III De rebus eccle. alie. vel non.

erant minus vtiles cōparatione aliarum. Si verofuerit iuratum ẜm ſecūdā formam. tunc tene opi.Inno. ꝙ de gratia fuit hoc iſti cōceſſum. nam nonpoteſt fieri alienatio etiā licita incōſulto papa. hocenī important illa verba vt colligit̉ in. c. vlti. jͣ. deeccl̓. edifi. Item neceſſe eſt vt verba intelligant̉ dealienatione al̓s licita. nam incōſulto papa nō faceret illicitam. ⁊ ita volūt cōiter doc. in. d̓. c. fi. Si ꝟofuerit iuratū ẜm tertiam formam .ſ. nō alienare ſine licentia. ⁊cͣ. ideꝫ dicendū vt. sͣ. proxime dixi. nānō poteſt intelligi de alienatione illicita qꝛ illa nonſit etiam cum licētia ſuperioris. Et d̓ ſignificato huius verbi licentia eſt vt debeat peti primo etiam incaſu licito quaſi ſuperior reſeruet in ſe cognitioneꝫvtrū caſus ſit licitꝰ. pro hoc tex. in fi. in. c. licet de regula. ⁊ hoc bene no. qꝛ nō declarat̉ per alios. ⁊ ſic ītellige ẜm hanc diſtinctionē ea que dixi in. c. j. sͣ. dehis que fiunt a prelatis. ⁊ no. per doc. in. d. c. fi. jͣ. d̓eccl̓. edifi. ¶ Sed querit̉ de queſtione nota. Nunquid prelatus poſſit cōſanguineo ſuo cōcedere reꝫeccleſie in emphiteo ſim vel ſecū cōtrahere alienationem rei eccleſiaſtice. tex. videt̉ no. in aucͣ. quibuſcunqꝫ modis. C. de ſac. ſanc. eccle. vbi dicit̉ ꝙ quibuſcūqꝫ modis alienatio rei eccleſiaſtice facta permittat̉ nō tamē licet iconomo vel eiꝰ ꝯſanguineisrem eccleſie accipere. Et faciunt ibi legiſte feſtū deillo tex. adducētes ꝙ vbi adminiſtratori ꝑmittituralienatio nō pōt illam facere in perſonam conſanguinei. qꝛ eſt ſuſpitio leſionis propter cōſanguinitatem. ⁊ eſt illa aucͣ. canonizata. x. q. ij. hͨ vſus p̄ſtatio. in. ꝟ. quibuſcūqꝫ modis. tn̄ doct. ibi ⁊ maximeBal. ⁊ Bar. dicūt ꝙ rem ſolitam concedi in emphiteoſim ſeu in feudum poteſt prelatus cōcedere ſuoꝯſanguineo. qꝛ ceſſat hoc caſu p̄ſumptio fraudis ⁊leſionis cum aperta ſit via huius alienationis niſiẜm Bal. vellet concedere cōſanguineo potentiſſimo. ſentit etiam Bar. poſt Ia. ꝙ modicā rē pōt cōſanguineo cōcedere. ⁊ ſic tranſeunt legiſte cōmuniter ibi. Sed reperio Frede. de ſenis cōſilio preall̓.vbi videt̉ ſentire cōtrarium. Format enī iſtam queſtionē. Nunquid prelatus qui iurauit nō alienareſine licentia ſuperioris poſſit ꝯſanguineo ſuo cōcedere in emphiteoſim rem valoris vnius floreni cūdimidio ⁊ redditꝰ quinqꝫ ſolidorum. nam expediebat propter vicinitatē cōſanguineo habere illaꝫ petiolam t̓re. Et determinat finalit̓ ꝙ ſic. qꝛ nō obſtatiuramentū in iſtis minimis. vt. sͣ. dixi. nec etiā obſtat ꝯſanguinitas. qꝛ rōne fraudis fuit inducta illaprohibitio ſed hic p̄ſupponit̉ omnē fraudē ceſſare.Item aucͣ. illa quibuſcunqꝫ modis. loquit̉ ī alio caſu ẜm eum. ⁊ nō dicit in quo. vnde nō placet hec reſponſio. qꝛ tex. ibi dicit quibuſcūqꝫ modis. ⁊cͣ. dataliam ſo. qꝛ ſolennitas aucͣ. nō vſqꝫquaqꝫ ſeruaturin alienatione rei eccl̓iaſtice. vt no. in. c. j. e. ti. li. vj.Et nota hoc dictum. facit ad id qd̓ dixi in. c. nulli.s. eo. Item ceſſante fraude melius eſt cōtrahere cūꝯſanguineis qͣꝫ cum extraneis. naꝫ prius debemꝰſubuenire ꝯſanguineis qͣꝫ extraneis. lxxxvj. di. nōſatis. facit qd̓ no. glo. xxxj. di. c. oīno. ⁊. c. j. sͣ. de cohabi. cleri. Sed contra hoc facit qꝛ nō eſt illa ſolen-

nitas ſed prohibitio certaꝝ perſonaruꝫ propter leſionem eccleſie euitandam. ſed hoc nō obſtāte puto dictū legiſtarum nō procedere in prelato eccl̓ienam reperio tex. valde ſingularem. xij. q. ij. in. c. ſiquis qualibet. iuncto. §. p̄ce. vbi dicit̉ ꝙ rector cuiuſcunqꝫ eccleſie poteſt vnam reꝫ de eccleſia auferre dūmodo de ſuo tantundē eccleſie conferat. ⁊ ſichabet priuilegiū vt res eccleſie poſſit alienare ſinevtilitate eccleſie. ſatis eſt enī ꝙ eccleſia nō deterioratur. ſimile priuilegium habet princeps vt in. c. j.jͣ. de rerum ꝑmu. ẜm vnū intellectū. ⁊ videt̉ tex. ind. c. ſi quis innuere ꝙ etiam in fauorem ꝯſanguineorum poteſt prelatus hoc facere vt etiam ſentit ibiArchi. ⁊ facit qd̓ no. archi. x. q. ij. precarie. vbi dic̄ꝙ ſicut extraneis ita conſanguineis pōt p̄latus beneficia eccleſiaſtica cōcedere. facit qd̓ dixi in. c. dilecto. sͣ. de preben. Et ad aucͣ. quibuſcūqꝫ modis. dico ꝙ loquit̉ in iconomo qui nō habet priuilegiū ſicut prelatus nec tantū iuris in bonis eccl̓ie. iuxͣ nota. per glo. v. q. iij. c. fi. Item iconomus ē magꝭ ſuſpectus qͣꝫ prelatus qꝛ prelatus eſt propriꝰ ſpōſuseccl̓ie nō ſic iconomꝰ. Et per hoc ꝯcluderē ꝙ prelatus poteſt cōtrahere cuꝫ conſanguineis de rebuseccleſie ſicut cū extraneis licet iconomus nō poſſitniſi vt predixi. Et no. etiā iſta qꝛ nō declarāt̉ ꝑ doc.Canonicꝰa D audientiam. prediuꝫ eocleſie perpetuo locare nō poteſt. h. d. Cōisdiuiſio. ſecūda ibi. ideoqꝫ. ¶ Nota primo ꝙ canonicus nō poteſt in ꝑpetuū locare prediū prebendeſue. Iſte enī tex. intelligi poteſt in p̄dijs aſſignatiscanonicis ꝓ prebendis. nam prebende ſunt eccl̓ie⁊ ex cā bona eccl̓ie fuerūt diuiſe in p̄bendas. videtex. xij. q. j. §. fi. ⁊. c. ſequēti. qͥnimo dicendum eſt ꝙvltra tempus vite ſue nō pōt canonicus locare p̄bendam ſuā. vnde ſi locauit ad certū tēpus ⁊ moritur ante locationē finitam expirat locatio niſi īterueniat auctoritas ſuꝑioris. vt dixi in. c. fi. ne prela.vices ſuas. ⁊ probat̉ in ſil̓i in. l. ſi domꝰ. ff. loca. vbilocatio facta ꝑ vſufructuariū expirat eo mortuo.¶ Scd̓o no. bo. ar. ꝙ locatio ī perpetuū largo modo dicit̉ alienatio. vnde ꝓhibitus alienare nō pōtin ꝑpetuum locare. ꝓ hoc glo. in cle. j. eo. ti. licet aliud dixerit Accur. in. l. codicill̓. §. inſtituto. ff. de le.ij. iſte tex. multū bene probat h̓ arguendo ex ſituatione rubrice. nam ſi iſta locatio in ꝑpetuum nō cēſeret̉ alienatio nō poneret̉ hoc. c. ſub iſto ti. ſed ī ti.de locato. ita in ſimili arguit glo. in. c. ſi ſuꝑ gratiade offi. dele. li. vj. ⁊ in. c. bone. de confirma. vti. ⁊. c.tibi qui. de reſcrip. li. vj. ⁊ nota hunc modum arguendi. Item facit. c. nulli. sͣ. eo. vbi perpetua emphiteoſis largo modo dicit̉ alienatio. ergo ⁊ ꝑpetualocatio. argu. inſti. locati. §. adeo. nam ex cōtractulocationis ad maximū tempus tranſfert̉ dn̄ium.vtile ſicut in cōtractu emphiteotico. nota in. c. propter. jͣ. de loca. ¶ Itē nota ep̄m poſſe reuocare reseccleſie male alienatas etiā precio nō oblato. Et nota ꝙ conceſſio facta in perpetuum vel ad maximuꝫtempus ſine ſolennitate debita nō debent ſeruarietiam in vita prelati male alienantis ne ſaltē de fcō

M