Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſuc. ab inteſta.III

ſufficere ad ꝓbandū oblatū. ſtandū ſit confeſſioni alicuius ꝯͣ ſe. xiiij. q. ij. in pͥn. in. c. tuas.de ꝓbat̉. de ꝯfeſ. totū. ergo male dicit lr̄a iſtiteſtes ſufficient̓ ꝓbāt intētionē abbatis. Itē videt̉ tex. ꝯͣrius in.. ſufficient̓. vbi d̓r ſufficient̓ fuit ꝓbatū. de ſignificato huiꝰ verbi ſufficient̓ ē vtnihil aliud requirat̉. vt no. gl. in. c. ſtatutū. reſcpͥ.li. vj. in pͥn. Itē verba indirecta etiā enunciatiuaactus p̄teriti inducit̉ teſtm̄. vt in. l. ex hac ſcripturaff. de dona. vbi dicit̉ ſi quis dixit talē rem donaui ſempronio. ex ꝓbat̉ voluit donare ſempronio. vnde capit ille vt legatariꝰ. archip̄ſbyterhic dicit ſe ſua cōtulerat monaſteria in p̄ſentiateſtiū hec ꝟba debēt ſufficere ad eliciendā volūtatōip̄ius indirecte voluerit monaſteriū heredē facere. cuiꝰ ꝯͣrium innuit iſte tex. dicit illi teſtes ſufficienter ꝓbant. So. ꝓpter multa alia ꝯͣriapn̄t fieri ad iſtā lr̄am glo. hic multū inuoluūt intellectū huius. c. difficiliores ſūt gl. magis ꝯͣrie qͣꝫtex. Et hec difficultas orit̉ qꝛ varij intellectꝰ pn̄t exlr̄a elici. glo. qn̄qꝫ fundat ſe ſuꝑ vno qn̄qꝫ ſuperalio. ẜꝫ inſtando ſuꝑ verbis glo. vt clare habeasmaͣm huius. c. ſcias duo ſūt pͥncipales intellectꝰhuiꝰ. c. Primus abbas fundauit ſe ſuꝑ illa cōfeſſione tāqͣꝫ ſuper vltima volūtate quaſi per illa ꝟba poſſit teſtari voluerit indirecte monaſteriū facere heredē. ex hot capite obtinuit abbas. Hunc intellectū ſentit aꝑte glo. iij. fuit additio tꝑe Inno.facta. Inno. ſentit primo hanc lecturā ad tex. dicit vehemēter teſtes adminiculabant̉. rn̄dꝫ huic p̄ſumptioni ſtat̉. qͣſi velit tex. illa cōfeſſioaꝑte ꝓbabat volūtatē vltimā ſeu teſtamēti factionē. ſed vehement̓ p̄ſumebat̉. cui p̄ſumptioni tāqͣꝫviolente ſtat̉. niſi ꝓbet̉ ꝯtrariū. ideo onus ꝓbādi mente alienata dixit illa verba incūbit ep̄o. hancetiā lec. ſequūtur hic Io. an. Hoſti. Sed ꝯͣ hāclec. fortiter oppo. verba enūciatiua ꝓlata: ꝓpter aliud inducūt diſpoſitionē. vt ē tex. in. c. ſi papa.priuile. li. vj. lꝫ papa in reſcripto delegatorio incidenter aſſerat aliquē exemptū hec ꝟba enunciatiua ꝓbat̉ exemptio. qꝛ illa vba ſunt prolata pͥncipaliter ſuꝑ exemptōe. ad idē. l. nudis.. l. epl̓is. C. de ꝓba. vbi pꝫ verba enūciant̉ad aliū finē dicunt̉ nuda. ita ꝓbant enūciatūſed hic iſta verba fuerunt ꝓlata ꝓpter aliud. qꝛ archipreſbr fuit requiſitꝰ vtrum vellet facere teſtm̄.ip̄e vt ſatiſfaceret requiſitioni dixit poterat teſtari. qꝛ donauerat ſe ſua mōaſterio. ſic hec verba fuerunt indirecte ꝓlata aīo cōdendi teſtm̄. ſꝫaīo ſatiſfaciendi requiſitioni. Nec ob. lex ex hac ſcriptura. qꝛ ibi verba enūciatiua fuerūt prolata principaliter ꝓpter ſe ꝓpter aliud. qꝛ ibi teſtator dixit ſponte ſciant heredes mei veſtes meas donaui libertis meis. īmerito inducūt legatuꝫ. qd̓ fuit in caſu nr̄o. Sed ſaluādo p̄miſſū intellectuꝫpōt dici hec verba enūciatiua etiā propter aliudꝓlata inducūt diſpoſitionem in diſpoſitis ad piascauſas. ſed in alijs relictis hec verba ſufficerentvt in cōtrarijs ſupra formatis. ſic reſtringas glo.iiij. dictū Inno. hanc lec. ad iſtū text̉. reꝑio Bar.

ſenſiſſe aperte in. l. j. C. de ſac. ſanc. eccl̓. vbi formatqōnem. nunquid verba enūciatiua incidenterlata inducat̉ diſpoſitio ad piā cām. cōcludit pͥmo ſic iſtū tex. Secūdo qꝛ in teſtamento militꝭ ſufficiunt hec verba. fortiꝰ ad piam cauſam. vt in. l. exhis verbis. C. de teſta. mili. Tertio qꝛ ex his ꝟbisſatis apparet ꝯſenſus de iuregētiū. al̓s enī in milite inducerēt diſpoſitionē. ſed in diſpoſitiōe adpias cauſas ſufficit ſolennitas iuriſgentiū. vt no.in. d. l. j. in. c. relatū. el. j.. ti. ꝓxi. Et hunc intellectū puto veriſſimū in ſe. notabis. ſed cōuenit lr̄e. Primo qꝛ vt pꝫ in pͥn. c. abbas. fundat ſe ſuper oblatione. ſic ſuꝑ acta inter viuos. poterat obtinere etiā plene ꝓbando diſpoſitionē ī vltima volūtate. qꝛ ſnīa cōformis petitioni ē nullavt in. l. fi. C. de fideicō. liber. in. c. lꝫ heli. de ſimo in. c. qualit̓ qn̄. el. ij. de accu. Itē in dubio ſnīarecipit interp̄tationē vt cōueniat petitioni. qꝛ taliaſunt ſubiecta qͣlia p̄dicata. vt le. no. in. c. inter dilectos. de fide inſtru. interp̄tandū eſt abbasobtinuit vigore vltime volūtatis que conuenit petitioni. ſed vigore oblationis ſuꝑ qua fundabat̉ libellus. Scd̓o ob. huic intellectui in alio text̉.iſte in eo dicit illi teſtes ſufficient̉ ꝓbant intentionē abbatis. ſed tanqͣꝫ vehement̓ adminiculātes aſſertionē ip̄iꝰ plurimū adiuuabāt. que verbaclare innuūt abbas obtinuit ex capite vltimevolūtatis. nec erat p̄ſumptio violēta. qꝛ illa nonſufficit ad ſnīam d̓r adminiculare vel coadiuuare. ſꝫ potiꝰ fundare ꝓbare. de ſignificato huiꝰverbi adminiculare ē vt ſe plene probet. ſꝫ adiuuet ad ꝓbationē cōplendā. Itē aſſertio abbatiserat ex oblatione. hic papa dicit iſti teſtes adiuuabant aſſertionē ſuā. ſic inducunt̉ ad ꝓbanduꝫoblationē teſtī fractionē. tenēdꝰ ē ſcd̓s ītellectꝰ vt dicamꝰ abbaſ obtinuit vigore obligationiſ quā ꝓbauit vnū teſtē viſu ꝯfeſſiōeꝫ ip̄iꝰoblatiōis ī extremis factā. teſtꝭ vnꝰ d̓ponēs ꝟitate actus duo deponētes ſuꝑ ip̄ius actꝰ ꝯfeſſione iungunt̉ ad faciendū plenā ꝓbationē. vt no. inc. cām. de proba. no. Bar. in. l. admonēdi. de iureiurā. Et ſi diceres ꝯfeſſio ſe ſola debuiſſet ſufficere vt totū ti. de ꝯfeſ. reꝑio qd̓ idē Bart̓. ſenſitẜm intellectū ad iſtū tex. in. d. l. admonendi. in. xv.colū. dicēs iſtū tex. ꝓbari vnū teſtē de veritate ꝯfeſſionē factā in abn̄tia ꝑtis ꝓbat̉ veritas actus. ſic ſenſit abbas hoc obtinuit vigore oblationis vigore vltime volūtatis. Et qͣꝫqͣꝫ dictumſuū ſit notabile menti cōmendandū .ſ. cōfeſſiofacta in abn̄tia ꝑtis inducat ſemiplenā probationētn̄ ꝓbat̉ illū tex. Unde videt̉ Bar. ponderaſſe iſtā lr̄am aꝑte dicit in pn̄tia ꝑtis archip̄ſb̓rcōfeſſus fuit ſe fuiſſe oblatū. ⁊cͣ. dic iſta ꝯfeſſio per ſe plene probabat. qꝛ fuit incident̓ facta.ſcꝫ ad interrogationē alterius querētis ſi vellet teſtari. iſte tex. hic dicit iſti teſtes non ſufficient̉probabāt .ſ. oblationē. ſed multū adiuuabāt intentionem abbatis fundantis ſe ſuꝑ oblatione. vndefac̄ iſta cōfeſſio ſemiplenā ꝓbationē. vt no. ī. c. fi.de iureiur. facit. c. ſuꝑ eo. de teſti. due ſemiplene

T 2