L

titulum. qꝛ ex quo ius cōe eis reſiſtit cum nō habētparochiam nō poſſunt ſine titulo preſcribere vt ꝓbatur in. c. j. de preſcrip. li. vj. ⁊ adde glo. in. c. in aliquibus .s. eo. in fi.Breue eſt ⁊Nterdicimus aco non ſumatur. ¶ Nota ꝙ laicus non pōt pignorare decimas nec clericis vt hic nec laicis. vt in. c. ꝓhibemus. sͣ. eo. ⁊ iō iſte tex. ſolū fecit mentionē de clericis. qꝛ in. d. c. ꝓhibemꝰ ſatis fuit cautum in laicis¶ Scd̓o no. ꝙ diſpoſitio cōcernēs vniuerſos extenditur ad ſingulos. ⁊ in hoc tene menti iſtū tex. ⁊ vide qd̓ noͣ. in. c. nimis. el. j. jͣ. de exceſ. p̄la. ¶ In glo.j. in fi. cōcluſio glo. ē ꝙ tex. iſte ꝓcedit tā in decimīsa laico de facto poſſeſſis qͣꝫ ī decimis ſibi conceſſisin feudū ab antiquo. ⁊ rō ꝓhitionis ē vt decimę citius perueniant ad eccl̓iam ad quā expectāt. ¶ Sꝫdubiū eſt nūquid laicus habēs decimas in feuduꝫpoſſit eas īpignorari alteri clerico de cōſenſu dioceſani. Hoſti. tenet ꝙ ſic. nam ſi pōt ſibi donare cū cōſenſu ep̄i. vt in. c. cū apl̓ica. de his que fi. a p̄la. ergofortius pignorare. cōtrariū cōcludit Io. an. mouetur qꝛ iſta lr̄a loquitur indiſtincte. Itē qꝛ decime citius ꝑueniēt ad eccl̓iam cui debent̉ ſi nō pōt alteripignori dare. ſed do. Pe. approbat dictū Hoſti. qd̓etiā mihi plus placet qꝛ cui cōcedit̉ maiꝰ videt̉ ⁊ cōceſſū minus. vt in. c. ex ꝑte. sͣ. eo. ¶ Itē hoc concernit fauorem eccl̓ie vniuerſalis vt citius decime eripiant̉ de manibꝰ laicoꝝ. ⁊ ex hac rōne emanauit. d.c. cum apl̓ica que cū habet locū pariter in pignoratione debet habere locū ip̄ius diſpoſitio. vt in. c. cūdilecta. de cōfir. vti. vel inuti. ſed ſi decime detinentur a laico. ſine titulo non ſufficit etiā cōſenſus ep̄i.vt dixit hic Goſ. ⁊ bene. tū qꝛ nemo poteſt rem alienam pignorare. tū qꝛ eccl̓ia videt̉ approbare ipſiusmalam detentionē.¶ De regularibꝰ ⁊ trāſcuntibꝰ ad religionē. ℟ica.¶ Supra viſum ē de clericis ſecularibus ⁊ de rebꝰeorū merito reſtat videre de regularibꝰ ⁊ rebꝰ eoꝝvel ſic. Quia viroꝝ eccleſiaſticoꝝ duo ſunt genera.quoddā eſt genꝰ clericoꝝ ſeculariū. qd̓dam religioſorū. vnde viſo de primo genere. merito ſubijcit̉ d̓ſecūdo. Un̄ autē dicat̉ regularis. dicit Io. an. ꝙ aregula que tn̄ dupliciter capit̉ vt no. in rubrica. dere. iu. li. vj. ſꝫ quātū ad ꝓpoſituꝫ dicit̉ a rectitudineviuendi. ⁊ dic ꝙ ille ꝓprie dicunt̉ habere regulaꝫ qͥꝓfitent̉ tria ſubſtātialia cuiuſlibet religionis approbate videlicet pauꝑtatē caſtitatē ⁊ obedientiā. vt inc. cū ad monaſteriū. d̓ ſta. re. Alij vero licet aliquaꝓmittāt nō dicūt̉ ꝓprie habere regulā ſed potiusquēdā modū viuēdi licet ille modus ſit approbatꝰ apapa. de quo vide gl. no. in. cle. j. de reli. do. ⁊ ī cle.cū ex eo. de ſen. ex. Ex quo inferri poteſt ad. q. quotidianā ꝙ diſpoſitio odioſa concepta erga regulares nō cōprehendit illos qui nō ꝓmiſerunt illa triaſubſtātialia. ⁊ ſic iſti fratres ſancti Iranciſci de tertio ordine vel iſti ieſuite vel iſte mulieres mātellatenō dicuntur ꝓprie regulares vnde nō cōp̄hendūt̉

in diſpoſitione odioſa ſecus in diſpoſſtione fauorabili qꝛ largo modo vident̉ ſub regula rōne promiſſionis facte ſuperiori eorum. ⁊ hoc. not. Scd̓oprincipaliter querit̉ qui dicant̉ religioſi Sol̓. dicūtIo. an ꝙ qn̄qꝫ verba capiunt̉ in latiſſima ſignificatione ⁊ tūc oīs chriſtianꝰ dicit̉ religioſus. vn̄ ī pluribus locis dicit̉ religio chriſtiana. vt in. c. gaudemꝰjͣ. de diuor. ⁊ in. c. ꝓ humani. de homici. li. vj. Quādoqꝫ hoc. ꝟ. capitur late ⁊ tūc ꝯprehendit omnē homine honeſte viuentē. non autem quēlibet chriſtianū vt in. c. eccleſia. s. de conſti. ⁊ in. c. fi. sͣ. de re. ecc.nō alie. vbi dicit̉ ꝙ laici quātūcūqꝫ religioſi. ⁊cͣ. Qn̄qꝫ capitur minus late ⁊ cōprehendit clericos ſeculares. j. q. iij. c. ſaluator Quādoqꝫ capit̉ ſtricte ⁊ ſolūcōprehendunt̉ illi qui ꝑ profeſſione ſubiecerunt ſeabbatis imperio ⁊ dic ꝙ inquantū qͥs magis deoexibet religionē tanto magis poteſt dici religioſusvnde ſi bene cōprehendis quanto quis eſt alienusa cultu diuino tanto magis deuiat ab hoc nominenam noīa debent eſſe ꝯn̄tia rebus. inſti. de donat̉.in. §. eſt. ⁊ aliud in. c. cum ẜm. de preben. Sed nonponit Io. an. qualiter debeat hoc verbū accipi ī iure vel in ſtatutis. vnde al̓s in hac ciuitate accidit defacto. hec. q. Statuto huius ciuitatꝭ cauet̉ ꝙ religioſi nō poſſūt ſumi ad officia cōmunitatis. demum qͥdam qui erat rector hoſpitalis de miſericordia portans veſtem certi coloris cum cruce in pectore fuitextractus de prioribꝰ qui ꝑ prius ante aſſumptiōeꝫillius regiminis fuit noīatus ⁊ inburſulatꝰ dubitatur nunquid ad illud officiū potuiſſet aſſumi. ⁊ hecqueſtio viſa fuerat ſatis difficilis dn̄o Pe. qui tunclegebat in hac ciuitate ſed tamē viſus ē reſpōdiſſeꝙ exiſtendo in illo habitu non poterat aſſumi ad illud officium. qꝛ verba ſtatuti debēt aliquid oꝑari.vnde ſi intelligeret̉ ſtatutū de religioſis ſtricte ſumptis nihil oꝑabat̉ cum ſatis ſit in iure cautuꝫ ꝙ necreligioſi nec clerici poſſunt habere officia ſeculariajͣ. ne cle. vl̓ mo. quaſi per totū. ⁊ ſic ſtatutū debebatintelligi de religioſis largo modo ſumptis tamē ille dimiſit habitū ⁊ exercuit officiū qꝛ n̄ erat ita aſtrictus quin potuiſſet dimittere habitū. Ego dubitoan hec deciſio ſit vera. nam ſtatutū inhabilitās adofficia eſt ſtricti iuris. ergo debet intelligi in ſtrictaſignificatione. ar. in. c. cum dilectus. de cōſuet̉. ⁊ inc. in noſtra. de iniur. ſꝫ certum ē ꝙ ī ſtricta ſignificatione illi dicunt̉ religioſi qͥ ꝓmiſerūt tria ſubſtantialia. vt. sͣ. dixi. ⁊ vide duas glo. no. vltra predictaꝫin cle. j. de deci. in glo. j. ⁊. ij. vbi clare Io. an. in gl.ſuis cōcludit ꝙ in materia odioſa hoc verbū dꝫ capi multū ſtricte niſi adijciat̉ aliqd̓ verbū generale.puta ſi diceret̉ quicūqꝫ religioſi. nā tūc cōprehēderent̉ hoſpitalarij ẜm illā glo. ⁊ intellige de hoſpitalarijs hieroſolymitanis qui largo mō ſūt religioſeperſone cum nō poſſunt ꝯtrahere matrimoniuꝫ etꝓmittūt obedientiā ſuꝑiori nec poſſunt retrocedere ab iſto ſtatu. vnde iſtis vel ordini eoꝝ cōferunt̉eccleſie ⁊ decime. vt dixi in. c. qͣꝫuis. sͣ. de deci. ſꝫ iſtirectores hoſpitaliuꝫ vtentes matrimonio ⁊ deferētes certū habitū nō ſunt religioſi nec largo mō necſtricto. vnde Lau. ⁊ Io. de lig. in cle. ij. de preben.