III¶ De regularibus.

aſſumptione ⁊ delatiōe habitꝰ qͥs debeat cenſeri ꝓfeſſus. eſt enī triplex habitꝰ. quidā diſtinctus. vt qꝛalio habitu vtunt̉ nouitij. alio ꝓfeſſi. alius indiſtinctus. vt qꝛ profeſſi ⁊ nouitij vtunt̉ eodeꝫ habitu. qͥdam enī ē indiſtinctiſſimꝰ. vt qꝛ nō ſolū nouitij ⁊ ꝓfeſſi ſed etiā ducētes cōem vitam cum eis deferunteūdem habitum. ⁊ potes ponere exemplum ī iſtisfratribus ſancti Antonij vel ī alijs qui ſolum deferūt crucem in pectore. ¶ Primo caſu cuꝫ habituseſt diſtinctus ſubdiſtingue. nam quēdam eſt diſtinctio latēs. vt quia habitus ꝓfeſſorū ſolū bn̄diciturquedā eſt diſtinctio patēs vt ī colore ſciſſura ſeu forma. primo caſu deferēs illū habitum in religione ꝑannū ipſo facto cenſet̉ profeſſus ſi erat maior. xiiijannis vt eſt tex. in cle. eos. eo. ti. ⁊ ſic ē caſus in quodelatio habitꝰ nouitiorū obligat quē religioni īfraannū. ſecūdo caſu cū diſtinctio eſt patēs mō predicto nō obligat̉ religioni quātocūqꝫ tꝑe talē habitūqͥs defert. ar. in cle. eos. ⁊ in hoc caſu intellige dictūInn. ⁊ Abba. qui dicunt hic etiā ꝙ ſi quis ꝑ. xx. annos defert talē habitū nō cenſet̉ ꝓfeſſus. ⁊ dic̄ abbas ſe vidiſſe ſuꝑ hͦ lr̄as abſolutorias pape. Scd̓ocaſu principali cū habitus eſt indiſtinctꝰ ꝓcedit pͥncipaliter hec littera vt deferēs ꝑ annū cenſeatur ꝓfeſſus nec ꝓcedit ꝓteſtatio in ꝯͣrium. vt in. c. j. e. ti.li. vj. Idem dic in tertio caſu cuꝫ habitus eſt indiſtīctiſſimus dūmodo fuerit aſſumptꝰ a maiore. xiiij.annis. nā ſi a minore nō obligatur qꝛ pōt p̄ſumereillum habitū portare ſicut alij qui nō ſunt religioſiſed ducūt vita cū religioſis. probat̉ in. c. j. e. ti. li. vj⁊ dic plenius vt ibi no. ⁊ in. d. cle. eos. e. ti. Ubi vero habitus ꝓfeſſoꝝ ē diſtinctꝰ tūc ꝑ ip̄ius delatiōeꝫꝑ triduū ſcienter factā cenſetur quis profeſſus ſedobligatur religioni in genere ſi talē habitū aſſumpſit infra annū probationis. vt i. c. ꝯſtōem. §. j. e. ti.li. vj.Infra ꝓbatiōis anCAIIIIIIS. num libere qͥs redit ad ſeculū niſi ꝓfeſſionē fecerit tacite velexpreſſe vel appareat eū vitā mutare voluiſſe. h. d.primo. ſcd̓o dicit ꝙ ad hoc vt dinoſcant̉ nouitij a ꝓfeſſis debet habitꝰ ꝓfeſſoꝝ benedici in locis vbi habitus nō ē diſtinctꝰ. duo ſunt dicta. ſcd̓m ibi nihilominus. Scd̓ꝫ ſubdiuidit̉. pͥmo ſtatuit. ſcd̓o excipitibi niſi. tertio rn̄ſionē ſubdit. ibi. ꝙ cum. ¶ No. primo regulā ⁊ qͣttuor caſus exceptos. Regl̓a enī ē ꝙnouitius pōt libere redire ad ſeculū infra annū ꝓbationis. ⁊ pōdera. ꝟ. libere. Ex quo infert̉ ꝙ deneceſſitate nō teneat̉ petere licētiā ab aliquo. namde ſignificato huiꝰ. ꝟ. libere ē vt nō requirat̉ alicuius licētia. vt no. in. c. licet ep̄s. de preben. li. vj. ⁊ inc. de multa. eo. ti. ad hoc tene menti iſtū tex. qui nōſolet ad hoc allegari. ergo nō pōt dici nouitiꝰ fugitiuus ſi receſſit a monaſterio ſine licētia abbatꝭ dūmodo nihil abſtulerit a monaſterio. ¶ Cāſus excepti ſūt quattuor. ¶ Primꝰ ſi ꝓfeſſionē fecerit infraannū. hunc tamē caſum diſtingue ꝓut habet̉ in. c.cōſtitutionē. §. j. ⁊. c. nō ſolū. eo. ti. li. vj. ¶ Scd̓s eſtſi infra annū ſuſcepit habitū ꝓfeſſoꝝ. vt in. d. c. cōſtitutionem. ¶ Tertius caſus ē ſi euident̓ apparuitcū abſolute voluiſſe vitā mutare. ⁊ intellige hūc ca-

ſum ꝓut plene dixi. sͣ. e. in. c. cōſulti. ¶ Quartꝰ caſus colligit̉ a ꝯͣrio ſenſu vt poſt annū non poſſit rēdire ad ſeculū. iſte caſus procedit intelligēdo quādo habitus nouitij nō eēt patenter diſtinctꝰ ab habitu profeſſi. nā ſi eēt patent̓ diſtinctꝰ poteſt rediread ſeculū etiā poſt annū. vt dixi. sͣ. c. ꝓxi. Iteꝫ notavalere cōſuetudinē vt habitus nouitij nō diſtīguatur ab habitu ꝓfeſſoꝝ. Ex quo colligi pōt ꝙ iuſtepōt nouitio dari habitꝰ religionis. ¶ Ultimo no.ꝙ vbi nō ē diſtinctio habitꝰ debēt benedici veſtesque dant̉ ꝓfeſſis nō autē ille que dantur nouitijs.¶ In glo. j. ibi. infra annū. dic latius de iſto habitu an ⁊ qn̄ obliget. vt. sͣ. dixi in. c. p̄cedenti. ¶ Et infi. glo. tene hanc opi. vlti. que ē hodie approbata ꝑc. beneficiū. jͣ. eo. li. vj. ⁊ ſatis glo. ponit diuerſitateꝫinter matrimoniū carnale ⁊ ſpūale. nam in carnalinō pōt qͥs ſeruire ꝑ aliū merito ſtatuit̉ terminꝰ breuior. vt in. c. ex publico. jͣ. ti. proxi. ſed in ſpūali pōtqͥs ſeruire ꝑ ſubſtitutos iō nō debet auferri bn̄ficiūanni indultū a iure. Sed querit hic Hoſti. quid dealijs bonis. pone ꝙ aliqua donauit vel legauit an̄ingreſſum. nunquid illa bona recipiet ſi infra ānūegrediat̉. rn̄det ꝙ ſi fecit ꝓteſtationē ꝙ intendebatꝓbare regulam recuꝑat illa bona qꝛ videt̉ donaſſecā mortis. ⁊ ſic cā nō ſubſecuta recuperat bona. ar.in. l. mortis cauſa. ff. de dona. ca. mor. facit. l. nonoīs. ff. ſi cer. peta. Si vero nō fecit ꝓteſtationē nonē querendū de recuꝑatiōe. qꝛ preſumit̉ ꝙ abſolutevoluit vitā mutare. ex quo prius diſpoſuit d̓ boīs.⁊ hec nota. ¶ In glo. in. ꝟ. euident̓ ibi dicat vel faciat. no. glo. ⁊ idē vult hic Inno. dicēs ꝙ ſi iſte fuitcōfeſſus vl̓ nūc ꝯfitet̉ ꝙ aſſumpſit vel aſſumere vellet habitū nouitioꝝ aīo mutandi vitā ſufficit h̓. idēdicit ſi fecit priꝰ teſtm̄ vel donatiōes. vt. sͣ. dixi. velreſignauit bn̄ficiū ſuum vel quid ſimile.Religioſi fugitiui¶ EreligiOſi. annuatim lut requirendi ⁊ cogendi vt ad monaſteriū reuertatur. h. d. diuidit̉. pͥmo ponit̉ ꝯſtōnis cā. ſecūdo conſtitutio ſubmittit̉. ibi. ſtatuimꝰ. que duo facit. pͥmoprouidet circa eiectos ⁊ fugitiuos. ſecūdo circa inobediētes. ibi ſi ꝟo. No. pͥmo ꝙ religioſi faciūt capitula generalia ſeu prouincialia. qd̓ ītellige ẜm idqd̓ habet̉ ī. c. ī ſingulis. jͣ. de ſta. reg. ⁊ in tali cāu cōſtituūt̉ aliqͥ p̄ſides. de qͥbꝰ loquit̉ iſta lr̄a.) No. ſcd̓oꝙ huiuſmōi p̄ſidentes hn̄t ptātē excōicandi. No.tertio ꝙ abbas generalis ſiue prior generalis habꝫptātē excōicandi tā abbates qͣꝫ inferiores totiꝰ ordinis. ⁊ intelligit̉ lr̄a ẜm ꝯſuetudinē ſeu ſtatuta qͦrundā religioſoꝝ qͥ ab olī vniuerūt ſe faciendo vnū caput ſuꝑ totā religionē. vt ē vide̓ in ciſtercienſibus ⁊cartuſiēſibꝰ. ſꝫ d̓ iure cōi qd̓libꝫ monaſteriū hꝫ regimē de ꝑ ſe nec abbas ſubijcit̉ alteri abbati ſed ep̄oloci. xviij. q. ij. abbates. ⁊. c. mōaſteria Itē no. vnūhodie ꝓuiſū ꝑ hanc cōſtitutionē ꝯͣ vl̓ ſupra regulāreligioſoꝝ. nam ī certo caſu fugitiui ⁊ eiecti non debent recipi amplius ī eiſdē monaſterijs. pone exēplū in ordine ſancti bn̄dicti. nā ter fugiēs nō ē amplius recipiēdus. ſꝫ iſte tex. ꝓuidet ne habeat occaſionē vagandi ꝙ recipiatur ī proprio monaſterio.nō tn̄ ꝙ viuat cum alijs ſed ſtabit in arto loco vt in