De rebꝰ eccl. alie. vel nōIII

Principes ſeculares res ec¶¶ PCS. cleſie donare nō pn̄t ⁊ qͥ abqeis recipiunt excōicant̉ ⁊ ꝑdūt oīa que abeccleſia al̓s legitime obtinebāt. h. d. ẜm vnū intellectum qui ſatis placet. ¶ No. primo ꝙ pͥncipes ſeculares nō hn̄t iuriſditione nec ptātem in rebus tꝑalibus eccleſiaꝝ. ⁊ ſic lꝫ habeant iuriſditionē in rebustꝑalibus poſſeſſis a laicis. vt. l. bene a zenone. C. d̓quadri. preſcrip. ⁊. c. quo iure. viij. di. in rebus tn̄eccl̓iaſticis cenſetur priuata ꝑſona. ad hoc. x. q. j. c.nouerint. ⁊ xvj. q. j. c. ſimiliter. hoc intellige veruꝫniſi eēt bona feudalia q̄ hn̄t originē a laico. namtunc laicus ⁊ imꝑator debēt recognoſci in ſuꝑioreſrōne feudi. vt in. c. veruꝫ. sͣ. de fo. ꝯpe. ſic intelligetex. ⁊ Inno. in. c. ſolite. de maio. ⁊ obe. vbi dicit̉ ꝙin tꝑalibꝰ debēt clerici imꝑatori obedire. Secundo no. ibi. egentiū ſub̓am iuncto pͥn. ꝙ bona eccleſiaꝝ ſunt deputata pͥncipalit̓ ꝓ indigentibꝰ nō ſolūclericis ſꝫ etiā laicis. xij. q. j. vidētes. tn̄ clerici debētpͥncipaliter miniſtrare. alle. c. paſtoralis. de his q̄ fiunt a prela. ¶ Nota tertio ibi. rapiūt. ꝙ inuadensrem alterius ⁊ titulo aꝑte inualido d̓r illā rem rapere. qꝛ ꝓ nō dato habet̉ qd̓ ab illo dat̉ qͥ de iure daren̄ p̄t. c. ꝙ aūt. de iurepa. ⁊. c. daibertū. .j. q. vij. ⁊ vid̓qd̓ no. xij. q. ij. c. nō liceat pape. ¶ No. quarto. ibiirrita habeant̉ que obtinet. ẜm intellectū qui videt̉placere multis doc. ꝙ oīa habita ab his qͥ obtinentres eccleſie a pͥncipibꝰ ſecularibꝰ licet al̓s titulo legitimo debēt redire ad eccleſiam cū in penā eoruꝫcaſſet̉ hic talis titulus. ẜm vero aliū intellectū qͥ placet Inno. debet intelligi tex. d̓ his que obtinenturnūc ab ipſis pͥncipibꝰ. ſed prima lec. ē nota. ⁊ fac̄ finis. c. ⁊. c. ij. de fo. cōpe. ¶ Ultimo nota ꝙ ledensvnā eccl̓iam videt̉ ledere om̄s. qꝛ oēs eccl̓ie particulares ſūt mēbra eccl̓ie vniuerſalis. vnde ſicut dicimus in ſimili ꝙ qui aurē hominis tetigit totumtetigiſſe videt̉. de pe. di. j. vulgaris. ita ⁊ tangensvnā eccleſiā ꝑticularem que ē mēbrū eccl̓ie vniuerſalis videt̉ ledere eccl̓iam vniuerſaleꝫ iō pͥuat̉ taliscōione eccl̓ie vniuerſalis. ¶ In glo. ſuꝑ. ꝟ. irrita.in fi. no. glo. ⁊ idē no. glo. in. c. quecūqꝫ. xij. q. ij. Etaduerte qꝛ illa. l. bn̄ a zenone. pōt adduci in ꝯͣriumduobus modis. nam primo ibi diſponit̉ ꝙ ſi imperator donauit rē alteriꝰ donatio ē firma nec agi p̄tꝯͣ donatariū ſꝫ ꝯͣ fiſcū ad eſtimationē. Itē ſi nō agit̉ꝯͣ fiſcū infra quadrienniū nō pōt ampliꝰ agi ⁊ ſic inducit̉ p̄ſcriptio quadriennalis in rebꝰ immobilibꝰ⁊ ſic ē caſus multū ſpecialis in p̄rogatiuā imꝑatorꝭ⁊ ſic videt̉ ꝙ ſi imperator donauit rem eccl̓ie vl̓ aliqͥs rex qui habet iura imꝑatoris ꝙ teneat tal̓ donatio lꝫ pōt agi ꝯͣ fiſcū ad eſtimationē. ſꝫ glo. dicit ⁊ bn̄ꝙ illa lex n̄ ꝓcedit ẜm canones. ⁊ dic ẜꝫ canones .i.in p̄iudiciū canonū eccl̓iaſticaꝝ qd̓ ſatis placet. qꝛ īꝑator nō potuit legē condere ī preiudiciū eccleſiaꝝ⁊ rerum ſibi nō ſubiectarum. vt in. c. que in eccl̓iarū. de cōſti. ⁊ in. c. ad apoſtolice. jͣ. de deci. Sed aduerte. quia inter laicos illa lex procedit quādo imperator donauit ignoranter rem alterius ſecus ſiſcienter. nam tunc non valeret donatio cum tūc īperator nō poſſit ſine cauſa aliquē priuare ſuo iure

vt ī cle. paſtoral̓. d̓ re iudi. no. ī. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius vl̓ vtipub. ⁊. l. p̄cibꝰ. C. d̓ p̄ci. īper. offerē. Itē ſpāle ē ī pͥnpe vt ſi hꝫ rem cōmunē cū priuato poſſit tūc de illain totum diſponere ⁊ ſatiſfacere priuato de eſtimatione. ergo ſecus vbi nō dat̉ illa cōitas. ⁊ ſic dic̄ gl.no. in. l. ij. C. de cōi re. alie. ⁊ in. l. j. C. de alie. re. fiſca. cū pri. li. x. ⁊ noͣ. illas glo. ꝓ intellectu illiꝰ. l. bn̄a zenone. vide tn̄ no. priuilegiū pͥncipis in rebꝰ eccleſie. in. c. j. jͣ. de rerū. ꝑmu. vbi dicetur.Rector eccleſie quic SIIeNus. dat eccleſie rem duple eſtimationis ſeruos eccl̓ie manumittere poteſt. ip̄e tamē manumiſſus ⁊ eius poſteri erūtſub patrocinio eccl̓ie. h. d. ⁊ licet ſic cōiter ſumeturnō tn̄ placet id qd̓ dicit̉ de eſtimatione. vt. jͣ. dicam.cum glo. primo ponit dictū cū quadā determination ibi. ita. ¶ No. primo ibi totius capituli iunctaſupraſcriptione ꝙ cōciliū generale poteſt appellarecapitulū. ⁊ ſic no. ꝙ quelibet vniuerſitas poteſt dici capitulū. ⁊ de intellectu multiplici huius ꝟbi capitulum. vide ꝑ doc. in. c. capitulum. de reſcrip.¶ Nota ſecūdo ibi diffiniuit. ꝙ cōcilium generalepōt diffinire ⁊ cōſtitutionē edere. ex quo infero ꝙcōſtitutio edita in cōcilio generali neceſſario nō cōcipit̉ in perſonā pape ſꝫ potius in perſonā cōcilij. ⁊vide tex. concor. in. c. j. j. de ſpon. ⁊ multa alia iurapoſſunt ad hoc allega. ſed dico iudicio meo in. d. c.jͣ. de ſpon. An ⁊ qn̄ ꝯſtitutio edita in cōcilio debeatedi ſub noīe pape an vero ſub noīe totiꝰ concilij. etex his iuribus arguo ꝙ cōciliū generale habeat iuriſditionē ⁊ nō ſolus papa. nā ſi cōcilium nō haberet iuriſditionē nō poſſet diffinire nec ſtatuere. l. fi.ff. de iuriſdi. om. iudi. ⁊. c. ij. de cōſti. li. vj. ¶ Notatertio ꝙ prelatus acquirens bona eccleſie pōt libērius diſponere de rebus ip̄ius eccl̓ie qͣꝫ alius p̄latꝰqui nihil acquiſiuit. h̓ enī dat̉ facultas manumittēdi aliquos ex ſeruis eccleſie. Eſt tn̄ in hoc duplex ītellectus. nam Inno. intellexit de acquiſitis ꝑ p̄latos intuitu tn̄ eccleſie. Hoſti. ⁊ quidā alij intellexerunt de acquiſitis intuitu ꝑſone vt ex induſtria ſua⁊ eſt maxima dr̄ia inter iſtos intellectꝰ. nā ſi acquiſiuit intuitu eccl̓ie nō poterit diſponere ſeu manumittere ẜm intellectū Hoſti. ſecꝰ ẜm intellectū Inn.mihi placet ꝙ ſi fuit induſtrioſus in acqͥrēdo licꝫ exbonis eccl̓ie acquiſiuerit nihilominꝰ in premiū habebit pͥuilegiū huiꝰ. c. ſꝫ intellectus Hoſt. videt̉ magis ꝯgrue̓ canoni antiqͦ. xij. q. ij. ep̄s qui mācipiū.¶ No. quarto ꝙ libertꝰ eccl̓ie ⁊ om̄s ſui poſteri tenent̉ ẜuire eccl̓ie nō tn̄ tāqͣꝫ ẜui. Et no. ibi vtilitatesiniūctas ꝙ p̄lati eccl̓iaꝝ pn̄t exigere a ſubditꝭ ī tꝑalibꝰ ſeruitia ꝯſueta p̄ſtari dn̄is tꝑalibꝰ. ¶ In glo. j.in fi. ibi bene meritos. poſſet ex hoc ⁊. c. ſi qͦs. alle. īgl. not. ꝙ p̄latꝰ licite remunerat de bonis eccl̓ie eisqui exhibuerūt ſe obſequiales eccl̓ie. ad qd̓. c. cumredēptor. ⁊. c. quicūqꝫ. xij. q. ij. Et in fi. glo. no. glo.ꝙ in hac manumiſſione requirit̉ ꝯſenſus ſuꝑioris.qd̓ ꝓcedit ẜm Inno. ⁊ Hoſti. tam in manumiſſiōede qua tex. loquit̉ qͣꝫ de illa de qua gl. .ſ. de ẜuis bn̄meritis. Ex quo infert̉ ꝙ rem etiā mobilē non pōtp̄latus alienare ſine conſeſu ſuperioris. ⁊ dic ꝙ re