut querit̉ de promotione ad canonicatum vel ad aliud beneficiū ſimplex ip̄iꝰ eccleſie collegiate ⁊ promoueri nō poteſt. vt in. c. ſuper eo. sͣ.de regū. adeo ꝙ ẜm Cal. etiā ep̄s diſpenſare nō poteſt vt religioſus ſit canonicus in eccleſia ſeculari.nam ceſſat hoc caſu priuilegium cure rōne cuius ꝑmittit̉ promotio ad eccl̓iam ſecularem. vt hic. hoc ītellige niſi eccl̓ia cathedralis eēt regularis. nā tuncmonachus vnius monaſterij pōt ꝓmoueri vt ſitcanonicus in eccleſia cathedrali. ⁊ largo modo monachi in tali eccleſia poſſūt appellari canonici. ⁊ ſicdꝫ intelligi. c. quorūdaꝫ. cū gl. lxxiiij. di. ⁊. c. ij. lviijdi. vbi etiā bona glo. Aut queritur nunquid poſſitꝓmoueri ad ipſam dignitatē eccleſie collegiate. puta vt ſit p̄poſitus. ⁊ in hoc ſunt varie opi. Hoſti. hictenet ꝙ nō poteſt fieri niſi diſpenſatiue propt̓ cureneceſſitatē. alij tenuerūt cōtra. ꝙ ſicut pōt ꝓmoueri in ep̄m in eccl̓ia ſeculari ita ⁊ in p̄poſituꝫ eccleſiecollegiate. Io. cal. ꝑ eandē rōnem poſt multa tenetꝙ ſine diſpenſatione nō ꝓmouet̉ qꝛ hoīes diſparisꝓfeſſionis nō debent ī eodem collegio aſſociari. vtin. c. noua. xvj. q. vij. ⁊ in cle. j. de elec. putat tamenꝙ poterit poſtulari ⁊ ep̄s poterit diſpenſare. ſed tuvide glo. in. d. cle. j. ⁊ ſatis poteſt teneri opi. contraria. cum nō reperiatur hoc iura prohibitū. nam eadem eſt rō in ep̄o cū ep̄us cum ſuis canonicis facitvnum corpus. vt in. c. nouit. ⁊. c. quāto. de his quefi. a prela. vnde rō cure ⁊ p̄dicationis militat hoc caſu. vt hic in tex. ⁊ ad cle. j. dicendū ꝙ ibi loquitur vtnō aggregent̉ in eodē monaſterio quia monachꝰvnius monaſterij nō poteſt eligi in abbatē alteriuſhabitus vel religionis. c. in noua. loquit̉ quādo ineodem collegio aggregant̉ equalit̓ ſed hic nos loqͥmur quādo eligit̉ in prelatuꝫ cū tunc ſubſit priuilegium cure vel p̄dicationis. ¶ Secūdo caſu cū queritur de eccl̓ia nō collegiata aut nō eſt curata ⁊ religioſus illā obtinere nō poteſt. qꝛ ceſſat rō cure. auteſt curata. ⁊ ſunt opi. vtruꝫ requirat̉ diſpenſatio. ⁊cōmuniter tenet̉ ꝙ de iure cōi poſſit ꝓmoueri. hoctenēt hic etiā Hoſti. Io. an. ⁊ Cal. qui dicūt nō eſſeneceſſariū vt ep̄s in ꝓmotione vtat̉ verbis diſpenſationis. hanc opi. tenet Frede. cōſil̓. cxxxj. Sed vide late ꝑ do. de ro. deci. ccliiij. vbi maior ꝑs videturdeuiare ab hac ſnīa. vnde tenēt ꝙ religioſus nonpoſſit pn̄tari ꝑ patronū ad eccl̓iam parochialem. ſꝫvt dixi cōis opi. eſt in oppoſitū. ⁊ videt̉ tex. cum gl.in hac ſnīa ī. c. parochiali. xvj. q. j. Itē adduco iſtūtex. in ar. qꝛ dicit̉ hic ꝙ monachi poſſunt ꝓmoueri⁊cͣ. vnde pondera verbū poſſūt. illud enī qd̓ pōt ꝑdiſpenſationē dicit̉ fieri nō poſſe. no. Inn. in. c. paſtoralis. de cā poſ. ⁊ ꝓprie. facit. c. faciat hō. xxij. q.ij. Sed dubiū ē an ſine ſocio pn̄t ꝓmoueri. ⁊ in hacqueſtione ſūt varie opi. quidā dicūt ꝙ monachi nōdebēt ſine ſocio ꝓmoueri ſꝫ regulares canonici ſicniſi cōmode ſociū ſuū habere poſſint. Alij dicunt ꝙidē in vtriſqꝫ vt data cōmoditate teneant̉ hr̄e ſocium. Io. an. hic ⁊ clarius in. c. fi. de capel. mona. videt̉ velle ꝙ ſi religioſus ꝓmoueret̉ nō tenet̉ habe

re ſociū. qꝛ cuꝫ abſoluat̉ a mōaſterio ⁊ nullā cōiocicū eo amplius habeat. nō tenet̉ abbas ſibi dare ſocium ſꝫ ſi ꝓmouet̉ vt obedientiariꝰ monaſterij. puta ad eccl̓iam ſubiectā monaſterio ad quā cōſueuitmonachus ꝓmoueri ⁊ ad libitū reuocari. ⁊ tūc habēt locū iura q̄ loquūt̉ de ſocio. ⁊ hoc ꝯfirmat Io.an. in glo. ſua in cle. ne in agro. §. ad hec. ꝟ. ad clauſtrū. eo. ti. quā opi. pluries fui ſecutꝰ. ſꝫ ſibi multuꝫaꝑte reſiſtit iſte tex. nā hic agebat̉ de ꝓmotione perpetua ⁊ papa allegat in cōtrariū illud cōciliū lateranēſe. sͣ. eo. c. ij. vbi diſponit̉ vt monachi ſinguli nōꝓmoueant̉. ⁊cͣ. ſi enī loqueret̉ illa ꝓuiſio in obediētiarijs hec allegatio nō faceret ad ꝓpoſitum ⁊ fruſtra papa allegaret poſtmodū canones antiquos.Itē motiuū Io. an. poteſt ſaluari vt abbas nō teneatur dare ſociū ſꝫ tn̄ nō tollit̉ prohibitio iuris vt aliter monachi nō ꝓmoueant̉. Si ergo ep̄s vult eumꝓmouere ꝓuideat ſibi de ſocio. Unde in hac materia dicerē ꝙ ſi ꝓmouet̉ in clauſtralē om̄i modo dꝫhabere ſociū ſi eſt monachꝰ ⁊ ſi redditꝰ eccleſie nonſufficiant ꝓ duobꝰ debet eccl̓ia vniri. vel ſerua qd̓dicit̉ in. d. §. ad hec. Si vero eccl̓ie nō ſūt monaſterio ſub modo predicto ſubiecte. ⁊ tūc de iure antiqͦpoterat ſolus monachus ꝓmoueri. vt in. c. ī parochia. xvj. q. j. cū ſimilibus. Sed de iure nouo nō debet ſingulariter ꝓmoueri. vt in. d. c. ij. sͣ. e. ⁊ pro hͦfacit iſta littera dū dicit ꝙ quaſcūqꝫ parochiales. ⁊cͣvnde pōdera verbū quaſcunqꝫ. exceptio ergo Io.an. nō probat̉ iure cū includat̉ ſub hac dictiōe vniuerſali. Sed in canonico regulari ſatꝭ pōt dici ꝙ poteſt hr̄e ſociū ſi cōmode pōt. ⁊ in hoc erit dr̄ia intercanonicū regularem ⁊ monachū quā aperte in hacmateria videt̉ facere iſte tex. Et in fi. glo. habes exiſta glo. duos intellectus ad tex. Primus vt intelliligat̉ de nō ꝓfeſſo ⁊ tūc oportet intelligere ꝙ iſte diſpēſatiue fuit ꝓmotꝰ in plebanū vt qꝛ papa diſpenſauit in illo voto ꝓpter magis bonū. ⁊ no. ſinguiariter hunc intellectū qꝛ neſcio alibi ꝙ cuꝫ vouēte intrare religionē papa pōt diſpenſare in voto nō cōpleto vt acceptet eccl̓iam curatā propter magis bonū. qꝛ hoc pōt ſibi ꝓdeſſe ⁊ alijs ſed in monaſteriotm̄ ſibi. ⁊ ſic ex gl. argue ꝙ magis meret̉ p̄ſbyter parochialis recte exercendo officiuꝫ ſuū qͣꝫ ſimplex religioſus. ¶ Sed cōtra hoc inſurgit forte dubiū. nāſi hͦ ē verū quare ꝑmittit̉ cuilibet p̄lato citra ep̄m dimittere p̄laturā ⁊ intrare religionē. vt. sͣ. dixi in. c.licet. de regu. So. ſuſtinēdo pͥmū dictū poteſt diciꝙ illud ꝑmittit̉ qꝛ vita monaſtica eſt tutior qͣꝫ vita q̄ſit in ſeculo qꝛ illa eſt ꝑiculoſior. vn̄ forte videt nonpoſſe in ſeculo ꝓficere ⁊ charitas eſt fons ꝓpriꝰ. ⁊cͣ.vt in. d. c. lꝫ in fi. Scd̓s intellectus ꝙ iſte erat profeſſus. ⁊ placet hͦ Lau. Nā forte fecit poſtea ꝓfeſſionē⁊ mihi pius placet pͥmus intellectꝰ. Nā papa arguguit de iſto ſicut de canonico regulari. Iteꝫ ad qͥddaret ſibi ſocium regularem cum ille remaneret ſine canonico cōtra mentē huius. c. Unde poteſt intelligi ꝙ iſte facit ꝓfeſſionē tacitā nō faciēdo mētionē de ſua conuerſione ⁊ renūciando bn̄ficio videt̉eū ex toto renūciare ⁊ voluiſſe vitā mutare. vn̄ hr̄ꝓ religioſo lꝫ nō fecerit ſolēnē ꝓfeſſionē nec muta