IIIDe teſtamentis.

De bonisUm in officiS. per eccienaacquiſitis clerici teſtari non pn̄t. Primoexceſſus. ſcd̓o ꝓuiſio. ibi. hoc ergo. ¶ Notaʳ pͥmoprincipium multū allegabile exquo collige ꝙ ī beneficijs impendendis debet haberi reſpectus ꝑſonarū. vnde etiā in elemoſyna impēdenda teneturquis potiꝰ ſubuenire ſuis qͣꝫ extraneis. vt in. c. nōſatis. lxxxvj. di. hinc notant̓ dicit Tulliꝰ pͥmo li. officiorū. Optime ſocietas ꝯiūctioqꝫ honoris ſeruabit̉ ſi vt qͥſqꝫ ꝯinnctꝰ erit in eū benignitas pluriuꝫcōferat̉. ¶ Nota ꝙ clerici licite viuūt ex redditibꝰeccl̓ie. ſed h̓ quero gnaͣliter de quibꝰ bonis pn̄t clerici facere teſtamētū Inno. hic inſtat. ſꝫ dic latiꝰ ꝙquedā ſunt bona acquiſita intuitu ꝑſone puta exſucceſſione cognatoꝝ ſeu donatione amicorū ſeuex induſtria clericoꝝ ⁊ d̓ his bōis licite pn̄t teſtari.vt in. c. quia. jͣ. eo. Ex quo collige ꝙ clericꝰ etiaꝫ habens eccl̓iam ſibi ⁊ nō eccleſie lucrat̉ ex induſtriaſua ⁊ ī hoc differt a ꝯiuge carnali. nā ꝯiunx carnalis oꝑat̉ ad vtilitatē mariti. l. ſicut. de ope. lib. dixilatius in. c. lr̄as. de reſti. ſpol̓. ſꝫ clericus oꝑat̉ ſibi.vt patet in. d. c. quia. ⁊ hͦ aꝑtiſſime voluit h̓ Inno.qd̓ no. Pe. tū vt refert Cy. in aucͣ. licētia. C. d̓ ep̄i.⁊ cleri. dixit hͦ ꝓcedere in clericis inferioribꝰ. Epiſcopus aūt ẜm eū lucrat̉ eccl̓ie ex induſtria ꝑſone.ar. illiꝰ aucͣ. ſed mihi placet primū dictū indiſtīcte īclericis ſecularibꝰ cuiuſcūqꝫ gradus qꝛ eadē rō videtur in ep̄o q̄ in alijs. qd̓ aꝑte ſentit glo. in. c. j. sͣ.e. vbi dixi. Quedā ſūt bona acquiſita intuitu eccleſita vl̓ de facultatibꝰ eccl̓ie ⁊ hͦ ꝯſtat ⁊ d̓ his clerici n̄pn̄t teſtari. vt h̓ ⁊ in. d. c. j. ⁊ ī. c. fixū. xij. q. v. nec alit̓de ipſis bonis in alios diſponere regularit̓ vt ptꝫhic in fi. ibi ſiue inteſtati deceſſerint ⁊cͣ. Fallit etiaꝫin quibuſdā caſibꝰ. Primo ſi rector ſeu platꝰ eccl̓ietātudē cōtulerit de ſuo eccl̓ie quātū vult relinquere de eccleſie facultatibꝰ. ⁊ de hoc ſūt duo pulcherrimi tex. primꝰ. xij. q. ij. ſiquis q̄libet. Scd̓s ea. cā⁊. q. v. in. c. ſi ep̄us. Scd̓o fallit ẜm quoſdā ſi hͦ habet cōſuetudo. ita ſimpliciter trāſeūt h̓ doc. Ex qͦ ēſingulariter notādū ꝙ valet cōſuetudo ꝙ clericuspoſſit teſtari de bonis ꝑ eccl̓iam acquiſitis qd̓ egonō admitto indiſtincte ſꝫ reſtringo ad bona mobilia ⁊ modica. ſicut etiā valet cōſuetudo vt modicapoſſit donare. vt. c. ceterū. de dona. ita dicēdū eſtreſpectu facultatis teſtādi. nā ſi ꝯſuetudo haberetde magnis rebꝰ illa eſſet oneroſa eccl̓ie. ⁊ ꝑ ꝯſeq̄nsnō valet in. c. j. de ꝯſue. reſpectu aūt bonoruꝫ īmobiliū puto non ſufficere cōſuetudineꝫ. qꝛ non pn̄tilla alienari ſine ſolēnitate. de qua. xij. q. ij. ſine exceptione. nec cōſuetudo illā ſolēnitateꝫ remouerepōt tanqͣꝫ irrōnabilis. vt cōiter tenēt doc. in. c. nulli. de re. ec. non alie. valet tamen cōſuetudo vt canonicus poſſit teſtari de redditibꝰ ꝑcipiēdis ānoſequēti poſt mortem qꝛ potius p̄iudicat canonicoſucceſſori qͣꝫ eccleſie. de quo vide plene ꝑ Io. an. īregula nemo. de reg. iur. li. vj. in merc. Tertio fallit in donatione intuitu elemoſyne quā clericꝰ facere pōt cōſtitutus in infirmitate. vt in. c. ſequenti⁊ in. c. relatū. el. ij. jͣ. eo. dicit tamē Uincē. jͣ. c. ꝓxi.

vnū notabile verbū ꝙ ꝯſuetudo nō excuſat clericūqui omnia bona mobilia acquiſita intuitu eccleſiedimittit in morte cōſanguineis eorū ſꝫ pōt limitarihoc dictū ꝑ ea que. sͣ. dixi. Quarto fallit qn̄ cleriovult remunerare ſeruitia accepta tam a conſanguineis qͣꝫ ab extraneis pōt tn̄ aliqua ex mobilibus eccleſie in alios cōferre. vt in. d. c. relatū. ¶ Circa predicta pōt dubitari de clericis nō habentibꝰ adminiſtrationē ſꝫ ſimpliciter bn̄ficiatis vt ſūt canonici nūquid de fructibus ꝑceptis vſqꝫ ad tēpus mortꝭ poſſint teſtari. glo. in. c. pn̄ti. de offi. ordi. in. vj. pꝰ Hoſti. ⁊ Bern̄. tenuit ꝙ ſic. ⁊ ſic eēt hoc. c. limitandumcū alijs ſil̓ibus. Alij cōtra. ⁊ cōtraria opi. ſemꝑ mihi placuit ꝑ ea q̄ dixi. sͣ. in. c. fi. de pecul̓. clericorum⁊ latius in. c. cū eſſesˡ. in repe. jͣ. eo. Hāc opi. cōtrariā tenuit Archi. in. c. ſtatutū. d̓ reſcrip. li. vj. ⁊ Io.de lig. in cle. gratie. eo. ti. Sed alia opi. multū inualuit de cōſuetudine. pondera tamē rōnem huiꝰ. c.q̄ facit ꝓ ꝯtraria opi. quā teneo ⁊ videt̉ probari aꝑtiſſime ꝯiūcto. c. relatū el. ij. jͣ. e. vbi dicet̉. Itē dubitat̉ d̓ alijs bōis q̄ ſūt tertie ſpeciei. vtputa qꝛ nō ſūtacquiſita proprie intuitu perſone nec eccl̓e ſed ration dignitatis clericalis. vtputa lucratus eſt cleriricus multa in miſſis dicēdis ⁊ hoc ꝓcedit maximequādo quis reliquit centū p̄ſbytero ꝓ miſſis dicendis. petrus voluit vt infert Cy. in. d. aucͣ. licentiaꝫ.ꝙ de his teſtari pn̄t. cū qua opi. videtur cōcordareHoſti. in. c. qꝛ. jͣ. eo. vbi dicit ꝙ ſi clericus rōne officij ſeu ſeruitij aliquid lucratus ē. puta qꝛ fuit capellanus principis. de hoc poteſt teſtari quaſi intuituꝑſone hͦ fuit acqͥſitū. Et ex his infero ad. q. de quapridie fui interrogatꝰ nunqͥd de relictis ꝓ miſſis dicendis debeat̉ canonica portio ep̄o. Et circa oīa cōcluderē attendendas fore ꝯiecturas vtrum .ſ. relinquēs vel donās habeat reſpectū ad ꝑſonā vl̓ eccleſiā. nā forte relinquēs centū ſuo parochiali preſbytero ꝓ miſſis dicēdis nō reliquiſſet ſibi ſi nō fuiſſetꝓprius ſacerdos parochialis. ſecus videt̉ vbi nulla qualitas ſuggerit eccl̓iam fuiſſe ꝯtēplatā ſꝫ ꝑſonādūtaxat. ar. in. c. requiſti. jͣ. eo. ⁊ hec diligenter no.tractat tn̄ h̓ Inn. qͥd dicendū in dubio. an bona q̄ſita ꝑ clericū dicāt̉ q̄ſita ex facultatibꝰ eccl̓ie an ex ꝓprijs. ⁊ nō inſiſto. qꝛ dixi plene in. c. inqͥrenduꝫ depecul̓. clericoꝝ. ⁊ in repetitione. d. c. cū eſſes.a MeCnis ꝑ eccl̓iam acqͥſitis clericiModeratā elemoſynā d̓ bofacere poſſunt etiā in egritudine cōſtituti.diſtinguit ſecundū membrum. ibi. viuentes. ¶ Nota primo ibi moderate. ꝙ clericus intuitu elemoſyne non poteſt donationem immoderate facere. nāin rebus precioſis mobilibus requiritur ſolēnitasde qua in. c. ſine exceptione. xij. q. ij. al̓s non valetalienatio. de quo vide bonam glo. in. c. tua. de hisque fiunt a prelatis. ¶ Nota ꝙ quandoqꝫ aliud licet inter viuos qd̓ non licet in voluntate vltima .ſ.in teſtamento. nam clericus vt hic vides poteſt aliquid donare intuitu elemoſyne de rebus eccleſie.nō tamē poteſt quicqͣꝫ de his diſponere in teſtamēto. ⁊ ſic pōt qͥs facere ꝑ ſe qd̓ relinq̄re nō pōt ꝑ aliūfaciendū poſt mortē. ſil̓e dicit̉ in ep̄o qui pōt dū vi