IIIDe cōuer. coniug.

pars narrat factū. ſcd̓a ibi ceteruꝫ. mulieri petentidat iudicē. tertio ſoluit obſtaculū. ibi ſane. ¶ Notaprimo ex iſto tex. ꝙ etiā ſpōſa cōpellit̉ matrimoniūcōſūmare. ⁊ ſic aꝑte facit iſta lr̄a ꝙ primꝰ coitus int̓cōiuges nō ſit gratuitus. nam vt hic vides iſta fuitexcōicata. qꝛ nolebat ſponſo adherere. ⁊ vide ad hͦbo. glo. in. c. cōiuges .xxvij. q. ij. habet tn̄ exceptionē ſi vult intrare religionē vt hic. ¶ No. ſcd̓o vnuꝫmodū cōpellendi cōiugē ad mutuā cohabitationēpōt enī cōpelli ꝑ excōicationē. nunquid autem pōtvi adduci ad domū mariti ⁊ p̄ciſe cōpelli. plene dico in. c. lr̄as. de reſti. ſpo. vbi cōcludo ꝙ ſic. ¶ Tertio no. ex hoc ⁊ ex tex. iudicē eccl̓iaſticū poſſe cōpellere cōiugem ad exhibendū alteri cōiugalē effectū.Nunquid etiā iudex ſecularꝭ poteſt hoc facere. dicꝙ ſic ex quo cōſtat de matrimonio. ⁊ vide qd̓ no. inc. nō eſt. de ſpon. ⁊ dico in. c. illud. de p̄ſump. ¶ Nota ꝙ ſi ſponſa nō eſt cognita poteſt indiſticte intrare religionē licet p̄ceſſerit diſcordia cum ſponſo. etvidetur hic tex. in hoc no. vt nō poſſit cōtra eū obijci ſeu excipi qd̓ facit leuitatis ſeu temeritatis cauſaſecꝰ videt̉ dicendū in religioſo volente intrare monaſteriū aliud. ad hoc qd̓ no. in. c. licet. sͣ. ti. proxi.¶ Itē no. tex. ſatis no. ꝙ matrimoniuꝫ dꝫ copulacōfirmari ⁊ ꝙ ſine ea matrimoniū nō dicit̉ firmum.Itē nota aliud ſatis no. ꝙ appellatione viri ⁊ vxorꝭintelligit̉ de his qui matrimoniū cōſūmauerūt nōaūt de his qui ſolū cōtraxerunt ꝑ verba de p̄ſenti.facit. c. genuit. xxvij. q. ij. Et facit iſte tex. multū ſingul̓. ad qōnem de qua in hac ciuitate cōſului. ſtatuto huius ciuitatis cauet̉ ꝙ vxore decedente ſine filijs maritus lucret̉ dimidiā partē dotis. contingitiuuenē cōtraxiſſe matrimoniū ꝑ verba de preſenticū quadā puella que deceſſit mr̄imonio nō cōſummato. querit̉ vtrū ſponſus debeat lucrari dimidiādotis/ multi dixerūt ꝙ ſic fundando ſe ꝙ matrimoniū dicit̉ ⁊ cōiuges appellant̉ interueniente conſenſu de preſenti. nā cōſenſus facit mr̄imoniū .xxvij. qij. c. ſufficiat. ⁊. d. c. cōiuges. cū ſi. ibi poſitꝭ Itē nonpn̄t tales dici ſponſi cuꝫ reſiſtat etymologia vocabuli. dicunt̉ enī ſponſi quaſi ꝓmiſſi a ſpondeo es.vt no. ſuꝑ rubrica. de ſponſa. ſꝫ ea que cōtraxit perverba de preſenti nō pōt dici ꝓmiſſa. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō cōgrue appellat̉ ſponſa ⁊ multa poſſūt ad hanc ꝑtemadduci. Sꝫ in ꝯͣrium facit ſing. iſte tex. nā appellation matrimonij ⁊ cōiugum intelligit̉ de matrimonio conſummato ⁊ de his qui intrimonium conſūmauerunt ⁊ tale matrimonium dicit̉ plus firmuꝫ.ergo in hac maͣ odioſa vbi ſponſa ſine cā perdit dimidiā dotis debemꝰ intelligere verba in potiori ſignificato. ar. in. §. ſꝫ quotiēs. inſti. de iu. na. gen. etciuili. Itē ex cōi vſu loquēdi niſi ſponſa ſit cognitanō amittit nomē ſponſe. ꝓ hoc tex. hic a viro deſpōſata. ⁊cͣ. multū faciebat ad hāc ſnīam. qꝛ vbi in legenō exprimit̉ cauſa debemꝰ cōiecturare cām naturalem legis ⁊ ad eius limites reſtringere ⁊ ampliarediſpoſitionē legis iuxta theoricam doc. in. l. nō dubium. C. de legi. ſꝫ cā deferendi tale lucꝝ marito nōpotuit eē alia qͣꝫ ꝓpter nimiū ſumptū quē fecit īducendo vxorē ad domū q̄ cā ceſſat in ſponſa nōdumdeducta ad domū viri ⁊ ꝑ cōſequens debet ceſſare/

diſpoſitio ſtatuti. nam ſi lucrum cōtingeret propt̓effectū cōiugalē ſtatutum dediſſet cōſimile lucrumvxori ꝑ mortē mariti. vel ſi lucrū eēt par vel vtriqꝫcōe bene crederem ꝙ cōp̄henderent̉ tunc ſub ꝟbisſtatuti ſponſus ⁊ ſponſa ꝑ verba de p̄ſenti. ⁊ ſic intelligere. l. deo nobis. C. de ep̄i. ⁊ cle. vbi videt̉ caſus de iſta qōne qͣꝫqͣꝫ Bal. ibi nimis late intelligēsillā legē dicit illā ꝓcedere in terminis qōnis p̄poſite. ſed cōtrariū ip̄emet Bal. ſentit in. l. nō ſine. C. d̓bo. que li. ⁊ latiſſime hūc articulū examino in dictocōſilio. vnū tn̄ ſemꝑ no. ꝙ in materia larga appellatione mariti ⁊ vxoris veniūt etiam ſponſi ꝑ verbade futuro. vt ſing. probatur in. d. l. non ſine. ¶ Inglo. j. in fi. ſꝫ cōtra hoc facit qd̓ no. Inn. in. c. porrectum. .sͣ. ti. proxi. vbi dicit quē poſſe profiteri religionē ⁊ ſtare in domo quondā ſua maxime ꝓfitendoin manibus ep̄i. ⁊ facit. c. inſinuante. jͣ. qui cle. velvo. vbi bo. tex. So. dicūt docto. ſpeciale eē in caſuhuius. c. forte ꝓpter p̄ſumptionē que eſt ꝯtra ip̄aꝫdeſponſatā. debet ergo religionē ingredi qd̓ no.Itē puto ꝙ hodie nō licet ſine cauſa religioſo profiteri ⁊ ſtare extra cōgregationē in domo ꝓpria maxime ex pacto. ad hoc. c. monachū. xx. q. iiij. ſꝫ olimꝑmittebat̉ hoc ꝓpter raritatem monaſteriorum excā tn̄ poſſet hoc cōcedi vt eſt caſus in. d. c. inſinuante. vbi ꝑ Inno. ⁊ Bar. in aucͣ. ingreſſi. C. d̓ ſa. ſan.eccl̓. ⁊ ſic ꝓcedit dictū Inno. in. d. c. porrectum.¶ In gl. ij. in fi. no. gl. ⁊ dicūt doc. ⁊ bene ꝙ ſi iſta nonpoſſet preſtare cautionē niſi iuratoriaꝫ ꝙ ille iudexdꝫ eē cōtentꝰ. tex. eſt in. c. ꝑ tuas. jͣ. de do. pꝰ diuor.reſti. ⁊ in aucͣ. generalit̓. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ regula adīpoſſibile. de re. iu. li. vj. ¶ Sꝫ ꝯͣ hͦ ⁊ ꝯͣ tex. op. nā exqͥ iſta fuerat excōicata ꝓ manifeſta ꝯtumacia nō debebat abſolui cū cautione ſꝫ ſatiſfactiōe p̄miſſa. c. exꝑte. in fi. de ꝟb. ſig. meliꝰ in. c. venerabili. de ſen.ex. li. vj. vbi tex. ꝓprie loquit̉ in cōtumacia. So. dicūt h̓ cōiter doc. ꝙ originalit̓ fuit dictum abbatꝭ qd̓ſpēale ē h̓. qꝛ implemētū ſeu purgatio contumaciecōcernit ſpūalia. nā debebat intrare religionē quāingredi cū excōicatione nō ē honeſtuꝫ licet ꝓfeſſiovaleret vt ē tex. no. in. c. cū illorum. de ſen. ex. ⁊ no.iſtū tex. ad hoc ⁊ originaliter hoc fuit dictū Inno. īc. ꝓ illoruꝫ. de p̄ben. vbi bo. tex ¶ Ex quibus capehāc regulā ꝙ excōicatꝰ qn̄ non exercet̉ aliqd̓ ſpūalēpōt abſolui ante ſatiſfactionē ne cōtingat rem ſpiritualē attētari in excōicatione. Itē vbi ē cōtumaciapurgat̉ ꝑ exercitiū actus ſpūalis vt hic. ⁊ hͦ ꝓceditetiā ſi actꝰ nō ānullaret̉ ꝑ exn̄tiam excōicatiōis vt ꝓbat̉ h̓ iūcto. c. cū illoꝝ. ⁊ hͦ multū nō. ¶ In gl. iij. ibiarbitrio iudicis. no. bene glo. ꝙ licet papa hic prefigat tp̄s duoꝝ mēſiū nō tn̄ ꝑ hoc ſtatuit vt illud tempus eēt regulare ſpōſe volenti intrare religionē. ethͦ ſatis placet. nā cum regularit̓ det̉ annꝰ ad experiendā auſteritatē regule. vt in. c. ad apl̓icam. sͣ. titu.proxi. iſte terminus dꝫ minui ⁊ abbreuiari ẜm facticircūſtātias. nā h̓ erat p̄ſumptio ꝯͣ ſpōſaꝫ ꝙ potiusin odiū ſpōſi qͣꝫ zelo religiōis diceret ſe velle mutare vitā. Itē forte iuuenis erat multū feruēs ad matrimonium contrahendum ⁊ nolebat expectare lapſum anni. vn̄ poſſent cōtingere tales circumſtātieꝙ iudex dꝫ terminū duoꝝ menſiuꝫ abbreuiare vel