IIIDe cōuer. coniug.
vxor tn̄ potuit nō reſiſtere. nec peccat deſiſtendo qꝛtenet̉ in hoc lege diuina ⁊ humana obedire maritovt ē tex. no. in. c. manifeſtū. ⁊. c. voluit. xxxiij. q. v.ita ꝙ facias regulā ꝙ nullū votū abſtinentie poteſtemittere vxor ſine cōſenſu mariti ⁊ ꝙ maritus pōtreuocare licet priꝰ cōſenſerit nō aūt ſic ecōtra quiavxor ē magis ſubiecta marito. ⁊ de hoc dic pleniusvt ibi no. Aut vxor emiſit votū cōtinētie ⁊ tūc valꝫin ſui p̄iudiciū ſcꝫ vt nō exigat debitū. qꝛ non exigere nullū p̄iudicium irrogat marito. vt ꝓbat̉ ī. c. ſe.ſi aūt ſimpl̓r vouit ⁊ maritꝰ cōſenſit aūt ad tempꝰ.⁊ poteſt indubie lapſo tꝑe debitū exigere. ⁊ iſto modo intelligendo indubie ꝓcedit hec lr̄a. Aut queritur nūqͥd pendēte tꝑe poſſit maritꝰ exigere debitū⁊ ſic reuocare votū cui cōſenſit ⁊ eſt magis dubiuꝫnam gl. in. d. c. manifeſtuꝫ. videt̉ velle aliud eſſe invoto cōtinentie aliud in voto abſtinentie ⁊ haberethoc equitatē. tn̄ puto cōtrariū qꝛ votū cōtinentie ēvotū abſtinentie. vt in. c. ſi tu abſtines .xxvij. q. ij.Cū ergo iura diuina ⁊ humana dant marito plenāfacultatē in voto abſtinētie. gͦ videt̉ ꝙ votū cōtinētie poſſit reuocare. in cōtrariū tn̄ facit qꝛ in alijs votis maritus cōſentiendo nō videt̉ tacite vouere. ſꝫ īvoto cōtinentie ſic qꝛ cōſenſus eiꝰ non exigit̉ niſi vtipſe nō exigat. tn̄ ꝓ pͥmo dicto facit iſte text̉. qui videt̉ iſta ponere vt diuerſa .ſ. vouere ⁊ voto vxoriscōſentire. Itē qꝛ lr̄a iſta non dicit tp̄s illud fuiſſe lapſum peccat tn̄ maritꝰ veniendo ꝯtra id qd̓ ſel̓ ꝯſenſit vxor tn̄ non pōt reſiſtere vt. sͣ. dixi. ⁊ ſic ſcd̓o mōpoteſt intelligi iſte tex. ⁊ eiſdē rōnibus dicēdum eſtqn̄ vxor vouit cōtinētiā imꝑpetuū licet glo. videat̉vacillare in. c. noſſe. xxx. q. j. p̄dicta ꝓcedūt vbi maritus nō vouit ſed voto vxoris ꝯſenſit. Quid autē ſi maritus pariter vouiſſet. dic ꝙ aut ad tempus⁊ lapſo tēpore nō obligat̉. ar. hic in. ꝟ. perpetuum.Aut ſimplicit̓ ⁊ tūc vterqꝫ tenet̉ ſeruare cōtinētiaꝫ.nec vxor tenet̉ obedire marito volenti cōtra votuꝫvenire. vt eſt caſus in. c. qd̓ deo pari. xxxiij. q. v.¶ Quid aūt ſi alter nō ſeruat cōtinentiā nūquid reliquus poſſit aliū repetere ⁊ ab eo debitum exigeretex. videt̉ velle ꝙ nō. in. d. c. qd̓ deo. ſed glo. no. ind. c. noſſe. dicit ꝙ licet alter nō poſſit aliū impetereex quo ambo emiſerūt votū. iudex tn̄ eccleſiaſticusex officio ſuo dꝫ eos cōpellere ad mutuā cohabitationē. ar. in. c. ex litteris. jͣ. de diuor. ſed certe illudc. hoc n̄ probat. loquit̉ enī qn̄ ſine voto mr̄imoniūfuit ſeꝑatū ꝓpter alterius adulteriū. ⁊ dicit ꝙ altero adulterante parit̓ dꝫ mr̄imoniū reintegrari. qꝛadulteriū cū adulterio ē cōpenſandū. ſed nos loqͥmur qn̄ obligatio ē q̄ſita deo. vnde licet alt̓ peccetnō debet reliquꝰ aſſumere peccandi cāꝫ. ⁊ hāc opi.tacite ſentit Inno. in. c. dudū. jͣ. e. vbi ad ꝓpoſituꝫponit dictū notabile ꝙ ſi iſti cōiuges poſt mutuumvotū cōtinētie ſe carnalit̓ cōmiſceant ꝓles inde genita nō eſt legitima. qꝛ nō ẜm legē ſūt cōiuncti. nonenī eſt amplius mr̄imoniū quo ad exercitiū carnis⁊ idē no. glo. in. c. miniſtri. lxxxj. di. idem dic ⁊ fortius ſi vxor vouit continētiam marito intrante religionē vel ꝓmoto ad ſacros ordines. nam ſi de nouo cōiungant̉ ſoboles nō ē legitima. ⁊ hec no. et ꝑ
hec declarat̉ glo. ſequēs q̄ verbū maxime exponitꝓ tm̄. poſſet tn̄ exponi ꝓprie referendo illud ꝟbuꝫad votū tēporale. vt ſit ſenſus ꝙ maritus pōt petere debitum maxime ſi nō vouit cōtinentiā. nā ideꝫſi vouiſſet ex quo tempus erat lapſum.pACE. te religionē ꝓfitet̉ ⁊ propter hSi alter cōiugū altero ignorāde monaſterio educit̉ illo mortuo ad mōaſteriū redire nō cogit̉. Cōis diuiſio. ſcd̓o ibi ſuꝑ qͦ.¶ Nota pͥmo ꝙ vxor pōt libere emittere votū continētie in ſui p̄iudiciū licet ſecus ſit in voto abſtinētie. vt dixi. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ in hac dr̄ia poſſet ſaluari glo.in. c. manifeſtū. xxxiij. q. v. ¶ No. ſcd̓o ꝙ cōiugatꝰintrans monaſteriū ignorāte cōiuge nō hꝫ liberaꝫfacultatē exeundi monaſteriū vt clare īnuit tex. ibiredijſſe ad ſeculū. Ex quo infero ꝙ mortua cōiugeanteqͣꝫ reuocet̉ nō pōt ampliꝰ ad ſeculū redire. ⁊ ſicoptime facit tex. in ar. eoꝝ que dixi in. c. cōſuluit.seo. ¶ Nota tertio ꝙ votū emiſſum tꝑe inhabili nōobligat tꝑe habili. rō qꝛ paria ſūt nullū ⁊ minꝰ efficax. vt in. c. ij. de tranſla. p̄la. ¶ No. a ꝯͣrio littere ꝙactus ꝓueniēs ad eū caſū a quo non potuit efficaxhr̄e pͥncipiū annullat̉. ꝓ hoc tex. in. l. pluribꝰ. §. j. ffde verbo. ob. ſed in ꝯͣrium facit tex. in regula factūlegitime. li. vj. ⁊ de hͦ Brocardo dic vt ibi no. ꝑ Dy.⁊ pleniꝰ ꝑ Bar. in. d. l. pluribꝰ. ¶ Sed quero quidſi maritus reuerſus nō repetiſſet vxorē. dic̄ Hoſti.ꝙ cōpellendus ē aut vxorē repetere aut monaſterium intrare. ⁊ hoc ſi erat iuuenis. ſi aūt ſenex debuiſſet emittere votū cōtinētie. ar. s. eo. c. cū ſis. ⁊. jͣ. c.proxi. ¶ Uel pōt dici ẜm eū ꝙ ſatis ē ratificare poſtfactū ingreſſū cōiugis ⁊ caſte viuere ſed an̄ factumꝓcedūt iura ſuꝑius alle. ⁊ hͦ mihi placet qͦ ad vtrū.qꝫ caſum ſiue ſit iuuenis ſiuę ſit ſenex. ⁊ no. hanc limitationē ad iura p̄dicta. ¶ Ultimo querit̉ quid ſiinuita vel ignorante vxore maritꝰ fecit ſe ꝓmoueriad ſacros ordines. nūquid poſt mortē vxoris cōtinere teneat̉. Gof. in. c. quidā. sͣ. eo. ſentit ꝙ nō. ſedHoſti. ⁊ Io. an. tenēt cōtrariū ⁊ veriꝰ qͥnīmo dicūtꝙ ſi ille poſt mortē vxoris cōtraheret mr̄imoniumnō teneret. nec ob. iſte tex. qꝛ loquit̉ in eo qͥ fecit ꝓfeſſionē ignorāte vxore. ſecꝰ ſi fuit ꝓmotꝰ ad ſacrosrō diuerſitatꝭ ẜm Inno. ē qꝛ mr̄imoniū de iure diuino nō impedit ſuſceptionē ſacroꝝ ordinū. ſꝫ tm̄ exꝯſtitutiōe eccl̓ie. vt ptꝫ in eccl̓ia orientali vbi clericihn̄t vxores. xxxj. di. c. nicena. le. ⁊ no. in. c. cū olim.de cle. cōiuga. ⁊ ſic naturalit̓ mr̄imoniū non reſiſtitꝓmotioni ad ſacros ordines ſꝫ mr̄imoniū naturaliter īpedit ingreſſū religionis. qꝛ de ſubſtātia religionis ē caſte viuere. ergo vſus matrimonij ⁊ ingreſſus religionis ſūt incōpatibilia ⁊ iō merito impeditur ingreſſus religionis ꝑ exiſtētiā mr̄imonij. Aliārōnem adducit Io. an. nam ꝑ ſuſceptionē ordinisimprimit̉ ⁊ remanet character. vnde poſt mortemvxoris remanet iſte verus clericus. ſed per ingreſſum religiōis nō imprimit̉ nec remanet characterrō rōis eſt qꝛ ordo ē ſacr̄m nō ſic ꝓfeſſio. ⁊ no. benehanc rōnem. ⁊ hodie cōtra iſtos ꝯiugatos qͥ faciūtſe promoueri ad ſacros ordines emanauit extrauagā. Io. xxij. que incipit antiqua. ſatis bn̄ facienſ
A A 2