IIIDe cōuer. coniug

de offi. dele. ⁊. l. ad rem. mobilē. ⁊. l. ad legatū. ff. d̓ꝓcur. facit. c. vidua. sͣ. ti. ꝓxi. ſꝫ ingreſſus matri nōpōt irreuocabiliter fieri niſi vxor voueat cōtinētiaꝫc. cū ſis. jͣ. e. gͦ dando licētiā marito ingrediendi videt̉ vouere ꝯtinētiā. ⁊ ad hoc allego glo. in. c. ſeriatim. xxxij. di. ⁊. c. qui vxorē. xxxiij. q. v. ⁊ multū bn̄facit tex. ille. facit etiā in arg. c. veniēs. jͣ. e. ꝓcedit gͦiſte tex. vbi vxor erat iſtius iuris inſcia. ⁊ pōt arguiꝑ iſtū tex. ꝙ in hoc caſu excuſat mulierē ignorantiaiuris. Et vt plene habeat̉ materia iſtius. c. que ſatꝭē intricata diſtingue capiendo ꝟba Io. an. ⁊ Cal. īc. ex ꝑte. jͣ. e. cū generaliter querit̉ an ⁊ qn̄ cōiugesvel eoꝝ alter poſſunt intrare religionē vel ꝓmoueri ad ordines vel aliter vouere. ⁊ dic aūt enī matrimoniū nō eſt ꝯſūmatū aūt ſic. primo caſu aut alterꝯiugū vult intrare religionē ꝓfitendo ⁊ pōt etiā inuita vxore. vt ꝓbat̉ in. c. verū. ⁊. c. ex publico. jͣ. eo.aut vult vouere cōtinentiā ſeu intrare monaſteriū⁊ nō profiteri ⁊ nō pōt intrare inuita ꝯiuge. vt. d. cex publico. ⁊. c. vna ſola. xxxiij. q. v. aut vult ad ſacros ordines promoueri ⁊ cōiter tenet̉ ꝙ nō poteſtinuita cōiuge. vnde in hoc caſu magis defert̉ religioni qͣꝫ ordini qꝛ ꝑ ingreſſum religiōis ſoluit̉ matrimoniū nō cōſūmatu. nō aūt ſic ꝑ ſuſceptionē ſacriordinis. qꝛ nō ē a iure approbatū. no. glo. jͣ. de votoc. j. li. vj. vide qd̓ habet̉ in extraua. Io. xxij. que incipit antiqua. Si ꝟo matrimoniū ē cōſūmatū ⁊ tūcaut volūt vouere cōtinētiaꝫ ſtatu nō mutato ⁊ poſſunt. ⁊ talia matrimonia dicunt̉ ſanctiora qꝛ meliꝰpn̄t vacare or̄onibꝰ ⁊ cōtemplationibꝰ diuinis ceſſando a carnali coniunctione. vt in. c. qd̓ deo pari.xxxiij. q. v. facit qd̓ no. in. c. chariſſimꝰ. jͣ. eo. Aut alter tm̄ vult vouere ⁊ poteſt in ſui p̄iudiciū. nō autēin p̄iudiciū ꝯiugis. vn̄ nō pōt exigere debitū ſed tenet̉ reddere. facit. c. quidā. jͣ. eo. ⁊ ſi alter conſenſitalteri nō obligat̉ cōſentiēs ẜm Inn. hic quo minuspoſſit exigere niſi etiā ip̄e voueret. nam ſi ambo vouerint nō tenent̉ amplius alter alteri reddere debitū. vt in. d. c. qd̓ deo pari. no. in. c. chariſſimꝰ. jͣ. eo.Aut volūt mutare ſtatuꝫ ⁊ hoc pōt ꝯtingere multipliciter. aut maritꝰ vult eē ep̄s ⁊ tunc requiritur ꝙvxor intret monaſteriū etiā ſi nō ſit ſuſpecta de incōtinentia. vt in. c. ſane. jͣ. e. ⁊ eſt caſus ſpecial̓. Autvult ad ordines ꝓmoueri ⁊ ſi vxor ē ſuſpecta dꝫ intrare religionē. al̓s aūt ſi nō ē ſuſpecta ſufficit ꝙ voueat cōtinentiā remanēdo in ſeculo. vt in. c. coniugatus. jͣ. e. Aut vult ītrare monaſteriū ⁊ ſi alter cōmiſit adulteriū pōt etiā eo inuito qꝛ cōmittēdo adulteriū ꝑdit ius qd̓ habebat in altero qͦ ad mutuaꝫſeruitutē. c. agathoſa. xxvij. q. ij. ⁊ hoc in adulteriocarnali. Quid aūt in aduiterio ſpūali vt ſi alter incidat in hereſim. dic vt no. in. c. fi. jͣ. e. ⁊ in. c. ij. d̓ diuor. Aut alter nō cōmiſit adulteriū. ⁊ tūc aūt intrataltero ignorante aut ſciente ⁊ cōtradicente. aut eodiſſimulante. aut eo ꝯſentiente ꝑ mētū aūt ꝑ doluꝫItē aūt cōſentit ſimpl̓r aut votū cōtinētie emittendo. pͥmo caſu qn̄ intrauit altero ignorante dic ꝙ poteſt reuocari ad petionē iſtius ignorantis. vt in. c.placet. jͣ. eo. Si vero eo ſciente ⁊ cōtradicēte idem ēdicendū. vt in. c. quidam. jͣ. eo. idem ſi alter ſciuit ⁊

diſſimulauit. vt no. in. c. cōſuluit. jͣ. eo. ſi tamē ī vitanō reuocauit nō poteſt poſt mortem remanentꝭ inſeculo profeſſus exire monaſterium. vt in. d. c. conſuluit. ẜm Cal. ⁊ idem dicit Cal: in caſibus precedētibus ⁊ ſequentibꝰ in quibus pōt fieri reuocatio. ſienī nō reuocat̉ in vita cōiugis nō pōt ingreſſus ꝑillius mortē exire monaſteriū quaſi ceſſet cā que inualidabat illius ingreſſū. ⁊ hoc tene. licet Inno. inc. quidā. jͣ. eo. multū variauit. Aut alter cōſenſit inuitus ⁊ fit reuocatio ad ip̄ius petitionē. vt in. c. accedens. jͣ. e. xxxiij. q. v. in. c. notificaſti. idem ſi ꝯſenſit per dolum. vt in. c. veniēs. jͣ. eo. Si vero conſenſit ſpōte in alterius ingreſſū nō tn̄ emittēdo votumcōtinentie tūc ſunt opi. nā quidā vt Abb. hic ⁊ Inno. in. d. c. quidā. volunt ꝙ ſi remanēs in ſeculo eſtiuuenis. dꝫ ad petitionē ip̄ius ingreſſus reuocari.Cal. tenet ꝙ ſolū ex iudicis officio qd̓ mihi plꝰ placꝫnā p̄ſtando cōſenſū renūciauit iuri qd̓ habebat inaltero. nō ergo habebit ampliꝰ actionē. ꝓ hoc videbo. glo. in. c. vxoratꝰ. ⁊ in. c. ſe. jͣ. eo. ſꝫ iudex ex officio ſuo ne cōmittat̉ adulteriū ꝑ remanētē in hoc ſeculo educet illū de monaſterio. ⁊ credo ꝙ hoc caſuille ſit verus religioſus ex quo vxor cōſenſit. vndepoſt mortem vxoris debet cōpelli ad redeundū admonaſteriū. ar. in. c. ex ꝑte. jͣ. eo. ⁊ qd̓ ibi no. ꝑ Cal.etiam crederem ꝙ ſi dans licentiam ſit cōſcius iurꝭqd̓ tunc nō ſit illa reductio. qꝛ vt. sͣ. dixi dando licētiam tacite videtur vouere vt no. in iuribus p̄alle.Aut cōſenſit ingreſſui alterius vouendo cōtinentiam ⁊ ſi eſt ſenex poteſt licite fieri. vnde remanebit īſeculo ⁊ alter perſeuerabit in religione. vt in. c. cuꝫſis. ⁊ in. c. vxoratus. ⁊ in. c. ad apoſtolicā. jͣ. eo. Autremanens in ſeculo eſt iuuenis ⁊ ſuſpectus de incōtinentia ⁊ nō debet ſuperior pati alium ingrediniſi alter ingrediat̉. vt in iuribꝫ proxi. alle. ſed ſi defacto ingrediatur tenet ingreſſio ẜm om̄s. qꝛ ꝓfeſſio cōiugis nō eſt de ſubſtātia ꝓfeſſionis alteriꝰ. vtno. in. c. ſignificauit. sͣ. eo. tenet Frede. cōſil̓. xxxvj.ſꝫ remanēs in ſeculo ex qͦ eſt ſuſpectꝰ. ⁊ vouit cōpellit̉ ingredi monaſteriū. vt in. c. ſignificauit. p̄alle. ſꝫin hoc ſūt opi. nūquid teneat̉ ꝓfiteri. nā Inno. ibi ⁊hoc tenet ꝙ nō cogit̉ ꝓfiteri. ſꝫ debet recludi in monaſterio vt arceat̉ a vagationibꝰ qꝛ vltra ꝓpriū cōſenſū nō cōpellit̉ qͥs ꝓfiteri. xxxij. q. j. c. integritas.Hoſti. tenuit contrarium ī dicto. c. ſignificauit. mouetur quia nō eſt licita cōmunio in monaſterio profeſſorum cum non profeſſis. argu. in. c. vt clerici. sͣtitu. proxi. Item quia vouendo tacite obligatur religioni ex quo nō poterat ſtare in ſeculo ſine ſuſpitione incontinentie. argu. in dicto. c. ſignificauit.Io. cal. dicit ſatis eque diſtingui poſſe. quia aut alter vouit intrare religionem ⁊ compellitur profiteri. vt in. d. c. agathoſa. Aut ſimpliciter vouit continentiam dando licentiam marito de intrando monaſterium. ⁊ ſi erat iuris cōſcia compellit̉ profiteri.xxxiij. q. v. c. qͥ vxorē. Aut fuit iuris inſcia ⁊ ſit talisquē excuſat iuris ignorantia. puta miles mīor mulier vel agricultor ⁊ tunc non compellitur ꝓfiteri. ſeē in monaſterio. ar. l. cū d̓ indebito. ff. d̓ ꝓba. autnō erat talis ⁊ cōpellit̉ ꝓfiteri. ar. in. d. c. qͥ vxorem.