L

qui ſequēdo hunc intellectū dixit hic fore caſum ꝙvoluntas captatoria ad pias cauſas valet. vnde dicit ꝙ ſi teſtator dixit cōmitto bona mea arbitrio titij vel diſpoſitioni titij valet ꝙ agit ⁊ ille tenetur diſtribuere bona ad pias cauſas ⁊ nō ꝓphanas. naꝫin prophanis nulla eſt regula voluntatē limitansſed in relictis ad pias cauſas ē regula iuris humani ⁊ gentium ⁊ etiā diuini .ſ. vt debeamꝰ p̄ omnibꝰreligionē deo ⁊ peccata elemoſynis redimere. xiij.q. ij. anime defunctoꝝ. de pe. di. j. medicina. vn̄ relinquendo pie cauſe bona in voluntate alteriusnō pōt ille aliud velle ſuadente rōne naturali ⁊ regula de qua. sͣ. dixi. ſed in alijs relictis poſſet aliudvelle ⁊ ſic volūtas eēt incerta ⁊ captatoria. ⁊ de hocdicēdū plenius vt no. ibi ꝑ eum. ⁊ Bal. in. l. illa īſtitutio. ff. de here. inſti. an autē ⁊ qn̄ legatū poſſit cōferri in voluntatē alteriꝰ plenius qͣꝫ hic no. in. l. j. ff.de lega. ij. Unū tamē nolo omittere qd̓ ponit Io.an. in addi. ſpe. eo. ti. ver. quid ſi. vbi dicit̉ ꝙ licꝫ valeat legatū nutu factū nō tamē teſtamentū ⁊ ſic videtur tenere cōtra iſtā glo. in prin. dicit etiā pꝰ Albertū papien̄. ꝙ ſi quis ad interrogationē alteriusputa dicentis vis tu talē heredē inſtituere ⁊ ille reſpōdit ꝙ ſic n̄ valet teſtamentū licet gl. teneat ꝯtrarium in. d. l. iubemus. mouetur ipſe quia teſtatordebet exprimere nomen heredis. ⁊ in infirmitateqͥs defacili reſpondet ad omnia. ⁊ ſic do. An. tenetꝙ de benignitate canonica pōt ꝓcedere dictum gl.ſed de rigore poteſt procedere cōtrarium. ſed videBal. in. l. j. C. de ſac. ſanc. eccl̓. vbi allegat iſtam gl.ſingu. cōcludens ꝙ ad pias cauſas valet teſtamētūnutū factum qd̓ placet in hmōi relictis per ea quedixi in. c. relatum. el. j. sͣ. eo. ſed in alijs poſſet dubitari tamē dici poſſet ꝙ ſi conſtat de voluntate ſua ꝑſigna vrgentia ꝙ valet teſtamentuꝫ de benignitatecanonica. ar. h̓ ⁊ in. c. cū apud. de ſpon. de alijs lecturis nō curo qꝛ cōmuniter nō tenentur.De relictis eccl̓ie petit ep̄s ꝑo IN CH. tem ſuam licet aliquid fueritſibi a teſtatore relictū niſi eo modo ⁊ nō infraudem fuerit relictū a teſtatore qd̓ maneret ea ꝑte cōtentus ⁊ legatū agnouerit. cōis diuiſio. ſecunda ibi. conſultationi. No. primo ꝙ de relicto fcōeccleſijs vl̓ monaſterio debet̉ ep̄o canonica portio⁊ hec portio diuerſificat̉ ẜm diuerſas cōſuetudineſlocoꝝ. vnde reſpectu quote attendenda ē cōſuetudo loci. vt in. c. certificari. de ſepul. vtrū aūt conſuetudo poſſit in totū tollere dicam in. c. ſe. No. ibipropriam portionē. ar. ꝙ ep̄s debet habere certamportionē ex bonis teſtatoris ſed contrarium putoverum. nō enim eſt iure cautum ꝙ dioceſanus teneatur aliquid relinquere ep̄o loci. nam iura dantportionem ep̄o ex relictis factis eccl̓ie. vt in. c. ſe. etx. q. j. c. de his. ⁊. c. antiquos. vnde intelligerē iſtuꝫtex. dum dicit ꝓpriam .ſ. reſpectu aliorū relictoruꝫalijs eccleſijs factorum. Item ſi teſtator nihil reliqͥteccleſie nullam portionem poteſt ep̄us petere ⁊ ſicerrant teſtatores qui credentes ad hoc teneri legātindiſtincte epiſcopo aliquid pro ſua canonica portione. Nota ꝙ legatum epiſcopo ſimpliciter ſcm̄

nō diminuit portionem ſibi debitam ex relictis factis eccleſijs. Sed contra hoc ⁊ contra tex. oppo.vbicūqꝫ debitor reliquerit aliquid ſuo creditori videtur in dubio relinquere animo cōpenſandi cuꝫdebito. l. ſi cum dotem. §. ſi pater. ff. ſo. ma. vbi dicitur ꝙ ſi pater tenebatur dare dotem filie ⁊ aliquidrelinquit filie in teſtamento nō poteſt filia petere legatum integruꝫ ⁊ dotē. qꝛ videtur legaſſe aīo compenſandi cū dote debita. ſed in caſu noſtro canonica portio debetur ep̄o ex diſpoſitione iuris vt ī iuribus ſuperius allegatis. gͦ teſtator legando aliqͥdſimpliciter ep̄o videtur legaſſe animo cōpenſandicū portione canonica. Sol̓. Bar. ī. d. §. ſi pat̓. ⁊ moderni doc. hic diſtinguūt. ꝙ qn̄qꝫ relictū ſit per debitorem neceſſariū qꝛ ex neceſſitate iuris tenet̉ addebitū. qn̄qꝫ ſit ꝑ debitorem voluntariū qꝛ ex volūtate ſua quis ſe ad debitum obligauit. Primo caſuin dubio videtur legatum factum aīo cōpenſandivt in. d. §. ſi pater. Secūdo caſu nō videt̉ factū animo cōpenſandi niſi ſit expreſſum. vt ꝓbat̉ in. l. vnica. §. ſciendū. C. de rei vxo. acti. vbi habet̉ ꝙ ſi maritus qui tenetur reſtituere vxori dotē poſt morteꝫaliquid ſimpliciter legauit vxori poterit vxor vtrūqꝫ petere ſed per hoc nō ſoluitur cōtrarium ſupraformatum. nam iſta portio debetur ep̄o neceſſarioex diſpoſitione iuris ergo in dubio relictū ſibi ſcm̄debet cenſeri ꝙ animo compenſandi cuius cōtrarium innuit iſte tex. So. dicit Bar. in. d. §. ſi pat̓. ꝙ h̓voluntarie iſte teſtator incidit in hoc debitum quiavoluntarie reliquit eccl̓ie. hec ſo. mihi nō placet. qꝛlicet voluntarie reliquiſſet tamē īmediate ex diſpoſitione iuris debetur neceſſario ipſi ep̄o ſua portiovnde ſolue ⁊ aliter ꝙ teſtator nō eſt debitor ep̄i necneceſſarius nec volūtarius qꝛ portio dat̉ ep̄o nō ateſtatore ſed ab eccleſijs quibus factū eſt relictū. vtin. c. ſe. vnde ſi teſtator aliqͥd reliquit ſimplicit̓ epiſcopo nō poterit dici ꝙ reliquerit aīo cōpēſandi cūdebito cū ipſe nō ſit debitor epiſcopi. oportet ergovt apponat modū in legato ſi vult cōpenſationē fieri .ſ. vt ep̄s ſit cōtentus illa portione. ⁊ hoc notabiliter voluit ille tex. ⁊ per hoc poteſt dari optima limitatio ad ſupradictā diſtinctionē Bar. predicta ꝓcedunt in relicto facto ep̄o ⁊ eccleſie inferiori. Sedinſurgit dubiū notabilius ⁊ fortius nūquid diſpoſitio huius tex. locū habet ī relicto facto ꝑ parochianum eccleſie parochiali qui alibi elegit ſepulturamvt poſſit p̄ſbyter ꝑrochial̓ caꝑe relictū ſibi a teſtatore factū. ⁊ de relictis factis eccl̓ie ſepulture peterecanonicā portionē. Et videtur primo ꝙ ſic. ar. huitex. ⁊. c. ſe. Item iura ſimpliciter mandant vt de oībus obuentionibꝰ eccl̓iaꝝ ſepulture occaſiōe funeris debeat̉ quarta eccl̓ia parochiali. de ſepul. quaſi ꝑ totū. ⁊ in cle. dudū. eo. ti. ⁊ maxīe facit ibi tex. inverbo integre. incōtrariū facit hec ratio multuꝫ vrgens. eccl̓ie parochiali debet̉ quarta ab eccleſia ſepulture aut in recōpenſationē onerum que ſubijtadminiſtrando ſacramēta parochiano ſuo. aut inſatiſfactionē iniurie qꝛ relicta ꝓpria eccl̓ia elegit alibi ſepulturā. vt in. c. j. ⁊. ij. de ſepul. ſed vtroqꝫ caſuſatis ꝓuiſum ē ſi ipſe teſtator reliqͥt ꝓpriā portiōeꝫ