De ſepulturis.III

In quātitate canonic CrII¶CarI. ce que debet̉ eccleſieparochiali ſtat̉ loci cōſuetudini. Cōis diuiſio. ſecūda ibi. cū aūt. ¶ No. pͥmo ꝙ nō oīs eccleſiahꝫ ius ſepulture. nā vt hic vides ſepe ex priuilegiocōcedit̉ ſepultura. ⁊ de hoc. jͣ. latius dicā. ¶ No. ſecūdo ꝙ tam iura cōīa qͣꝫ priuilegia generalit̓ loquētia debent interp̄tatione ſumere a loci ꝯſuetudinefacit. l. cū delanionis. in. §. aſinā. ff. de fun. inſtru. ⁊l. qd̓ labeo. ff. de ſuppel. le. ⁊. c. ex lr̄is. de ſpon. ⁊ vide Inno. in. c. olim. de. ꝟ. ſig. vbi vult ꝙ qualiſcunqꝫ ſit diſpoſitio ſemꝑ dꝫ intelligi ẜm loci cōſuetudinē etiā cōtra ꝓpriū ſignificatū verborū. ⁊ idē Bar.in. l. oēs ppl̓i. ff. de iu. ⁊ iur. ⁊ vide glo. in. c. nōnullide reſcpͥ. ¶ Nota ibi beatus Hiero. ꝙ dicta ſcōruꝫpn̄t adduci ad deciſione cauſaꝝ. facit. c. cū apl̓ica.de his que fi. a p̄la. ⁊. c. ne innitaris. sͣ. de cōſti. cumſil̓ibus ¶ Cui aūt ſit magis ſtandū an dicto vniusſancti an diſpoſitioni ſūmoꝝ pontificū. vide tex. cūglo. xx. di. in ſūma. ⁊ in. c. j. ⁊ vide ꝑ Inn. in. d. c. neinnitaris. ¶ Nota illud vulgare dictū Hiero. quelibet ꝓuincia. ⁊cͣ. na ſepe aliꝗd ē honeſtū in vna ꝓuincia ⁊ inhoneſtū apud aliā. ⁊ loquiī̉ Hiero. in obſeruatiōe ieiunioꝝ. vt in. c. vtinā. lxxvj. di. nā peregrinus debet in ieiunijs ⁊ in alijs obſeruantijs ſecōformare ꝯſuetudini loci. c. illa. xij. di. facit. c. queꝯͣ mores. viij. di. ¶ In glo. fi. in fi. vbi dicit̉ ꝙ ſi extribus arbitris vnus cōdēnat in. v. alius in. x. tertius in. xv. tenet ſnīa illius qui cōdēnauit in. v. qꝛ īminori ſūma oēs ꝯueniunt ⁊ ſil̓ieꝫ tex. habes in. c.jͣ. de arbi. li. vj. ⁊ glo. clare ꝓcedit vbi cōſuetudo eſtreſtricta. jͣ. quartam ⁊ dimidiā. qꝛ de his tribꝰ portionibus .ſ. dimidia tertia quarta facit mētionē tex.iſte. Ex quo collige ꝙ nō apparente cōſuetudine poteſt p̄ciſe peti quarta ꝑs. ¶ Sed dubiū eſt nūquidvaleat cōſuetudo vltra dimidiā vtputa vt debeant̉due ꝑtes eccl̓ie parochiali vel nūquid valeat vltraquartā vt debeat̉ minus qͣꝫ quarta. Hoſti. remittitad ſūmā eo. ti. §. an illicitū. ſub. §. vetus. ꝓpe fi. vbicōcludit ꝯſuetudinē valere dūmodo ſit preſcripta⁊ loquit̉ in portione debita ep̄o ſed ꝑ hanc remiſſionē ſentit ꝙ idē ſit in portione debita eccl̓ie ꝑrochiali. ⁊ cū hac opinione tranſit Io. an. hic. ⁊ iō dic̄ dep̄ſcripta. qꝛ infra dimidiā ⁊ quartā valet ꝯſuetudolicet non ſit p̄ſcripta. ſufficit enī tp̄s. x. annorū ſꝫ qn̄debet eē p̄ſcripta requiritur tempꝰ qd̓ requirit̉ ī p̄ſcriptione. ⁊ ſic tp̄s. xl. an. ꝯͣ eccl̓iam. Ad primuꝫ vide glo. no. in. c. fi. de cōſue. li. vj. que dicit vbi ꝯſuetudo eſt p̄ter ius ſufficit tp̄s. x. an. ſed vbi cōtra reqritur tp̄s. xl. annoꝝ. vt in. d. c. fi. de cōſue. vnde īfradimidiam ⁊ quartam ꝯſuetudo nō eſt ꝯͣ ius ſꝫ p̄ter.iō nō requirit̉ ꝙ ſit preſcripta ſꝫ qn̄ eſt vltra dimidiam vel citra quartam ꝯſuetudo ē ꝯͣ ius qꝛ nullo iure cauet̉ vt debeat̉ minus quarta vel vltra dimidiam. An aūt valeat ꝯſuetudo vt nihil prorſus debeatur. varie fuerūt opi. ſꝫ videt̉ velle Hoſti. ⁊ Io. an.poſt eū. vt valeat dūmodo ſit p̄ſcripta cū titulo. Sꝫꝯh̓ dictū op. nā ad eſſe ꝯſuetudinis nō requirit̉ titulus cū nullo iure hoc caueat̉ īmo potiꝰ cauet̉ oppoſitū cū ꝯſuetudo ſit quoddā ius moribꝰ introductū ⁊ ſic ius inductū ex tacito cōſenſu populi. vt. j.

di. ꝯſuetudo. ⁊ in. l. de quibꝰ. ff. d̓ legi. ⁊ in. §. ex nōſcripto. inſti. de iu. na. vnde quēadmodū nō requirit̉ titulus in lege ꝯdēda ita nec in ꝯſuetudine cumnō ſit dr̄ia inter legē ⁊ ꝯſuetudinē niſi ſicut inter tacitū ⁊ expreſſum. vt in. d. l. de quibꝰ. qd̓ tn̄ qͦ ad iuscanonicū reſtringe. vt dixi in. c. fi. de ꝯſue. ſed ſoluendo dic ꝙ dictū iſtorū doc. dꝫ intelligi in ꝯſuetudine improprie dicta q̄ ꝓprie loquēdo ē p̄ſcripta. ⁊ſic intelligas gl. in. c. nō ē. de cōſue. li. vj. ⁊ vide ibinotabiliter ꝑ Io. an. in nouel. vnde ſic̄ in p̄ſcriptione ꝯͣ ius requirit̉ titulus. vt in. c. j. de p̄ſcript̓. li. vj.ita in hac cōſuetudine improprie dicta. vt ꝓbat̉ ind. c. nō eſt. iuncta gl. ¶ Et ex his infero ꝯͣ id qd̓ tacite ſentiunt Hoſti. ⁊ Io. an. duꝫ videt̉ velle faceredr̄iam vtrū p̄ſcribat̉ portio minor quarta an ī totūid ē vt nihil debeat̉. nā dico ꝙ vtroqꝫ caſu requirit̉p̄ſcriptio cū titulo cū ſit cōtra ius. vt. sͣ. dixi. ⁊ hͦ verum qn̄ inducitur ꝯſuetudo ꝯͣ eum cui debet̉ portio de iure cōi. nam tunc nō eſt ꝓprie cōſuetudo ẜꝫp̄ſcriptio. ideo debet hr̄e comites p̄ſcriptiōis ſed ſiinducet̉ cōtra aliū tunc poteſt induci vt cōſuetudo⁊ ſic ſine titulo. qꝛ ad eſſe ꝯſuetudinis non requirit̉titulus vt. sͣ. dixi. ⁊ ꝓ his vide Io. an. in. d. c. nō ē.⁊ in. c. fi. de ꝯſuetudine. ẜm p̄dicta intellige glo. ī. c.j. de ſta. regū. ¶ Et ex p̄dictis oībus cōclude ꝙ hecportio debita ep̄o vel eccl̓ie parohiali pōt ⁊ ꝓ parte⁊ in totū p̄ſcribi ⁊ ſufficit tp̄s ſine titulo de cuius initio nō eſt memoria qꝛ illa hꝫ vim tituli. vt in. d. c. j.de p̄ſcrip. in. vj. ⁊ ſic pridie cōſului in. q. facti. ⁊ vid̓que dixi in. c. requiſiſti. de teſta. ⁊ videt̉ tex. in. c. dequarta. de preſcrip. ¶ Quero in eo ꝙ hic fit mētiode pͥuilegio libere ſepulture qͥs poſſit tale pͥuilegiūcōcedere. ⁊ pͥmo ſcias ꝙ de iure cōi ſolū eccl̓ie habotes populū habēt ius ſepeliendi. ius enī funerādiē de iure parochiali quēadmodum ⁊ ſacr̄oꝝ exhibitio. vt ꝓbat̉ in cle. dudū. §. verū. e. ti. xiij. q. j. c. j. voluit Inn. in. c. j. sͣ. e. ⁊ Io. an. ⁊ Archi. in. c. j. e. ti. li.vj. qd̓ intellige ẜm Io. an. ⁊ bene ſi talibus eccleſijsfuit deputatū cimiteriū ꝑ ep̄m. de cuius latitudinedic vt habet̉ in. c. ſicut antiquitꝰ. xvij. q. iiij. reliquevero eccl̓ie nō habentes ppl̓m habent ex pͥuilegio ⁊nō de iure cōi. ¶ Quis aūt poſſit dare tale priuilegiū. videt̉ primo ꝙ ſolus papa. ar. in. d. cle. dudū.nā ip̄e cōceſſit tale priuilegiū p̄dicatoribꝰ ⁊ minoribus poſtea ꝓrogauit ad frēs ſancti auguſtini ⁊ carmelitas vt ibi nō. Itē hoc tēdit in p̄iudiciū ꝑrochialiū eccl̓iaꝝ. gͦ ſolus papa dꝫ hoc poſſe q̄ de iure vnius pōt dare alteri. ad hoc. c. ij. de exceſſ. prela. Io.an. hic multū inſtat. ſꝫ finaliter ꝯcludit vt etiam ep̄spoſſit hͦ priuilegiū ꝯcedere. ꝓ hoc. c. bōe. xij. q. ij. ⁊s. de dona. c. apl̓ice. vbi patꝫ ep̄m neduꝫ poſſe magnificare monaſteriū ꝓ ſepulturꝭ ſuis ſꝫ etiā dare cēteſimā reddituū eccl̓ie ſue. Itē facit hͨ lr̄a. nā in antiqua dicebat̉ pͥuilegijs noſtris. ⁊ demū fuit remotūillud verbū ur̄is ad denotandū ꝙ etiam ep̄i pn̄t hͦpͥuilegiū imꝑtiri. ⁊ hec ſnīa mihi veriſſima videturadduco. c. ſic̄ vnire. de exceſ. p̄la. vbi d̓r ꝙ ep̄us pōtvnire ⁊ diuidere eccl̓ias ſeu prochias inferiores.ad idē bo. tex. jͣ. de ec. edi. c. ad audiētiā vbi qͣſi vr̄hͦ exp̄ſſū. dicit tn̄ Io. an̄. ꝙ ſi vult ꝯcedere cimiteriū