De cōuer. coniIIIT

ingreſſu religionis. vt in. c. cū ad monaſterium. jͣ.de ſta. re. ¶ Ultimo no. alterū cōiugū etiā altero inuito poſſe emittere votū ꝯtinentie hoc tn̄ ſibi preiudicat ⁊ nō cōiugi. ¶ In glo. j. in fi. Inno. dicit ꝙ inillis. c. vxor habuit ratu factū mariti poſt ingreſſuꝫdic latius ꝙ. c. ex parte loquit̉ quādo vxor dedit licentiā marito intrandi religionē quo caſu tenuit īgreſſus. vt dixi in. c. j. sͣ. eo. vide glo. jͣ. eo. c. vxoratus. iō poſt mortē cōiugis tenet̉ redire ad monaſterium. in. c. cōſuluit. vxor nō cōtradixit ſed diſſimulauit nec maritū reuocauit. merito poſt mortē vxoris nō poteſt maritus redire ad ſeculū. ſed in caſunoſtro vxor cōtradixit ⁊ maritū reuocauit. ⁊ ſic ſoluta fuit obligatio ſi qua erat ex parte ſua cum monaſterio. per hec infert̉ glo. ſequentē nō bn̄ dicerein eo ꝙ dicit iſtū peccare ſi nō perfecit votū pꝰ mortem vxoris. nam votū fuit nullū reſpectu ingreſſusmonaſterij cū tunc nō haberet cōſenſum habilemad ſe obligandum requiritur gͦ cōſenſus de nouofacit qd̓ no. in ſil̓i in. c. propoſuit. de cōiu. ſeruo.¶ In glo. fi. ibi. tenet matrimonium. ⁊ hec opi. mihiplus placet. qͣꝫqͣꝫ do. In. dicit tutiꝰ eē tenere ꝙ matrimoniū nō teneat. qꝛ licet hoc votū dicat̉ ſimplextn̄ ex quo fuit determinatū ad certā religionem approbatā videt̉ ſolēnizatum. ⁊ ſic videt̉ poſſe limitari ẜm eū. c. vnicū. de voto. li. vj. vt intelligat̉ de voto oīno ſimplici nō determinato ad aliquā religionem certam. ſed vt dixi hoc mihi nō placet. quia. c.vnicū requirit vt votū ſolennizet̉ ꝑ ꝓfeſſioneꝫ tacitam vel exp̄ſſam ⁊ ſic requirit ꝙ iſte vouens ſit effectus religioſus. nam paria ſūt nō ꝓfiteri vel inualide profiteri. ar. in. c. ij. de tranſ. prela. ſed in cāu noſtro votū iſtius mariti reſpectu ꝓfeſſionis fuit nullum nec fuit effectus religioſus al̓s papa mandaſſꝫpoſt mortē vxoris eū debere cōpelli ad repetendūmonaſterium ꝓut facit. jͣ. eo. c. ex parte.Uxoratus religionem inc ¶M A S trare nō pōt niſi etiā vxoringrediat̉ vel niſi ſuſpecta nō ſit ⁊ cōtinentiaꝫ ꝓmittat. Cōis diuiſio ſcd̓a ibi. inde ē. vbi ex genere p̄miſſo infert ſpēm. ⁊ ē vnuꝫ. c. de pͥncipalioribus ti. ¶ Nota ex pͥn. littere ꝙ in iuriſperito nō eſtꝓbabilis ignorantia. facit. l. ij. ff. de ori. iur. ¶ Secūdo no. regulā ⁊ vnū caſuꝫ exceptū a regula. ⁊ regula ē ꝙ alter cōiugū nō poteſt intrare religionemaltero remanente in ſeculo. Caſus exceptus ē ſi remanens in ſeculo ē ſenex ⁊ nō ſuſpectꝰ ⁊ cōtinentiam ꝓmittat ꝑpetuam. ⁊ quotidie allegat̉ ad predicta iſte tex. Quid aūt ſi de facto maritꝰ intrat religionē vxore ſuſpecta remanente ⁊ cōtinentiā ꝓmittēte. dic ꝙ ꝑ hoc nō vitiat̉ ingreſſus mariti ſed vxor q̄vouit cōtinentiam ſeruare cōpellit̉ intrare monaſterium. vt in. c. ſignificauit. jͣ. eo. ⁊ dic vt plene dixiin. c. j. sͣ. e. ¶ Ultimo no. ibi ꝑmittas. ꝙ ep̄s loci poteſt cōiugi prohibere ingreſſum religiōis nō ſeruato eo qd̓ hic cauet̉. ¶ Opp. cōtra tex. de. c. agathola. xxvij. q. ij. vbi maritus intrauit religionē vxoreremanente in ſeculo licet eēt iuuenis ⁊ ſuſpecta necetiam promiſerat cōtinentiam ol̓. dicit Inno. ꝙregula iſtius. c. fallit in caſu illius. c. j. qn̄ vxor com.j.

miſit adulteriū. nam tūc cum maritus ſit ſolutus aſeruitute vxoris pōt libere ingredi religionem necpoteſt vxor cōtrahere matrimoniū niſi poſt mortēnaturalē mariti. ꝓ hoc. xxxij. q. vij. in. c. licite. iuncto. c. iſto. nam vt pꝫ in. d. c. licite. ꝑ adulteriū cōiugis nō ſoluitur matrimoniū quo ad vinculum necſoluit̉ per ingreſſum religionis ex quo matrimonium fuit cōſūmatū. vt hic. ⁊ ex hoc Gof. no. caſum īquo mors ciuilis nō equiꝑatur morti naturali. naꝫper mortē naturalē diſſoluit̉ matrimoniū. vt ī. d. c.licite. ⁊. c. pe. ⁊ fi. jͣ. de ſecūdis nup. ⁊ ꝑ ingreſſum religionis nō ſoluit̉ qͣꝫuis ingredies dicatur mori ciuiliter. xvj. q. j. placuit. ¶ Circa hunc articuiū Io.an. ponit hic quattuor opi. ¶ Prima ꝙ mors ciuilisnūqͣꝫ equiꝑatur naturali niſi in caſibus expreſſis.hanc opi. originaliter poſuit glo. in. d. c. placuit. etrecitat ⁊ ſequit̉ glo. in. d. c. ſuſceptū. de reſcri. li. vj.tenet Io. mo. in. c. fi. ⁊. c. ſi ep̄us. de ſuꝑ. negli. p̄la.li. vj. vbi dicit̉ ꝙ mors dicit̉ de duobus. ſcꝫ de naturali. ⁊ de ciuili. ſed de primo ꝑ prius iō in dubio debet intelligi de naturali. ⁊ ꝓ hoc facit. qꝛ verba debēt intelligi in potiori ſignificato. inſti. de iu. natu..§. ſed qͦtiens. nā appellatione vrbis intelligit̉ de roma. ⁊ appellatione apl̓i de paulo. ita videt̉ ꝙ appellatione mortis intelligat̉ d̓ naturali. ⁊ ī hāc opi. videt̉inclinare Hoſti. Gof. ⁊ Io. an̄. Scd̓a opi. fuit Dy.in. l. ex ea ꝑte. §. in inſulā. ff. de. ꝟ. ob. vbi dicit̉ ꝙ ſimors ciuilis habet ex toto eundē effectū quē morsnaturalis tūc appellatōe mortis intelligimꝰ etiā deciuili. ſecꝰ ſi nō oīno hꝫ eūdē effectū. ꝓ primo vidēt̉tex. qͥ quotidie allegat̉ in. l. deo nobis. C. de ep̄i. ⁊cle. vbi pactū de lucranda dote factū in caſu morupurificatur in morte ciuili ꝑ ingreſſum religionis.ꝓ ſecūdo videt̉ caſus in. l. cū pater. ff. de le. ij. in. §.hereditatis. vbi obligatus ad reſtituendū certa bona in caſu mortis nō tenet̉ reſtituere pꝰ deportationē ſꝫ debet expectari mors naturalis. Tertia opi.fuit Pe. dicentis ꝙ ſi mors naturalis nō pōt aliqͥdafferre vltra ciuilē tūc eqͥparant̉ naturalis ⁊ ciuilisſecꝰ ſi poſſet aliquid afferre Quarta opi. fuit diſtīguēs an ꝟba ꝓferant̉ ab hoīe vel a lege. pͥmo caſuintelligat̉ de mortę naturali. ſcd̓o caſu verificenturꝟba etiā in ciuili ¶ Do. An. ponit qͥntā. aut enī ẜmeū ꝓferunt̉ verba in maſtricta ⁊ tunc appellationemortis intelligimꝰ de naturali. aut de larga maͣ. ⁊ ſiꝟba ꝓferunt̉ ab hoīe intelligendū ē de naturali. ſia lege diſtinguendū ē. vt. sͣ. ẜm Dy. ſꝫ ꝯͣ ſcd̓m mēbꝝfacit tex. in. d. l. deo nobis. de ep̄i. ⁊ cle. nā verba ibifuerūt ꝓlata a paciſcētibꝰ ⁊ tn̄ verificant̉ in morte ciuili. facit tex. in. l. ſi vxorē. C. de do. int̓ viꝝ. ⁊ vxo. ⁊certe iura vario mō loquūt̉ in hac maͣ ⁊ difficile eſtꝯſiderare vtrū mors ciuilis habeat ex toto eundeꝫeffectū. mihi tn̄ placet illa opi. Dy. iūcta cū opi. pe.vt dicamꝰ ꝙ vbi mors ciuilis oꝑat̉ eundē effectumquē mors natural̓ nec mors natural̓ ſeqn̄s aliqͥd ēallatura ad mortē ciuilē. ꝙ tūc appellatione mori ītelligat̉ ēt d̓ morte ciuili. pͥmū in̄ mēbꝝ do. An. pōtcapi ꝯiūgēdo eū cū ſcd̓o qꝛ ſi verba ꝓferūt̉ ab hoīe⁊ maͣ ē ſtricta ⁊ tūc intelligat̉ de morte naturali. ꝓ hͦtex. cū gl. in. c. ſuſceptū de reſcrip. li. vj.