De teſtamentisIII

qd̓ dixi in ſeruo ẜm Bar. ibi. ſꝫ ego adhuc hodie dubitarē ꝓpter rōnē p̄miſſam. qꝛ qͣlitas ꝓprie patrieptātis neceſſario nō infert̉ vt relictuꝫ acquirat̉ pr̄iniſi ſoluꝫ qͦ ad vſufructū. ¶ No. ibi reliqͥt certa bona ſua ꝙ verbū relinqͥ adiectū vniuerſitati bonoꝝ 7inducit inſtitutionē pꝫ hic. nā non dicit̉ ꝙ inſtituitadiectaꝫ heredem in bonis ſuis ſꝫ ꝙ reliqͥt ſibi certabona ſua qd̓ debet intelligi iure inſtitutiōis al̓s nōeēt teſtm̄. quia ſine herede ceſſat teſtamamentum.vt inſtit. de lega. §. ante heredis. Aduerte qꝛ plusvidet̉ probare ſingularit̓ iſte tex. ꝙ ꝟbū reliquo relatū ad ꝑſonā q̄ de iure cōi dꝫ inſtitui oꝑat̉ inſtitutionē ⁊ nō ſimplex legatū. ꝓbat̉ qꝛ iſte reliqͥt altheroche domū. ⁊cͣ. nec dixit iure inſtitutiōis ⁊ nihilominus valuit teſtm̄ qd̓ nō valuiſſet ſi nō fuiſſet filia inſtituta heres ſaltē in reliqͣ re. vt in aucͣ. vt cū de appellatione cogͦſcit̉. in. §. aliud qͦꝫ capl̓ꝫ. ⁊ qͣꝫqͣꝫ Bar.ſentiat oppoſitū in. l. cogi. in. §. ⁊ generaliter. ff. adtrebel. tn̄ Bal. ſequit̉ primū dictū de qͥ in. l. qͥtiens.C. de heredi. inſti. ⁊ ſatis ꝓbat̉ hͦ nō ſupplēdo ꝓutglo. videt̉ ſupplere ⁊ maxime hͦ ē admittendū propter equitate qꝛ iuris imperiti neſciunt dicere relīquo iure inſtitutionis ⁊ verba intelligenda ſūt ẜmqualitates ꝑſonaꝝ inter qͣs ꝓferunt̉. c. magne. jͣ. d̓voto. fac̄. c. s. ꝓximū. vbi ponderat̉ an relictū fiata cōſanguineo an ab extraneo. ¶ No. ibi domū ⁊quēdā hortū. ꝙ legata domo nō venit hortus niſiexprimat̉ ſꝫ intellige qn̄ hortus nō coheret domuial̓s ſecus. vide gl. cū ꝯcor. ibi alle. xij. q. ij. in. c. fi.¶ Itē nota ꝙ ſubſtitutō facta in ꝑſonas duoꝝ quiſunt diſparis gradus videt̉ facta eqͣliter videlicetvt qͥſqꝫ admittat̉ ꝓ ꝑte dimidia. nā h̓ altherocha ⁊filiꝰ erāt diſparis gradꝰ reſpectu teſtatoris ⁊ nihilominus vident̉ ſubſtituti eqͣlit̓. ⁊ plus ꝓbat iſte tex.ꝙ ſubſtitutio facta in ꝑſona pr̄is ⁊ filij nō videt̉ facta ordine ſucceſſiuo vt priꝰ habeat pat̓ ⁊ poſtea filius ſꝫ equaliter ⁊ eodē tꝑe admittant̉ ad effectū ſubſtitutionis. de maͣ plene ꝑ Bar. in. l. gallus. §. ⁊ qͥdſi tm̄. ff. de libe. ⁊ poſtu. nam h̓ altherocha ⁊ filiꝰ qͥfuerūt ſimpl̓r ſubſtituti ꝑiter ⁊ eodē tꝑe petebāt bona ex cā fideicōmiſſi. ¶ No. vlteriꝰ ꝙ ſubſtitutio cōpendioſa facta ꝑ verbū cōe vt ꝑ verbū ſuccedat trahit̉ ad fideicōmiſ. ſi inſtitutꝰ morit̉ pꝰ pubertatemetiā ſi nō ſit appoſita dictio qn̄cūqꝫ. nā hic fuit factaſimpl̓r ſubſtitutio vt ſi adiecta decederet abſqꝫ liberis altherocha ⁊ ſoboles ſibi ſuccederēt nec expirauit ſubſtitutio iſta ꝑ aduentū pubertatis qd̓ beneno. qꝛ cōiter ſolet apponi illa dictio qn̄cūqꝫ. ⁊ hoc d̓clara vt. jͣ. latiꝰ dicā. No. in ꝟbo mortuo. ar. opti.⁊ qͣſi exp̄ſſū ꝙ tutores pn̄t cōſtituere dotē pupille.⁊ ꝓ hͦ hodie vide bo. tex. in. l. tam dementis. C. deep̄i. audi. vbi d̓r ꝙ ſi pat̓ ē demens vel furioſus pn̄tip̄ius tutores vel curatores ꝯſtituere dotē filiabusip̄ius dementis. Et intellige ꝙ iſta adiecta tꝑe qͦ fuerat tradita nuptui erat viri potes ita ꝙ malicia ſuꝑplebat etatē al̓s nō valuiſſet mr̄imoniū. vt in. c. continebat̉. de de ſpon. impu. ſꝫ adhuc nō ꝑfecerat. xij.annos. qd̓ pꝫ ex eo qꝛ erat ſub tutoris ptāte/ nā officiū tutoris extinguit̉ ꝑ aduentū pubertatis de quoin. l. j. ⁊. ij. C. qn̄ tuto. vel cura. eē deſināt. Ex qͦ infe

ro ꝙ viri potentia ⁊ malicia ſupplet defectū annorūq̄ ad ꝯͣhendū mr̄imoniū ẜꝫ nō qͥ ad hoc vt eximat̉ atutoris ptāte ſꝫ oportet ꝙ femina ꝯpleuerit. xij. annū maſculus. xiiij. idē dicimꝰ qͦ ad facultatē teſtandi ꝓut le. ⁊ no. in. l. qua etate. ff. eo. ti. ¶ No. ꝙ iudiciū pōt fundari in ꝑſonā tutoris noīe pupillorū.nā ſolus tutor fuit cōdēnatꝰ hͦ pōt etiā fundari ī ꝯſonā pupilloꝝ cum aucͣte tutoris. de qͦ in. l. j. ff. deadmi. tu. ¶ No. ꝙ ab eadē ſnīa pōt vtraqꝫ ꝑs appellare. qn̄qꝫ tn̄ interdicit̉ vni ꝑti appellatio ſi altera ꝑsappellauit. vt in. l. oēm honorē. C. qn̄ ꝓuo. nō ē ne.ſꝫ ponit caſū ſpālem reſpectu expenſaꝝ tm̄ ſꝫ regulariter ſi ſnīa ꝯtinet pl̓es articulos q̄libet ꝑs pōt appellare. de quo vide qd̓ legi. ⁊ no. in. c. ſignificauerūt de exceptionibꝰ. ¶ No. in ꝟbo cū aūt ꝙ iudexappellationis pōt nō ſolū ꝓnunciare male vel beneappellatū ſꝫ etiā de nouo coōdēnare ſi iudex a qͦ omiſit cōdēnationē iuridicā. Ex qͦ infert̉ ꝙ ſi actor appellauit a ſnīa abſolutoria iudex appellationis nonſolū ꝓnunciabit male iudicatū ⁊ bn̄ appellatū ſꝫ etiācōdēnabit reum actori ſi de iure venit cōdēnand⁊ ꝓ hoc tex. opti. in. c. cām. de re iudi. ⁊ in. l. cū apd̓ff. iudi. ſol. ⁊ ibi ꝑ Bar. ⁊ cū hoc tꝑamento debēt intelligi notata ꝑ eū. in. l. eos. C. de appell̓. ⁊ ſic limitatex. ij. q. vj. in fi. īmo plus eleganter ꝓbat iſte tex .ſ.ꝙ iudex appellatiōis pōt reformare ſnīam vbi ꝑpēdit eā de iure reformandā etiā ſi nō alleget̉ ꝑ partēhoc elicit̉ ex tex. hͦ modo. nā de quarta debita iurenature adiecte filie teſtatoris nulla fuit facta mētioꝑ tutorē ſꝫ ſolū dicebat de tota hereditate deducendā quartā trebellianicā ⁊ tertiaꝫ clere ⁊ addelaſie ſꝫiudex appellationis ꝑpendens ꝙ etiaꝫ quarta iurenature ſibi debita erat etiā deducēda ſuppleuit defectū ꝑtis ⁊ ꝓnunciauit eā deducēdā ⁊ retinendamqd̓ ē valde notabile. ⁊ exp̄ſſe hͦ ſentit Inno. h̓ in fi.apparatus ſui dicēs ꝙ iſta ē ſuppletio iuris ⁊ non facti. nec putes hͦ ſpeciale in iudice appellatiōis. namfortiꝰ hoc ꝓcedit in quolibet iudice. ¶ Et ex p̄dictꝭinfero ad vnū generale ꝙ vbicunqꝫ aliqd̓ ius ex deductis in iudiciū cōpetit ꝑti. lꝫ ꝑs ignoret pōt ⁊ dꝫiudex ex offō ſupplere qꝛ illud ē ſibi notū ⁊ notoriūvt iudici. facit qd̓ legi. ⁊ no. in. l. j. C. vt que deſuntaduoca. ⁊ in. c. bone. el. j. de poſtu. p̄la. bn̄ facit. c.cū. dilectus. de conſue. ¶ Nota ꝙ in legitima q̄ debet̉ filio nō pōt aliqd̓ grauamē a patre apponi. Itēno. ꝙ cōſuetudo poteſt diminuere portionem debitā filio ex bonis paternis ⁊ maternis. ⁊ dic̄ abbaſalibi nō ita bene ꝓbari. Sed certe vt etiā ſentit Io.an. tex. iſte hͦ aꝑte nō ꝓbat ſꝫ ſolū ꝓbat vt ꝯſuetudopoſſit inducere de qͥbꝰ rebꝰ ſit detrahenda legitīafilij ita ꝙ portio nō detrahat̉ vel diminuat̉ in qualitate. forte enī habebat ꝯſuetudo vt tota legitīa detraheret̉ ſolū de bonis īmobilibꝰ ⁊ nō de mobilibꝰEt hͦ facit ꝓ ſtatutis qͦtidianis in qͥbꝰ cauet̉ vt filiadotata nō ſuccedat cū fratribus nūqͥd valeat hͦ ſtatutū cū diminuat portionem ſibi debitā. ⁊ poſſet q̄ri generalit̓ nūquid ſtatutum vel cōſuetudo poſſittollere hanc legitimā debitā filio. Ricardus malūbre diſputauit vt refert Cy. in. l. ſancimꝰ. C. d̓ nup.⁊ finaliter cōcludit ꝙ poteſt diminui nō aūt in totū

S 2