IIIDe rebꝰ eccl. alie. vel no

⁊. c. ſicut Quartus caſus eſt incōmoditatis cauſa.vt qꝛ res alienanda eſt magis dānoſa eccleſie qͣꝫ vtilis. facit. xij. q. ij. terrulas. ⁊ plene de materia ꝑ gl.ea. cā ⁊ qōne in ſumma. ¶ Ad ſecundū inquantuꝫglo. dicit obſeruandum fore ſolennitateꝫ aucͣ. hocius porrectū Sicit Goff. ꝙ difficile eſt ſeruare illaꝫſolennitatē ẜm ꝯſuetudinem introductaꝫ. ⁊ ẜm aliquos refert Inno. ſatis eſſe ſeruare ꝯſuetudinemillius eccleſie de cuius rei alienatiōe agit̉. hoc tn̄ nōplacet Hoſti. nam dicit eē cōtra. c. j. jͣ. e. ti. li. vj. Io.an. dicit ſe credere ꝙ cōſuetudo nō poſſit adimereſolennitatem. c. ſine exceptione. xij. q. ij. pro hoc dictum. c. cum cauſam. de re iudi. ⁊. c. j. de conſue. ſꝫbene poteſt adimere ſolennitatem introductā peraucͣ. hoc ius porrectum. ⁊ in hoc poſſet procedereprima opi Item dicit ꝙ conſuetudo poteſt augereſolennitatem introductam. per. d. c. ſine exceptiōeadducit no. in. c. qd̓ ſuper his. de conſang. ⁊ affini.⁊ cum hac opi. Io. an. tranſeunt cōmuniter h̓ ſcribentes Et nota iſtum tex. ꝙ cōſuetudo non valet ꝯͣſolennītatem. c. ſine exceptione. ⁊ qꝛ loquitur indiſtincte poteſt inferri ꝙ ſubſcriptio eorum qui ſuntde collegio non poteſt tolli per cōſuetudineꝫ. quiaponitur in dicto. c. ſine exceptione Idem dū dicitde ſolennitate aucͣ. hoc ius dic melius ꝙ nō eſt neceſſaria cōſuetudo ad illā tollendā qꝛ ius ciuile nōpotuit introducere ſolennitatem in alienatiōe reieccleſiaſtice. quia prouiſum eſt per ius canonicumita vult Inno. in. c. j. jͣ. eo. ti. li. vj. ⁊ Io. an. ſequit̉ibi in nouella Ideo cōcludo ꝙ ſi ꝯſuetudo ꝯtrariac. ſine exceptione. ſit grauoſa eccleſie non tenet. vtin. c. j. de cōſue. ⁊ in. d. c. cum cauſam. ſufficit ergoſolennitatem illam obſeruare. dꝫ ergo p̄cedere tractatus Itē debet interuenire auctoritas ſuꝑiorisꝯſenſus capituli ⁊ ſubſcriptio clericoruꝫ. ⁊ vide qd̓latius dixi in. c. j. de his que fiunt a prelat̓. nec requiritur decretuꝫ iudicis ſed ſufficit cauſe cognitioſed ſi non interueniret cauſe cognitio non teneretalienatio. naꝫ ad hoc requiritur tractatus. ita no.dicit Inno. in. c. vnico. sͣ. ti. proximo. in fi. ⁊ videFrede. cōſilio. ccxxxvij. nō tamē de neceſſitate reqͥritur vt premittat̉ cauſe cognitio vtrum expediatmagis alienare vnā rē qͣꝫ aliā. ita no. dicit ipſe ꝯſil̓.ccxliij. ſatis enim ē ꝙ ſubeſt cauſa alienandi ⁊ ꝙ ſuper legitimitate cauſe p̄ceſſit cognitio. ⁊ ſic ſeruataforma. c. ſine exceptione. vel alia ſolennitate inducta ꝑ cōſuetudinem modo predicto. At cōcludo ꝙniſi alienatio fiat ſeruata illa forma ⁊ in caſu a iureꝯceſſo ē nulla. de defectu forme ē clarū. nā illa ſemper inducit nullitatē actus qꝛ forma dat eē rei. probatur in. c. tua. de his que fiunt a p̄la. ⁊. d. c. ſine exceptione. de defectu caſus liciti ꝓbatur hic. nam ꝓhibetur alienatō rei eccleſie a iure gͦ alienatio ē nulla ſi nō fit in caſu cōceſſo. l. nō dubiū. C. de legi. ⁊ inregula ea que cōtra ius. de re. iur̄. li. vj. Item vbatur expreſſe in cle. j. e. ti. ⁊ in. c. que in eccleſiarū. decōſti. ⁊ vide qd̓ plene dixi in. c. j. de in integ. reſti. li.vj. vbi bo. glo. ⁊ Cal. hoc tenet. licet aliud ſenſeritglo. xij. q. ij. in ſumma. ⁊. c. ſine exceptione. ibi enīvolunt tenere alienationē ſeruata forma licet non

fiat in caſu licito ſed primū dictū verius. ¶ In glo.ij. ibi. que ſeruando ſeruari non poſſint. no. glo. ꝙſolus p̄latus alienat bona mobilia que ꝯmode ſeruari nō poſſunt. vt ſunt veſtes que quotidie magꝭveteraſcunt. iteꝫ fructus ⁊ ſimilia. Ea vero q̄ ꝯmode ſeruari poſſunt nō alienant̉ ſine ſolennitate. nāres immobilis ⁊ mobilis ⁊ p̄cioſa equiꝑantur quoad difficultatē alienationis. l. lex que. C. de admi.tu. glo. in. c. tua. de his que fiunt a prela. Sed eſtdubiū de actione. Nunquid in alienatione ſeu iurium ceſſione debent ſeruari ſolennitates. Et ē q̄rere. Nunquid cōputentur inter īmobilia vel mobilia. Et poteſt ſic cōcludi ꝙ ẜm ꝓprium ſignificatūvocabuli actio ſeu noīa debitoꝝ non ſunt mobilianec īmobilia ſed faciunt tertiā ſpeciē de per ſe. naꝫmobilium ⁊ immobiliū appellatio cadit in his quecerto loco cōcludunt̉. nam īmobile dicit̉ illud qd̓ n̄poteſt a loco moueri. mobile vero qd̓ ẜm naturamſuā aptū ē moueri. vt le. ⁊ no. in. l. mouentiū. ff. deꝟbo. ſig. Actiones ergo cum ſint quid incorporalenō cōcludunt̉ certo loco ⁊ ſic nō poſſunt dici mobilia vel īmobilia. ideo iuriſconſultus ponit actionēſeu noīa debitoꝝ vt tertiā ſpeciē. probat̉ in. l. a diuo pio. §. in venditione. ff. d̓ re iudi. ⁊ iō in teſtamētis appellatione bonoꝝ mobiliū vel immobiliū nōveniunt nomina debitoꝝ qꝛ debemus capere verba ꝓprie. l. ꝙ herede. ff. de cōdi. ⁊ demō vnde conſuluit Oldra. ꝙ ſi princeps reliquit bona ſua mobilia diſtribuenda in pios vſus nunqͣꝫ veniunt pene adhuc nō exacte. tamē vbi oportet neceſſario vtactiones trahant̉ ad bona mobilia vel īmobilia. vtputa qꝛ diſpoſitio volēs cōprehendere totuꝫ patrimonium illius hoīs fecit mētionē dūtaxat de mobilibus ⁊ īmobilibꝰ. hoc enī caſu iſta tertia ſpeciesaſſumit naturā alterius extremoꝝ. ⁊ eſt ſeruandaopi. gl. in aucͣ. e. ti. §. j. q̄ dicit ꝙ ſi actiōes dantur adres mobiles cōputant̉ inter mobilia. ſi ad res īmobiles computantur inter īmobilia. ⁊ hoc in effectuvult Bar. in. l. pater pupillus. ff. de admi. tuto Etex his poteſt inferri. Nunquid prelatus ſolus poſſit cedere actionē cōpetentē eccleſie ſeu illā vendere Quid autē in ſeruitutibus ſeu alijs iuribꝰ īcorporalibus q̄ nō poſſunt ꝓprie dici mobilia vel immobilia ſicut dixi ī actionibꝰ. vide gl. ī. c. ij. e. ti. li.vj. que dicit ꝙ cōputant̉ inter īmobilia. ⁊ pro hͦ fac̄tex. in cle. exiui de paradiſo. §. cūqꝫ annui redditꝰ.de ꝟbo. ſig. que dicit ꝙ annui redditꝰ cōputant̉ inter īmobilia. ſꝫ tu diſtingue ꝓut. sͣ. dixi in actiōe. nāputo ꝙ vbi nccͣio nō ꝯp̄hendūt̉ ſub appellatiōe mobiliū vel immobiliū ꝙ nō veniunt appellatione mobiliū vel immobilium ſed vbi oportet ꝙ includant̉vt qꝛ de toto pr̄imonio diſponit̉ tūc ſerua qd̓ proxime dictū ē De pecunia etiā dubitat̉. Nunqͥd cōputet̉ int̓ ea q̄ ſeruādo ſeruari pn̄t Et dicēdū ꝙ non.qꝛ pecunia retenta nil oꝑat̉. c. eijciēs. lxxxviij. di. ⁊no. in. l. j. §. fuit queſitū. ff. ad trebel. fac̄ tex. in. l. cūpl̓es .i. fi. ff. de admi. tu. nā ſolus tutor pōt īmo debet collocare pecuniā pupilli .ſ. emēdo vl̓ mercādoqd̓ nō poſſet ſi ꝯputaret̉ int̓ ea q̄ ſeruando ſeruaripn̄t. vt. d. l. lex que tutores. Ax quo infero ſolum