93 1 5ꝯ5 8IIIDe decimis.

nalibus. pͥmo caſu puto indiſtincte ꝙ ſic ex qͦ p̄diaſunt in aliena parochia etiam ſi ſunt aſſignata ī dotem eccleſie. pro hoc primo allego glo. ordi. in. c. j.jͣ. de cenſi. vbi latius diſcutiendo maͣm tenuit ꝙ etiam de predijs dotalibꝰ eccl̓ie ſoluenda ſit decima.⁊ idē ibi Hoſti. ꝓbo rōne qͣꝫqͣꝫ a pͥncipio a lege diuina decime fuiſſent date clericis tn̄ poſtmodū eccl̓iavniuerſalis in nouo teſtamēto volēdo diſtinguereiura eccl̓iaꝝ ſtatuit vt decime prediales eēt illiuseccl̓ie in cuius parochia p̄dia ſita ſunt. vt pleniꝰ dicetur in. c. cū cōtingat. jͣ. eo. vn̄ cum oīa p̄dia habuerunt hoc onus annexum licet tradant̉ a laicis nouis eccl̓ijs debēt tranſire cū onere ſuo. vt in. c. ex litteris. de pigno. nā eccl̓ia nō eſt edificanda de nouo.cū p̄iudicio alterius eccl̓ie etiā reſpectu decimaruꝫvt eſt tex. ad litterā in. c. eccl̓ie. ⁊. c. quicunqꝫ. xvj. q.j. ad idē. c. nuꝑ. jͣ. eo. vbi pꝫ ꝙ p̄dia collata ꝓ monaſterijs nouit̓ fundandis remanēt onerata ſolutōedecimaꝝ ſicut pͥmo erant ⁊ nullo iure cauet̉ oppoſitum. Nec. ob. c. queſtꝭ. alle. in glo. qꝛ pōt intelligi ꝙreducat̉ ad p̄dicta .ſ. vt ep̄s ⁊ abbas faciāt deferridecimas ad eccleſias ſuas .ſ. illis quibus debenturad p̄dicta facit bo. tex. in. c. ſi quis laicus. xvj. q. j.Dico tn̄ ꝙ ſi eccl̓ia ex neceſſitate de nouo edificaret̉infra parochiam alterius. puta qꝛ antiqua eccleſiahabet parochiā valde amplā ita ꝙ ppl̓us nō pōt defacili cōueniri ad illam eccl̓iam. tunc pōt ep̄s ſtatuere ꝙ eccl̓ia nouiter edificata habeat certā parochiāex illa antiqua cū oībus obuentionibꝰ ſpiritualibꝰ⁊ de hoc eſt tex. no. in. c. ad audientiam. jͣ. de eccle.edi. ⁊ ob iſtā rōnem hodie videmꝰ ꝙ in eccl̓ia parochiali cuiuſlibet plebanatꝰ ſunt capelle habētes certam parochiam. vnde antiquitꝰ ſola plebs erat curata. vnde propt̓ hoc hodie eſt no. dubiū vtrū decime debeant̉ plebi an capellis ex quo ꝓueniūt ex p̄dijs ſitis in parochia capellarum. ⁊ de hoc latiꝰ dicam in. c. cū ꝯtingat. jͣ. eo. ſed ſi predia ſunt ſita īfraparochiam ꝓpriam nō puto ꝙ canonici teneanturſoluere decimas. qd̓ ſentit Inno. vt. sͣ. dixi. ⁊ ſic poteſt intelligi pͥn. huiꝰ. c. Aut loquimur de ꝑſonalibꝰ⁊ tūc aut de acquiſitis ſibijp̄is aut acquiſitis eccl̓iepͥmo caſu ſi clerici ꝑcipiunt dīna ī aliena parochia.vel in ꝓpria ſemꝑ tenent̉ decimas ſoluere qꝛ lucrātur tanqͣꝫ laici ergo debēt honorare deum ex lucroperſone. ⁊ ſic poteſt intelligi finis. c. ⁊ intellige ſi hͦhabet cōſuetudo. ſcd̓o cāu in acquiſitis eccl̓ie dicerem ꝙ ſi viuentes cōiter in eccl̓ia recipiant ſacr̄a abalia eccl̓ia ſicut olim faciebant monachi tunc tenentur ſoluere decimam. vt in. d. c. alia. iuncta glo. j.⁊ ſic pōt intelligi ille tex. in fi. aut nō recipiunt conmuniter ab alia eccleſia ⁊ tunc nō tenent̉ de acquiſitis eccl̓ie ſoluere decimā ꝑſonalē alteri eccl̓ie. ⁊ ſicloquitur pͥn. c. nam nō reꝑitur in lege ꝙ eccl̓ia teneatur decimā perſonalē ſoluere alteri eccl̓ie. Nūqͥdautē canonicꝰ audiēs alibi diuina teneatur ſoluere decimā ex p̄benda ſua tanqͣꝫ ex lucro. Do. an. videtur hic ſentire ꝙ ſic. ⁊ idē do. Pe. ſed credo ꝙ habuerūt reſpectū ad glo. illius. c. preſenti. qꝛ ex quolucrantur fructus debent tāqͣꝫ ex lucro ſoluere decimam perſonalem. ſꝫ tenendo opi. quā ſemper te-

nui ⁊ quā tenet Inno. hic ꝙ canonici nō faciāt fructus ſuos credo ꝙ nō tenētur ad ſolutionē decimequia p̄benda datur ſibi vt inde viuat ⁊ ſuꝑfluū conuertat in vſus pios vt eſt tex. xij. q. j. in. §. fi. cum. c.ſe. non enim debet ſibi ſubtrahere neceſſaria vt ſoluat decimam. maxime qꝛ oīa ſunt bona eccl̓ie. hodie tamē ſtādū eſt ꝯſuetudini ſiue querat̉ an canonici faciant fructus ſuos. vt no. in. d. regula nemopoteſt. ſiue querat̉ an decime perſonales ſint ſoluende. vt no. in. d. c. in aliquibꝰ. Et ex his inferturad declarationē illarum lecturarum. naꝫ ſuꝑioresnō tenent̉ eccl̓ie ſoluere decimas niſi ꝓut in iure ēſtatutū. vt in. c. cōquerente. de offi. ordi. ſic intellige etiā tertiā lecturā. nam debes diſtinguere vt ptꝫex predictis. Quarta lec. eſt veriſſima reſpectu clericorum cōiugatorum. nam ipſi nō gaudent priuilegio eccleſiaſtico niſi in duobus de quibus in. c. j.de cle. cōiug. li. vj. ¶ Et querit hic hoſti. nunqͥd papa poſſit exigere decimas a clericis ⁊ eccleſijs ⁊ dic̄ꝙ ſic. qꝛ ipſe habet curā omniū. ix. q. iij. cuncta permundū. ⁊ in extrauaganti Bonifacij vnā ſanctamdicit tn̄ ꝙ de conſuetudine papa nō exigit. ⁊ hoc ꝙꝛẜm diuerſas neceſſitates īponit decimā triennaleꝫvel aliam. vt no. in cle. ij. de deci. ſed ego puto ꝙ expoteſtate ordinaria hoc non poſſit. nam in iure ordinatum eſt quibus debentur decime ſed ex poteſtate abſoluta hoc eſt concedendum. facit qd̓ no. inc. a nobis. jͣ. eo. ⁊ quod no. Io. an. in. c. inter ceterade offi. ordi.Cōpoſitio ſuꝑAXmultiPlici. occimis nō tollit̉ per priuilegiū ſequens ſi de illa mentionē nō facit. primo ponit̉ querela. ſcd̓o iudicū datioibi. vnde. ¶ No. primo ex tex. iſto ꝙ inter clericosnoīe ſuaꝝ eccl̓iaꝝ pōt interuenire cōpoſitio ſuꝑ decimis in futurū ſoluendis etiā citra ſuꝑioris auctoritatem ſꝫ tunc cōpoſitio nō excedit vitam trāſigentiū. vt in. c. veniens. de tranſac. qͥd autē cum laico.dic vt no. in. c. ij. de tranſac. ⁊ dicā in. c. cum hoīes.jͣ. eo. ¶ No. ſecūdo ibi de bladis ⁊ vniuerſis leguminibus. ꝙ appellatione bladi nō veniūt leguminaſꝫ in ꝯͣrium facit qd̓ no. in. l. triticum. ff. de ꝟbo. obli. ⁊ ꝑ gl. ⁊ Bar. in. l. j. ff. de aqͣ plu. ar. nā appellatione bladi ſeu tritici venit om̄e id qd̓ ī terra ſeu agroꝯterit̉. ⁊ ſic videt̉ ꝙ veniant nedū legumīa ſꝫ etiā ſemen lini. vn̄ bladū ſeu triticū ē nomē multuꝫ generale. appell̓one ꝟo frumēti venit oē id qd̓ hꝫ ariſtaꝫvt ī. l. frugē. §. frumētū. ff. de ꝟb. ſig. ſꝫ ꝓpter cōemvſū loquēdi debemꝰ ītellige̓ de eo frumento qd̓ ē p̄cioſiꝰ alijs bladis. vt no. ī. d. l. j. Et credo ꝙ ꝓpt̓ vſūloquēdi h̓ fuit fcā ſpēalis mētio de leguminibꝰ. ⁊ hͨfaciūt ad ſtatuta. ¶ No. tertio ꝙ ꝑſona eccl̓iaſtica p̄tſine pctō nō ꝑſolue̓ decimā ītegrā rōne ꝯuentiōisinite cū rectore cui debent̉. ⁊ videt̉ mihi hͦ dictū ſatꝭduꝝ cū decīe n̄ ſolū ſoluāt̉ in ſubſidiū p̄ſb̓ri ſꝫ etiā inelemoſynā paupeꝝ. ad hͦ. c. tua. jͣ. e. niſi dicas ꝙ eodē mō alia eccl̓ia poterit hr̄e paupeꝝ curā ⁊ n̄ refertꝑ quā eccl̓iam pauꝑibꝰ ꝓuideat̉. Itē no. ꝙ pͥuilegium nūqͣꝫ refert̉ ad ſpāle diſpōem initā inter parteſniſi de ea fiat ſpālis mētio. ⁊ in hͦ tene mēti iſtū tex.