L

in his que geſta ſunt corā eo ſed nō facta a ſe. vt inl. omnibus. C. de teſti. qd̓ dictuꝫ valde no. vide tn̄qd̓ no. Inno. in. c. qm̄. de proba. naꝫ practica cōisē in cōtrariū. qꝛ ſemꝑ notarius atteſtat̉ de certioratione facta a ſe. hanc opi. p̄miſſam ſentit Cy. in. d. l.ij. §. iij. ſed Bar. in. d. l. ij. ⁊ clarius in. l. ſciendum.ff. de ꝟbo. obli. tenet cōtrariū vt non requirat̉ aliqͣcertioratio qꝛ ſaltē ſcit in genere ius ſibi competereꝯtraueniendi al̓s nō iuraſſet. ⁊ dicit ſe ita ꝯſuluiſſe⁊ ꝙ multi canoniſte tunc idē ſenſerunt. ⁊ vide Archi. in. c. ij. de pac. li. vj. vbi ideꝫ tenet. ⁊ fac̄ ille tex.qui nullā mentionē facit d̓ certioratōe. ad idē aucͣ.ſacr̄a pubeꝝ. C. ſi aduer. ven. idē videt̉ ſentire collecta in. c. j. de pact. Dn̄s An. dicit ꝙ in dubio p̄ſumenda eſt certioratio qꝛ nō eſt veriſil̓e aliquē venire ad actū iuramenti ſine certiorationē ſꝫ vbi cōſtaret eā nō interceſſiſſe tenet illā opinionem Cy. qꝛ ignorans nō ꝯſentit. ⁊ ꝓ hac opi. facit dictū Io. an. īc. vno. de cōmo. mihi plus placet opi. ꝯͣria. nam vtdicit Archi. iura in nulla ꝑte requirunt hanc certiorationē. ⁊ ſatis eſt ꝙ in genere voluit a ſe abdicareomnē facultatē ꝯtraueniendi. Itē iuramentum ēde iure diuino ⁊ innitit̉ iuri naturali cuiꝰ ignorantia neminē excuſat. xxxviij. di. ſi ea. ⁊. l. ij. C. de inius vo. ſi tn̄ minor eēt enormit̓ leſus poſſet petereabſolutionē iuramenti. ar. opti. ī. c. cū cōtingat. deiureiur. ⁊ in. c. ij. de pac. li. vj. ⁊ idē refert do. An. īd. c. cū cōtingat ſe cōſuluiſſe. Itē ẜm eū ſi interuenirent verba magꝭ ſpecifice vt qꝛ dixit minor ſe velledonare qd̓ plus valet etiā in quantitate magna. qꝛin minori p̄ſumit̉ deceptio. ar. in. l. ſi quis cum ſciret. ff. ꝓ emp. ⁊ idem crederē dicendū in maiore vtpoſſit petere abſolutionē a iuramento rōne enormiſſime leſionis. intelligendo ꝙ nō donauerit qd̓plus valebat qꝛ nō p̄ſumit̉ cōſenſiſſe in tanta deceptione. Itē iuramentū videt̉ illicituꝫ ex parte recipientis cū interuenerit ex parte ſua dolus ex ꝓpoſito vel re ipſa quo caſu cōpetit abſolutio a iuramēto. iuxta no. in. c. j. ⁊. c. debitores. d̓ iureiu. ⁊ hͨ no.quia quotidiana. ⁊cͣ.Abbas.Euicta re tenet̉VeIAIIꝘ. venditor de euictione niſi in caſibus hic expreſſis. vl̓ aliter⁊ ſic ponit tres caſus in quibus re euicta nō teneivenditor emptori de euictione ⁊ ē Gregꝭ. ¶ Notapͥmo poſt inſtitutū iudiciū ꝙ denūciatio neceſſarionō eſt fienda venditori in primordio iudicij ſed ſatis eſt ꝙ fiat pꝰ inſtitutū iudiciū ⁊ ſic poſt litē conte.de hoc. jͣ. latius dicam cū glo. ¶ No. ſcd̓o qͥd dꝫ em̄ptor denunciare venditori. nō enī ſufficit ſimplicit̓ſibi intimare litē inceptā ꝯͣ eū ſꝫ vt veniat ad defendendū eū. ¶ No. tertio ꝙ iura ciuilia loquētia deeuictione ſeruant̉ in foro eccleſiaſtico. ⁊ ſic videt̉ ꝙſi eccl̓ia emerit ⁊ nō denūciauerit venditori non hꝫregreſſū de euictione. ¶ Ultimo no. regulā h̓ poſttā cū tribus caſibꝰ exceptꝭ. Regula ē vt emptor habeat regreſſū de euictione ꝯͣ venditorē qꝛ tenebat̉venditor rē tradere cū effectu. l. ex empto. ff. de ac.emp. Rō prime exceptiōis ē qꝛ vēditor ſciuiſſet melius rē venditā defendere cū magis ſit certꝰ ⁊ īſtru

ctus de iure ſuo. vnde p̄ſumit̉ ꝙ emptor perdiditcām nō propt̓ malū ius ſꝫ propt̓ ignorantiā iuris cōpetentis venditori. nā emptor pōt vti iure vēditoris. l. emptor. C. de euic. Rō ſcd̓e exceptionis ē. ꝙꝛdata cōtumacia emptoris ſnīa videt̉ lata ꝯͣ eū nonꝓpter defectū iuris ſꝫ propt̓ negligentiā ſuaꝫ ⁊ delictum ideo imputari ſibi dꝫ nō venditori. Rō tertieexceptionis eſt qꝛ iniuria facta emptori reputat̉ qͥdā caſus fortuitus qͥ nō imputat̉ veditori īmo ſtatīpoſt factā emptionē res vedita perit emptori. l. neceſſario. ff. de peri. ⁊ cōmo. rei vendi. ¶ Sed dubium ē quid ſi ſnīa fuit lata ꝑ iniuriā iudicis ſine culpa emptoris. Doc. inſtant ſꝫ dic ꝙ idē. ad hoc. l. ſi ꝑimprudentiā. ff. de euic. nā vt ibi patet imprudētiaſeu error iudicis nocet emptori. ergo ⁊ iniuria ſineculpa ip̄ius emptoris. ⁊ hoc tenet Bar. in. l. exceptionē. ff. de fideiuſ. ſecus dicit in ſnīa lata ꝯtra fideiuſſorē ꝑ iniuriam iudicis ſine culpa fideiuſſoris.Ratio diuerſitatis. qꝛ in cauſa euictionis res pertinet principaliter ad emptorē. vt in. d. l. neceſſario.merito omne periculū imputat̉ ſibi emptori. ſed inalio caſu negocium pertinet principaliter ad dn̄m⁊ non ad fideiuſſorē ideo iniuria illata ſine culpa fideiuſſoris imputat̉ dn̄o ⁊ nō fideiuſſori ſecus ſi culpa ſua qd̓ no. ¶ Sed dubiuꝫ eſt quid ſi emptor expellatur de facto ita ꝙ nō in iudiciū ſed extra iudicium perdit rem nunquid habet regreſſum de euictione. ⁊ dic ꝙ nō. vt eſt tex. in. l. fi. C. de euic. ¶ Sꝫhodie dubitat̉ propt̓ verba que apponit notariusꝙ venditor ſe obligat ad defendendū de iure ⁊ defacto. ⁊ credo ꝙ idem vt intelligat̉ de facto .ſ. ſi lismouet̉ de facto ⁊ nō de iure. nō autē debet intelligi de violentia extraiudiciali qꝛ illa nō venit ẜm naturam cōtractus. de quo dic vt no. in. d. l. fi. et perBar. in. l. ſtipulatio iſta. ff. de ꝟbo. obli. ¶ Sed eſtdubiū notabile. nūquid clericus venditor teneat̉defendere rem venditā laico in foro ſeculari. ⁊ vid̓glo. no. in. c. clericum nullus. xj. q. j. que bene ītellecta tenet ꝙ ſic. ꝓbat̉ rōne. iudiciū eſt inſtitutū cōtra emptore tāqͣꝫ poſſeſſorē. ſꝫ vēditor venit ſolū adaſſiſtendū emptori ⁊ defendendū eum. vt in. l. j. Cvbi in rē actio. vn̄ iudiciū inſtitutū cōtra emptoreꝫnō tranſfert̉ in venditorē. vt. l. vēditor. ff. de iudi.nō gͦ dicit̉ hoc caſu clericus cōueniri coram ſeculari qꝛ ſolū preſtat auctoritatē ⁊ defenſionem ip̄i emptori. ⁊ hoc voluit glo. in. d. c. clericū. ſecus dic vbilaicus poſſeſſor noīe clerici noīat clericū in iudicio.qꝛ tunc clericus declinat iudiciū ſeculare ⁊ aduocateū ad forū ſuū. qꝛ hoc caſu ē verꝰ reꝰ dn̄s ⁊ iudiciūē inſtituendū cōtra eū. ad hͦ qd̓ le. ⁊ no. in. c. qm̄ in.§. ꝙ ſi ſuꝑ rebus vt lite. nō cōte. ⁊ vide ſpe. in ti. deſcd̓o decreto. in. §. reſtat. ꝟ. qͥd ſi dn̄s eſt clericus.¶ In glo. j. ibi. debet ei denūciare. ſꝫ dubiū eſt nūquid tenet̉ denūciare venditori ſcienti litem motaꝫeē. ⁊ glo. in. l. emptor. C. de euic. dixit tutū eē vt fiat. ſed ſpe. eo. ti. in fi. dicit hoc eē neceſſarium. Ioan. aperte nō eligit ſed repetit dicta Dy. in regulaeum qui. li. vj. vbi vide. ſed tu tene notabilē theoricam. Bar in. d. l. denūciaſſe. ff. de adul. vbi dicit oqn̄qꝫ denunciatio requiritur ad ſimplicem ſcientia