de priuile. ⁊ in. c. inter dilectos. de fi. inſtru. ⁊ de hͦhoc aliquid. jͣ. Ultimo no. ꝙ iudex in ſnīa poteſtꝓſpicere in futurū ſi natura actionis hoc patit̉. fac̄l. egi. ⁊. l. harū. ff. ſi ſer. vendi. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. innoſtra. sͣ. de ſepul. In glo. ij. in fi. dic de hac materia vt plene dixi in. c. cū cōtingat. sͣ. eo. nā tex. iſteeſt reducendus ad aliquē de caſibus in quibꝰ perceptio decimarū de iure cōmuni ꝑtinet ad ep̄m. dequibus dixi in. d. c. cū cōtingat. In glo. iij. in fi.de hoc an ⁊ quādo in preſcriptione rei eccl̓iaſtice requiritur titulus. dic vt habetur hodie in. c. j. de preſcrip. li. vj. vbi tex. notabiliter dicit ꝙ vbicunqꝫ iusvel preſumptio reſiſtit p̄ſcribenti requirit̉ titulusprima fronte iuſtus vel tm̄ temporis de cuius initio nō eſt memoria. ⁊ hoc iō qꝛ propter iuris reſiſtētiā p̄ſumit̉ mala fides. vt in regula qui cōtra iura.li. vj. que preſumptio tollit̉ per titulum prima frōte iuſtū. vnde in caſu noſtro cū hoſpitalarij preſcribant cōtra ius debebāt ꝓbare titulū prima fronteiuſtū ſed nō profuit titulus ꝑ eos allegatꝰ quia erateuidenter iniuſtus. In glo. in. ꝟ. cōfeſſioneꝫ ibiex certa ſcīa cōfirmaſſet. intelligit ergo glo. iſtū tex.in cōfirmatione facta in forma cōi. ⁊ qualiter diſcernatur an ſit facta ex certa ſcīa vel in forma cōi. dixiin. c. j. ⁊. ij. ⁊. c. antepe. de ꝯfir. vti. vel inuti. Sedcōtra iſtum intellectum facit qꝛ papa narrando donationē factā a rege videt̉ ex certa ſcīa confirmaſſecū bene ſciret donationē regis nō valuiſſe. vt not̉.ī dicto. c. antepe. So. dicit Inn. ꝙ forte in cōfirmatione nulla mentio fiebat de donatione regis. fortaſſe iſti hoſpitalarij narrarunt ſe ex iuſtis cauſispoſſidere illas eccleſias ⁊ decimas petentes eaꝝ cōfirmationem ⁊ papa cōfirmauit ſicut iuſte poſſidebant̉ vel p̄ſuppoſito ꝙ de donatiōe regis fieret mētio debebat intelligi ẜm eū. de donatione in caſu licito facta. puta ſi rex habuiſſet decimas in feudumab antiquo vel iuſpatronatus in illis eccl̓ijs. ⁊ no.bene iſta verba. videt̉ enī ꝙ in dubio debeamꝰ ſemper preſumere donationē cōfirmatā fuiſſe factā incaſu al̓s habili ⁊ ad illū caſū habilē referenda ſit cōfirmatio ⁊ eſt rōabile. nā cōfirmatio ex ꝓprio ſignificato denotat firmitatē actus cōfirmati. qꝛ dicitura con qd̓ eſt ſimul. ⁊ firmo quaſi ſimul firmo cū primo donatore. ergo debet intelligi de donatione facta in caſu habili ſi fieri poteſt vt ſic cōfirmatio ītelligatur in ſuo ſignificato ⁊ nō tranſeat in ſpeciē donationis. nā aliud ē donare ⁊ aliud ē cōfirmare. vtin. c. inter dilectos. de fi. inſtru. qd̓ tenebis menti.Sed quero iuxta p̄dicta nūquid talis cōfirmatōfacta in forma cōi ſaltē tribuat iuſtū titulū p̄ſcribendi in caſu quo titulus ē neceſſariꝰ ad p̄ſcriptionemiſte tex. in. ꝟ. ceterum a cōtrario facit ꝙ ſic. dū dicitꝙ nō effluerat tm̄ tempus. ⁊cͣ. Inn. tacite ſenſit oppoſitū. ⁊ ad tex. ſupplet maxime. tn̄ hoc aꝑte nō dic̄.ſed Hoſti. tenet cōtrariū. nā ẜm eū ſi cōceſſio ſoliusep̄i inualida tribuit iuſtā cām p̄ſcribēdi. vt in. c. cura. ⁊ qd̓ ibi no. de iu. pa. fortius hoc habet inducere cōfirmatio pape. ⁊ dicit abbas hoc multū notandū ꝓ religioſis habentibꝰ multas ſil̓ies cōfirmationes. ẜꝫ Pe. tenet ꝯͣrium vt talis cōfirmatio nō ſuffi-

ciat ad p̄ſcribendū. Ego cōcordādo dicerem ꝙ autapparebat de validitate tituli cōfirmati. ⁊ tūc confimatio nō tribuit titulū p̄ſcribendi. rō manifeſta eſtqꝛ errat̉ in iure. nā ſi donatio prima aperte ē nullaputarē cōfirmationē nō valere. qꝛ errat̉ in iure ſederror iuris impedit p̄ſcriptionem vt. sͣ. dixi. Et exhis puto ꝙ in caſu huius. c. ꝯfirmatio nō p̄ſtabat titulum p̄ſcribendi. ⁊ forte propter hͦ papa in fine dixit ꝙ nullū p̄iudiciū ꝑ illā cōfirmationeꝫ irrogabat̉iuri ep̄ali. nec ob. ꝟ. ceterū. qꝛ ponit verba narratiua ꝑtis. ⁊ ponderat̉ ibi ad maiorē aggrauationemꝑtis ꝙ tm̄ tēpus nōdū effluxerat. ⁊cͣ. Si aūt nonapparet titulus cōfirmatus vt ſepe contingit. putaqꝛ monaſteriū nō habet niſi hanc cōfirmationē pape. ⁊ ſatis veriſil̓iier pōt p̄ſumere ꝙ p̄ceſſit titulushabilis. ⁊ hoc caſu puto ꝯfirmationē preſtare cāmp̄ſcribendi. qꝛ hic ē error facti ⁊ nō iuris. ⁊ ſic debēdiſtingui opi. cōtrarie p̄alle. nec eſt veruꝫ ſimplicitdictū Hoſti. ꝙ cōceſſio ſolius ep̄i tribuat cām p̄ſcribendi ſed debet intelligi qn̄ errabat̉ in facto. vt qꝛpars putabat capl̓m cōſenſiſſe qd̓ tn̄ nō cōſenſeratvbi aūt erraret̉ in iure. vtputa qꝛ ꝑs crederet ſolaꝫcōfeſſionē ep̄i ſufficere talis cōceſſio nō p̄ſtaret titulum p̄ſcribendi. vt eſt glo. no. in. c. ij. de his que fi.a p̄la. ⁊ no. in. c. de quarta. de p̄ſcrip. nec credo Hoſtien. ſenſiſſe ꝯͣriū. idem puto vbi ꝓbabiliter poteſtdubitari de validitate prioris tituli. nā tunc nō ſolum ex cōfirmatione ſed ex titulo inutili pōt cauſari p̄ſcriptio. ar. in. l. regula. ff. de iuris ⁊ fac. igno. ⁊videt̉ tex. no. in. c. cū dilectꝰ. de cōſue. ⁊ h̓ no. qꝛ puto veriſſima. In glo. in fi. no. ſin. glo. quā quotidie ſoleo allegare. cuius ē ſenſus ꝙ libellus ſeu petio hꝫ ſe vt ſubiectū. ſnīa vero vt p̄dicatum. nā ſententia dꝫ eē cōformis libello. vt in. c. licet heli. de ſimo. ⁊ fatuus reputat̉ iudex qui ꝓnunciat ſuꝑ nonpetitis. l. fi. C. de fideicō. liber. Et ex glo. ⁊ ex tex.no. ꝙ vbi nō apparet de petitione qꝛ acta propt̓ antiquitatē ſūt ꝑdita debemꝰ ex verbis ſententie p̄ſumere qualitatē petitionis. idē vbi verba libelli ſūtdubia. Scd̓o no. modū ⁊ practicam ſententiādiſuꝑ interdicto vti poſſidetis. Inno. vltra iſtos duos intellectꝰ glo. ponit alios duos intellectꝰ .ſ. ꝙ h̓fuit actū cōfeſſoria. ſed certe iſte intellectus non applaudet lr̄e. nā cōfeſſoria ē actio realis. vnde hꝫ ſeincorporalibus ſicut rei vendicatio in corporalibꝰ.vt inſti. d̓ actio. §. j. vn̄ papa h̓ ꝓnunciaſſet ius decimādi ꝑtinere ad ep̄m qd̓ nō fecit ſꝫ ſimpl̓r ꝓhibuit.vt hoſpitalarij vlteriꝰ nō impedirēt ep̄m. Aliꝰ intellectꝰ Inno. ē ꝙ fuit h̓ actū actiōe de dolo nō ad decimas ꝯſequēdas ſꝫ ad intereſſe qd̓ paſſus ē ep̄s exdolo iſtoꝝ hoſpitalarioꝝ. ar. in. l. cū qͥs. ff. de dolo.vbi tex. no. dicit ꝙ ſi qͥs ꝑſuaſit doloſe colono meovt de poſſeſſione abiret poſſū agere ꝯͣ ip̄m actionede dolo ad intereſſe. ſic h̓ potuit agere ep̄s ex ꝑſuaſione doloſa quā ip̄is ruſticis hoſpitalarij fecerūt.⁊ iſte intellectꝰ ē verꝰ in ſe ẜ nullo modo ꝯgruit petioni ſeu ſnīe. iō tene lec. gl. ꝙ h̓ fuit actū interdictovti poſſidetis ꝯͣ iſtos moleſtatores. Sꝫ exͣ gl. op.videt̉ enī h̓ papā fuiſſe diminutū qꝛ ſuꝑ eccl̓ijs petitis nihil ꝓnūciauit ꝯͣ iura ſuꝑiꝰ all̓. So. dicūt doc.