IIIDe peculio cleri.

Meliorationes facte perf AS. p̄latū in rebus eccl̓ie ſuntſue in vita etiā ſi dimittat beneficiū. ſed dehis teſtari nō pōt. h. d. ẜm vnū intellectū ſatis notabilē. licet varij intellectus poſſūt colligi vt patet exinfra dicendis. ¶ Nota pͥmo ꝙ clericus ſeu rectoreccleſie pōt vineaꝫ plantare in terris eccl̓ie. nō tenetur ergo p̄ciſe vti rebus eccl̓ie in ſtatu ſuo. ſed pōtmeliorando mutare formā ⁊ qualitatē rei. ¶ Notaſcd̓o ꝙ ſi prelatus ex induſtria ꝑſone ſue facit remeccl̓ie meliorem nō pōt repetere qd̓ impendit ex induſtria ſua ſed cedit eccl̓ie. credo tn̄ ꝙ ſi prelatus exſuis patrimonialibꝰ impēdit eccl̓ie aliquid nō ſuaꝯtemplatione ſꝫ eccl̓ie poterit ipſe aut ſuꝰ heres repetere id qd̓ impendit de ſuo. ad hoc vide tex. no.cū gl. xij. q. iiij. i. c. ij. ¶ No. vltimo ꝙ ꝓ ſeruitijs impenſis eccl̓ie pōt ep̄s alicui cōcedere ad vitā poſſeſſionē ipſius eccl̓ie. facit ad id qd̓ dixi in. c. per tuasde dona. ¶ In glo. j. in fi. ex hac glo. colligūt̉ duointellectus ad tex. ⁊ eſt tertius intellectus notabilior quē ponit hic Inno. vt intelligat̉ quando rectoreccleſie in terra inculta ſua induſtria ⁊ laboribꝰ ſiueexpenſis plantauit vineā ſeu reduxit ad culturamcā ſuſtentationis ſue. vt licet priuet̉ poſtmodū bn̄ficio ſuo etiā rōne delicti. hec tamē terra ſibi relinqͥtur vſqꝫ ad vitā ſuam. quidam tamē cōtra vt refertip̄e Inn. ſꝫ tene primū. qꝛ ſatis ē humanū ⁊ rationicōſonū. ar. in. c. ad aures. de rebus eccle. nō alie.¶ In glo. ij. ibi nō pōt clericus. no. glo. ſingularit̓maxime iuncto principio ꝙ quilibet clericus qualitercūqꝫ ſit beneficiatꝰ n̄ pōt facere fructus ſuos vtde ipſis poſſet teſtari. ſed ſibi vti licet eis ad vſuꝫ qͦtidianū. ſed aduerte qꝛ gl. multū inualuit apd̓ oēsque ē in. c. pn̄ti. de offi. ordi. li. vj. diſtingues interclericū habentē adminiſtrationē ⁊ nō habentē ⁊ inter clericū ſimpliciter bn̄ficiatū vt eſt canonicꝰ qͥ nōdicit̉ habere adminiſtrationē eccl̓ie. primo caſu voluit ꝙ clericus cōparet̉ vſufructuario in vita vt ſicpoſſit donare de rebus eccl̓ie moderate tn̄. tex. ē inc. ceterū. de donaꝰ. in infirmitate ꝟo cōꝑatur vſuario. qꝛ nō pōt aliquid donare niſi intuitu elemoſyne. vt in. c. qꝛ. ⁊ in. c. relatū. el. ij. jͣ. ti. ꝓxi. Non habens ꝟo adminiſtrationeꝫ cōꝑatur vſufructuarioin vita ⁊ in morte etiā ita vt de iſtis redditibꝰ teſtari poſſit. ⁊ dicit ꝙ hec opi. fuit Hoſti. ⁊ Goſ. ⁊ ſic trāſit ibi Io. an. in glo. ſua. ſꝫ illa gl. nūqͣꝫ mihi placuitnec probat̉ aliquo iure. nā ſolū fundat̉ ꝑ. c. reqͥſiſti.in fi. jͣ. ti. j. qd̓. c. ſi bene ponderat̉. potiꝰ facit cōtra.nam ibi ſolū dicit̉ ꝙ ſi aliquid relinquit̉ nō habentiadminiſtrationē ſꝫ ſimplicit̓ bn̄ficiato p̄ſumitur relictū intuitu ꝑſone ⁊ nō eccl̓ie. ⁊ ſic acquirit̉ ꝑſone etnō eccl̓ie. ⁊ nihil dixit de vere acquiſitis intuitu eccleſie. ſed potiꝰ ꝓbat cōtrariū. nā cū fundet ſe ſuperp̄ſumptione. ergo ſi cōſtaret ꝙ intuitu beneficij ſuifuiſſet ſibi relictū cederet beneficio ⁊ nō ꝑſone. ⁊ ſicnō poſſet diſponere ad libitū. idē ergo dicendū inredditibꝰ prouenientibus ex beneficio. ⁊ ꝓ hͦ allego tex. expreſſum in. §. fi. cū. c. ſequenti. xij. q. j. vbitex. loquūt̉ in canonicis. ⁊ ſic nō habentibꝰ adminiſtrationē. ⁊ dicūt ꝙ p̄bende cū ꝓcedant ex rebus ec

cleſie nō dant̉ canonicis ſimpliciter vt faciant quicquid velint ex redditibꝰ. ſꝫ vt primo neceſſaria percipiant ꝓ ſe. ⁊ ſi quid ſuꝑeſt debent expendere ī vtilitates eccl̓ie. nam quēadmodū in alijs bonis eccleſie diſponit̉ ꝑ habentē adminiſtrationē. ita ⁊ ī iſtiscū ſint res eccl̓ie ⁊ ſunt diuiſe ꝑ prebendas vt commodius ꝑciperent neceſſaria. ad idē vide glo. xij. qj. c. res. que dicit ꝙ ſi clericꝰ emit etiā equū de redditibus eccl̓ie eſt eccl̓ie ⁊ nō ꝓprius. vide etiā text̓.Hiero. xliiij. di. in princi. vbi dicit̉. tibi O ſacerdosde altari viuere ꝑmiſſum eſt nō luxuriari. ⁊ ponitArchi. ibi vnā opi. ſatis periculoſam quā ſequiturIo. de lig. in cle. gratia. de reſcrip. dicēs. ꝙ ſi beneficiatus expendit de redditibꝰ eccl̓ie voluptuoſe tenetur ad reſtitutionē qd̓ no. habent ergo clerici liberā adminiſtrationē ⁊ diſpenſationē fructuū bn̄ficij in bene diſpenſando. vide latius qd̓ dico in repetitione. d. c. cum eſſes. vbi etiam vltra alios proſequor queſtionem quotidianā nūquid papa poſſit dare clerico poteſtatem teſtandi de rebus acquiſitis intuitu beneficij.¶ De teſtamentis ⁊ vltimis volūtatibus. ℟ica.¶ Cōtinuat̉ hec rubrica duobus modis ad precedentia. ⁊ primo ſic. Supra viſum eſt de diſpoſitione inter viuos reſtabat videre de vltimis voluntabus. vel ſecūdo ſic. Supra viſum ē de peculio clericoꝝ. ſed qꝛ dubitari pōt nūquid de omī peculio valeant clerici condere teſtamētū. ideo ſubijcitur hecrubrica. ¶ Sed cōtra rubricā oppo. de ſuꝑfluitate.nā ſufficiebat dicere de teſtamētis cū teſtamētū cop̄hendat in ſe vltimā voluntatem. eſt enī mentis teſtatio. inſti. e. in pͥn. ſic etiā ſufficiebat dicere de vltimis volūtatibus. qꝛ vltima voluntas cōprehenditteſtamentū. So. Io. an. dicit ꝙ hoc fecit auctor admaiorē declarationē noſtrā. Sed tu dic clariꝰ ꝙ teſtamentū in ſe ꝓprie ſumptū nō comp̄hendat in ſeoēm vltimā volūtatē. qꝛ teſtamētū ē noſtre volūtatis iuſta ſnīa de eo ꝙ qͥs poſt mortē ſuam fieri vultcū heredis inſtitutione. vt habet̉ in. l. j. iūcta gl. ff.e. vnde ſine heredis inſtitutione nō eſt teſtm̄. vi inſti. de leg. in. §. ante heredis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō cōp̄henditteſtamentū codicillū. qꝛ in codicillo nō poteſt darihereditas. C. de codici. in. l. ſi idem. nec cōp̄henditin ſe donationē cā mortis que eſt qͣſi vltima voluntas. vn̄ cū auctor eēt tractaturus nō ſolum de teſtamentis ſed etiā de alijs voluntatibus vltimis merito ſubijcit ſcd̓am ꝑtem rubrice. ⁊ qͣꝫqͣꝫ vltima voluntas generaliter ſumpta cōp̄hendit teſtamētū. tamēqꝛ nō oīs vltima voluntas ē teſtm̄ vt ſupra dixi merito ad maiorē declarationē poſuit hic rubricā duplicatā. ¶ Pro declaratione huius rubrice ⁊ vt prime lectioni honor adſit. quero qͥs pōt facere teſtm̄.So. edictū de teſtamētis ē ꝓhibitoriū. oēs enī poſſunt teſtari qui nō ſunt ſpecifice ꝓhibiti. vt not̉. gl.⁊ Bar. in. l. ſi queramus. ff. e. ⁊ ſpe. in ti. de inſtru.edi. in. §. cōpendioſe. vbi plene inuenies de maͣ. tn̄puto ꝙ hec facultas teſtandi ſit hoībꝰ qͣſi gr̄oſe conceſſa. qꝛ teſtator diſponit in id tꝑs quo nō ē futur

Ꝙ