IIIDe regularibus.

q̄rto illā reaſumendo ſpecificat. ibi. quo circa. qͥntoſpecificationē determinat ibi. illa. ¶ No. primo ꝙvbi priuilegiū iuri diuino ſeu inſpirationi diuine īaliquo poſſit p̄iudicare eſt ſtrictiſſime intelligendūvnde nō debemꝰ interp̄tari etiā vt aliquid oꝑetur ſinō pōt illd̓ oꝑari ſine derogatione iuris dīni ſeu libertatis ſpūs qd̓ eſt valde no. nam iſtud priuilegiūde quo hic parū ⁊ nihil oꝑatur ſed qꝛ ſolet plꝰ timeri. ⁊cͣ. jͣ. de here. aduerſus. ¶ Nota ſcd̓o interp̄tationem ad aucͣtem apl̓i vt quiſqꝫ dꝫ eē cōtentꝰ ea vocatione qua vocatꝰ ē dꝫ intelligi niſi inſtinctu ſpūſſancti ad ſanctiorē vita inducatur. ¶ No. tertio aliam aucͣtem apl̓i ꝙ vbi ſpūs dei eſt ibi libertas. ⁊ ꝙlex nō eſt impoſita iuſto. Sed aduerte. nō enī intelligas iuſtū nō eē ſub ſuꝑiori ſuo. nam quilibet quātūcūqꝫ ſanctꝰ recognoſcit in hoc ſeculo ſuꝑiorē licꝫſuꝑioris ptās ſit ligata reſpectu iuſti. eſt ergo iuſtꝰliber a lege peccati nō aūt liber a ptāte ſuꝑioris. itanotant̓ determinat glo. in cle. ad noſtrā. de hereti.vbi latius vide ⁊ tenebis menti illā gl. ⁊ vide Inn.in. c. paſtoralis. poſt prin. de offi. ordi. ¶ No. qͣrtoduo reqͥri ad hͦ vt religioſus licite poſſit trāſire adaliā religionē. pͥmo vt ſcd̓a religio ſit ſtrictior. ſecundo vt nō tranſeat ex temeritate aut ex leuitate ſꝫ zelo ſanctioris vite. nō ergo licet in odiuꝫ pͥmi prelatitranſire ad religionē alteriꝰ ſtrictiorē. tertio extrinſecus requirit̉ vt petat licentiā tranſeundi a p̄latoſuo. ¶ No. quinto duplicē eē legē. quedā vero d̓rpriuata altera publica. lex priuata dicit̉ ſpēalis īſpiratione diuina. ⁊ dicit̉ priuata. qꝛ non cuilibet accidit. lex vero publica eſt ius cōe qd̓ oībus pꝫ. lex aūtpriuata tanqͣꝫ dignior p̄fert̉ cōi. d̓ quo vide pulchꝝtex. in. c. due ſunt. xix. q. ij. ¶ No. ſexto ꝙ vbi dubitatur an ſecūda religio ſit ſtrictior vel an ex temeritate fiat tranſitus nō ſtat̉ verbo volētis trāſire necp̄lati denegantis ſed ſuꝑioris iudiciū ē requirēdū⁊ dicit Inno. illū hoc caſu eē ſuꝑiorem ad quem appellaretur ſi iſte religioſus grauaretur. qd̓ not̓. nōęnī ẜm eū debet ꝓprius p̄latus eē iudex in cā ſua.¶ Et no. bene ex hoc dicto ꝙ vbi orit̉ cōtentio int̓ religioſū ⁊ ſuꝑiorem ſuū nō dꝫ eē ſuꝑior iudex ī cā ſua.ſed debet adiri ſuꝑior īmediatꝰ. ⁊ no. ꝙ dicit̉ cā prelati lꝫ eā cōtingat rōne ſuꝑioritatis. facit ad hͦ glo.no. ī. c. ſtatutū. in pͥn. de reſcrip. li. vj. que dicit ꝙ lꝫal̓s iudex poſſit inter ꝑtes cognoſcere an ſua ſit iuriſditio tn̄ ſi iudex ꝑtinaciter defendit ſuā iuriſditionē videt̉ ſuſpectus vt nō poſſit recognoſcere anhabeat iuriſditionē. ⁊ pōt adduci ſingu. iſte tex. adq. nunquid iudex ꝓcedens ex officio poſſit cognoſcere an ſit ſua iuriſditio ꝑte negante. de qͦ remittoad no. in. c. ſuꝑ lr̄is. de reſcrip. ¶ No. ſeptimo ibi regula inuiolabiliter obſeruata. ꝙ qn̄qꝫ eſt regula q̄nullā patit̉ exceptionē ⁊ videt̉ ꝯͣ no. ꝑ glo. ſuper rubrica. de re. iur̄. li. vj. que dicit nullā eē regulā q̄ nōpatiat̉ exceptionē. ¶ No. octauo ꝙ ep̄s non poteſtdeſerere ep̄atū vt tranſeat ad religionē nec ſufficitſibi pete̓ licētiā trāſeūdi. vn̄ nec ip̄e pete̓ nec ſuꝑiorcōcedere dꝫ ex qͦ pōt ſuis ſubditis ꝓdeſſe. rō qꝛ vita actiua ē fructuoſior vita cōtemplatiua. vnde doctrina labor ⁊ ſollicitudo ep̄i p̄ferunt̉ ſilentio ꝯtem

plationi ⁊ quieti religioſoꝝ. hinc ē ꝙ religioſus poteſt ꝓmoueri in ep̄m. ⁊ ſic ceſſare a ſilentio ⁊ cōtemplatione ꝓpter bonū publicuꝫ. vt in. c. qd̓ dei. jͣ. deſta. regu. ⁊ .xviij. q. j. c. vnico. ſꝫ ep̄s non pōt monachari. nā plus eſt illuminare qͣꝫ lucere. vita tn̄ ꝯtemplatiua ē tutior. de quo vide tex. in. c. niſi cū pridē.de renū. ¶ Nota. ix. ibi vitā duceret artiorē. ꝙ trāſitus ꝑmittit̉ vt qͥs ducat vitā artiorē. non gͦ ſufficitꝙ ſecūda religio habeat ſtrictioreꝫ regulā niſi actuducat̉ ibi vita ſtrictior. ⁊ in hͦ multi decipiunt̉. ⁊ vide qd̓ latius dixi in. c. ſane. sͣ. c. ti. ¶ Ultimo no. ꝙcharitas ē fons ꝓpriꝰ cui nō cōicat alienꝰ. ⁊ hec auctoritas ſolet multis modis exponi ſꝫ ad ꝓpoſitumpōt duplicit̓ intelligi. primo ꝙ ſi dubitat̉ qͣ conſcīaiſte tranſeat relinquendū ē cōſcientie ſue qꝛ exquoextrinſeca ſunt bona p̄ſumēdꝰ eſt bonꝰ animꝰ. iuxͣillud euāgelij. Ex fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos. jͣ. d̓re. iur̄. in. c. eſtote. nam charitas nō pōt ꝑ extrinſecas ꝓbationes liquidari qꝛ eſt fons ꝓprius cui alienus nō cōicat .i. extraneꝰ in eo nō habitat. ¶ Scd̓odꝫ intelligi ꝙ nō dꝫ iſte cōpelli ad redeundū qꝛ magis tenet̉ qͥs ꝓdeſſe ſibi qͣꝫ ſaluti alteriꝰ. eſt enī charitas fons ꝓprius cui nō cōicat alienꝰ. ¶ In glo. īꝟ. licentia. ibi de elec. cū in veteri. illud. c. facit in cōtrariū. qꝛ habēs requirere cōſiliū tenet̉ debito tempore expectare reſponſū. hic aūt dicit̉ ꝙ ſufficit petere licentiā. Sed ſolue. nā hic nō dicit̉ cōtrariū ẜmdoc. ⁊ bn̄. debebit enī iſte poſt licētiā petitaꝫ debitotꝑe expectare rn̄ſum. ¶ Sed quero extra glo. quidſi prelatus deneget vel nō rn̄deat vel allegat cauſādenegationis iniuſtā. So. dicit Inno. ꝙ in caſibusiſtis ⁊ ſimilibꝰ pōt ſubditꝰ incōtinēti tranſire nō expectato alio tꝑe ex quo ꝯſtat de ꝓterua denegatōeprelati ſed ſi p̄latus allegaret aliquā iuſtā cauſā velveriſil̓em denegandi licentiā nō dꝫ ſubditꝰ trāſire.ſed inſtare apud ſuꝑiorē vt decernat an p̄latus habeat iuſtā cām denegandi. ¶ In ea. glo. ibi cōſueuit dici ꝙ nō. no. glo. vult enī ꝙ licet ſubditꝰ teneat̉petere licentiā ſi tn̄ nō petijt reuocandus nō ē exqͥiuſta cā motus tranſiuit. ⁊ hanc opi. tenet Gof. sͣ. eſane. ⁊ ſacit multū bene ille tex. ꝓ hac opi. idē tenuerunt hic Pe. ⁊ Abbas. ſꝫ ꝯͣriam opi. tenēt glo. ī. c.intelleximus. de eta. ⁊ qua. ⁊ glo. in. c. mandamusxix. q. iij. Et ad. c. ſane. rn̄det̉ ꝙ loquit̉ diſpēſatiuevt ibi dixi. hanc opi. ſequit̉ hic Hoſti. Io. an. ⁊ moderniores p̄ter Io. cal. qui diſtinxit an monaſterium ad qd̓ quis tranſiuit ſit priuilegiatū ꝓut hic d̓rin prin. an nō. primo caſu dꝫ reuocari vt priuilegium aliqͥd oꝑet̉. ſcd̓o caſu ꝓcedit opi. ꝯͣria. ſꝫ hͨ opi. n̄placet dn̄o Gaſ. eiꝰ filio nec mihi qꝛ hͦ pͥuilegiū nonoꝑaret̉ hunc effectū vt pꝫ ex lr̄a. Sꝫ ꝓ opi. ꝯtrariavt iſte ſit reuocādus adduco rōnem lr̄e dū dicit petendā eē licentiā ne bonū obedientie contēnere videat̉. ſi gͦ ex nō poſtulata licētia p̄ſumit̉ cōtemnerebonū obedientie. gͦ nō pōt dici ꝙ inſtinctu ſpūſſancti tranſiuerit ſed potiꝰ p̄ſumit̉ cā leuitatis. nā obedientia in religioſo eſt vnū de principalibꝰ regule.eo gͦ cōtēpto nō eſt aliquid boni preſumendū. et ꝑhanc lr̄am ⁊ ip̄ius rōneꝫ cōfundit̉ opi. Pe. ⁊ Abb.hic. qui dixerūt hāc licentiam petendam ex debito

L3