Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De parochijsIII

ralibus. quo ad temporalia eſt tex. ī. l. domiciliū in. l. incola. la. ij. ff. ad mu. Nota tertio prelatus qui adminiſtrat ſpiritualia poteſt exigere temporalia. ex hoc collige ar. cōtra prelatum adminiſtrantem ſeu exercentem officium per ſevel per aliū ſi petit decimas vel alia temporalia poteſt opponi exercet ſpiritualia. qꝛ temporaliaſunt debita ob cauſam ſic ſecuta debent̉C. de cōdi. ob cauſam. per totum. A cōtrario nota prelatus adminiſtrans ſpiritualia cum bonaſcientia exigit temporalia. facit vt parochiani poſſint cōpelli ad eligendū propriū preſb̓rm ſi al̓s nonhabeat vnde viuat. facit qd̓ dixi.. ſuper rubrica. Nota ex cōſtitutiōe domicilij habet ep̄s iuriſditionem ep̄alem in cōſtituentem. vnde ſicut dn̄stemporalis habet iuriſditionē in incolam. vt in. l.incolam. ad mu. ita dominus ſpiritualis. vt hic. etin. c. iij. de temp. or. li. vj. Ultimo no. iuncta gl.fi. decime perſonales debentur in loco domicilijſed prediales in loco vbi ſunt predia niſi ꝯſuetudoaliud habeat videtur prima fronte velle iſte text̉. cōſuetudo valeat vt decime debeant̉ ſed doc.cōmuniter hic tenent oppoſitum. intelligunt tex.quādo cōſuetudo habeat vt p̄diales debeant̉ locodomicilij ſed ex toto debeantur valet conſuetudo. dicam latius in. c. in aliquibus.. ti. ꝓxi.In glo. j. ibi. vnde ſunt oriundi. glo. videt̉ perhoc intelligere iſti habitatores erunt oriundi dedioceſibus illorum prelatorum qui nūc vēdicabātiuriſditionē in eos. ſentit ſi ciuis tranſfert aliodomicilium remanet ſubiectus pͥori domicilioquo ad onera ſed remanet ciuis quo ad honores. iudicio meo glo. benel oquit̉ ſi ita intellexitad vtrūqꝫ dictum. primo qꝛ tex. hic non dicit iſtieſſent oriundi de regno Hieroſolymitano. ſꝫ ibielegerunt manſione. ſic ſolum erāt ſubiecti illislatis rōne domicilij quo tranſlato ī nullo remanētſubiecti qꝛ ceſſat oīno cauſa ſubiectionis. vt in. d. l.domicilium. in. l. incola. hic. ſed ſubiectus rōneoriginis licet tranſferat domicilium alibi pereximitur a iuriſditione naturalis domini nec quoad temporalia nec quo ad ſpiritualia. De ſpiritualibus videtur tex. in. d. c. iij. de temp. or. lib̓. vj. vbidicit̉ ep̄s rōne originis pōt promoueri ad ordines. idem dico ſi reꝑiatur in loco originis quo adius cōueniendi. nam poterit ibi conueniri vt not̓.Bar. in. l. aſſumptio. ff. ad muni. nam ciuilitatē ratione originis poteſt quis ſola volūtate a ſe abdicare. qꝛ naturalia ſunt īmutabilia vt dicit text̓. ind. l. aſſumptio. in. l. origine. C. de mu. hono. li.x. Itē remanet ſubiectus quo ad onera perſonaliavn̄ ſi extrahat̉ ad aliqd̓ officiū tenet̉ illud ſubire lꝫalibi habitet. nam incola eſt aſtrictꝰ muneribꝰ ſeuoneribus loci domicilij loci originis. vt in. d. l. incola. no. Bar. in. d. l. aſſumptio. Nūqͥd auteꝫclericus vel monachꝰ deſinat ciuis. dicenduꝫ. de clerico ſeculari dubitatur. ꝓut. d. c. iij.vbi pōderat̉ locꝰ originis. de monacho idē dicēdū retinet iura cognatiōis. vt in. l. deo nobis. C. deep̄i. cle. expreſſe tenet Bar. ī. l. j. ff. ad muni.

monachatū mutat ſtatū in melius. qꝛ melior ē vita cōtemplatiua qͣꝫ actiua. in aucͣ. de monach̓. ī pͥn.ſed per meliorem ſtatum ſuꝑuenientem perdit̉ciuilitas. l. ſenatores. ff. de ſena. efficitur tamē ciuiſillius loci vbi monachatur. Et idem in alijs abbatibus p̄poſitis eccleſiarum. nam efficiuntur ciuesvbi habēt dignitates. vt no. Bar. in. d. l. j. qꝛ capitulū ſit corpus fictum efficit̉ ciuis illius ciuitatis vbi naſcitur p̄latus ſeu monachus ſūt de illocorpore. Itē per adoptionē qͥs efficit̉ ciuis ciuitatꝭadoptantis. vt in. l. ciues. C. incol̓. li. x. fortiusmonachus qui tranſit in ptātem abbatis monaſterij. Et aduerte qd̓ dixi de loco originis hꝫ etiamlocū in origine paterna. nam filius cōſequit̉ ciuilitatem ex origine patris licet ip̄e alibi natus ſit. vtin. d. l. aſſumptio. §. filius. niſi ſit baſtardꝰ ſeu vulgo queſitus. qꝛ tales ſequūtur matrē patremvt in. d. l. j. in fi. in. l. cum nuptie. ff. de ſta. ho. inc. fi. de ſer. or. vbi per glo. doc. Ultimo q̄roinfra quātū tempꝰ dicit̉ cōtrahere domiciliū rōnehabitationis qd̓ eſt querere nūquid eoip̄o iſti dequibus in tex. cōtulerunt ſe ad habitandū in anconēſi ciuitate ꝯtraxerūt ibi domiciliū vt ſic ep̄us veldominus temporalis īmediate habeant iuriſditionem in iſtos habitatores. dicit Hoſti. requirit̉pus. x. annorū ẜm leges vt in. l. ij. C. de incol̓. li. x.ſed dicit de facto hoc ſeruari. vnde tempꝰ videt̉arbitrarium. ſubdit noͣbile verbuꝫ ex quo aliqͥsvendit omnia que habet in certo loco tranſfert ſecum bonis que habere potuit ad aliuꝫ locum ibiemit poſſeſſiones videt̉ ilico primum domiciliumdeſeruiſſe ſcd̓m cōſtituiſſe qd̓ bene no. facit dictūBar. in. d. l. aſſumptio. §. filius vbi dicit̉ eo ipſo quis omnia bona ſua aufert de loco domicilij videt̉ habere animū deferēdi illud domicilium. idēſentit Inno. in. c. ex tranſmiſſa. de renū. qͣꝫqͣꝫ Hoſti. dicat̉.. l. ij. de facto ſeruatur dicere illalex reſiſtit predictis. nam loquitur in ſcholaribꝰ dicit habēt domiciliū in loco ſtudij niſi traxerint moram ibi decēnium. ſic loquit̉ eo caſuex cōiectura aꝑtiſſima apparet quis non intenditꝯſtituere domiciliū. ad cōſtitutionē domicilij requirit̉ animꝰ ibi habitandi ꝑpetuo. l. ſi qͥs inſtructad muni. animꝰ aūt ex cōiecturis dep̄hendit̉. c. ij.de renū. li. vj. l. dolū. C. de dolo. vnde ẜm ꝯiecture vrgēt reqͥrit̉ maiꝰ vel minꝰ tp̄s. in ſcholaribꝰ aūtrequirit̉ tm̄ tp̄s qꝛ veniūt ſtudēdi ꝯſtituēdidomiciliū ceſſat in eo ex toto deſeruit pͥmumdomiciliū. oībꝰ rebꝰ trāſfert ſe ad aliū locū. naꝫſi emit ibi poſſeſſiōes īmediate p̄ſumit̉ vult cōſtituere ibi domiciliū ſꝫ vbi emit poſſeſſiones ſꝫ ſtatſic ī ſuſpēſo dicā tp̄s arbitrariū vt ẜm quātitatēporis ẜm qͣlitatē hoīs iudex p̄ſumat aīuꝫ ſuū. dico ſi īmediate iſte declararet aīuꝫ ſuū vulthr̄e ibi domiciliū ſine expectatōe alterius tꝑis habebit domiciliū ibi. bo. tex. ī. d. l. ſi qͥs inſtructꝰ optime facit iſta littera vbi non ponderatur temous. x. annorum. ſed deſerto domicilio primoinuaſionem infidelium contulerunt ſe ad habitandum in anconenſi ciuitate.