Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De his que fiūt a prela.III

In glo. iij. nota ſingulariter hanc glo. que videturintelligere hūc tex. in dubio ī geſtis ſeu geredisa prelato interueniat ꝯſenſus capituli licet poſſitprobari ꝯͣrium. tex. tamē aperte hoc dicit. nampōt intelligi in ſpectantibꝰ ad collegiū debet prelatus ꝓcedere conſenſu collegij. tunc colligeret̉ dictū glo. ſꝫ multi tenuerūt hāc glo. tenuitFrede. ꝯſilio. ccvij. Cōpoſt. ī. c. dilectus. deſue. vbi dicit ſi ꝑtes referūt queſtionē an conſenſus capituli interuenerit p̄ſumit̉ interueniſſe.allegat hūc tex. ſecus dicit ſi referūt queſtionē. Etaduerte qꝛ iſta eſt difficilima queſtio. eſt querere an ſolēnitas extrinſeca p̄ſumat̉. nam conſenſuscapituli eſt quid extrinſecū ad prelatum. iura vident̉ velle ſolennitas extrinſeca preſumatur.vt in. l. quicunqꝫ. §. fi. ff. de publi. vbi dicit tex. inꝯtractu minoris p̄ſumit̉ tutoris aucͣtas īterceſſiſſe niſi ꝓbet̉. ad idē tex. Bar. in. l. ſciendū. ff. deꝟbo. obli. Inno. Egi. quos videt̉ ſequi Io. an.dicūt aūt ſit cōtradictio ante īueſtiturā. abbashabet probare ꝯſenſū capituli. aut poſt inueſtiturā preſumit̉ ꝯſenſus niſi ꝓbet̉ ꝯͣriū. idē dicunt qn̄opponit̉ ꝯtra procuratoreꝫ conſtitutū ab abbate interuenit ꝯſenſus ꝯuentus. nam ante ſnīamdicunt onus probandi incūbit procuratori. ſecꝰpoſt ſnīam. in hoc multū inſtant. Do. an. diſtinguit latius Aut enim ẜm in inſtrumēto dicit̉cōuentus cōſenſerit. tunc ſtatur inſtrumento niſi ꝓbet̉ ꝯtrariū. vt in. l. j. qd̓ ibi no. C. fide īſtru. iure aſte fiſcalis. li. x. bonus tex. in. c. tertio locode proba. Si vero in inſtrumēto ſolū fit mentio dep̄lato ſi negat̉ cōſenſus capituli p̄ſumit̉. vt dic̄Cōpoſt. Si vero negat̉ aut ſumꝰ in actibꝰ in qͥbusſufficit tacitus cōſenſus. p̄ſumit̉ ar. hic. Si verorequirit̉ expreſſus. tunc dicit in actibus in qͥbꝰē dare quaſi poſſeſſionē p̄ſumendū eſt poſſeſſore ſi ſtat tanqͣꝫ reus. adducit in ar. c. veniſſet. deinſti. tn̄ ſi ſtat tanqͣꝫ actor p̄ſumit̉ cōſenſu niſipoſſeſſio ſit antiqua. facit qd̓ no. in. c. illud. de preſump. In alijs vero actibꝰ dicit p̄ſumit̉ſenſu niſi forte factū ſit antiquū. iuxta no. in. c. īnotuit. de eo qui fur. ordi. rece. Inno. ſꝫ certe hec dicta ſunt obſcura credo vſqꝫquaqꝫ vera. vide tex. in cōtrariū. in. c. j. s. e. vbi requirit̉ ſubſcriptio vt clare ꝓbetur ꝯſenſus. vt dicit glo. in. c. ij. e.ti. ad idē tex. no. in. c. j. de re. eccle. alie. li. vj. vbiin alienatione facta prelatū capitulū p̄ſumit̉ tractatus interceſſerit. fortius debet preſumi expreſſus cōſenſus. Itē facit dr̄iam an cōtradicat̉ a ꝯuentu vel ab extraneo. vnde breuiter dicerē aūt ꝯuentus ꝯͣdicit allegādo nunqͣꝫ ꝯſenſerit. tūc in dubio puto onꝰ ꝓbandi incūbit p̄lato. vt ſenſerūt doc. antiqui hic dūmodo cōtradicātdebito tꝑe. iuxta ea que dixi in. c. ij. s. e. ridiculūeēt dicere ꝯͣrium. ſemꝑ p̄latꝰ diceret capitulūſenſiſſe. difficilimū eſſet probare contrariuꝫ. ar.c. qm̄ contra. de proba.. vj. q. ij. ſi tm̄.. c. placuitSi vero cōtradicatur ab extraneo. tunc ſi ante executionē actus credo onus probandi incumbitabbati etiam ſi ſit actus in quo ſufficit tacitus con-

ſenſus. quia debet abbas vagari cum iacturaillius cuius intereſt. nam actus de ſe eſſet nullus ſi interueniſſet conſenſus. ergo is cuius intereſtpoteſt inſtare vt doceatur de ꝯſenſu. ar. in. c. cām.de iudi. eius qd̓ no. glo. in. c. j. de ele. li. vj. facit. l.pretor edixit. ff. de iniurijs. ſꝫ ſi opponit̉ p̄ſumit̉cōſenſus tacitus. ſic pōt intelligi iſte tex. cum gl.ſed vbi requirit̉ ꝯſenſus expreſſus nūqͣꝫ ego preſumerem ꝯſenſu. qꝛ eſt ſolennitas extrinſecaqͣꝫ preſumit̉. vt ī iuribꝰ p̄all̓. al̓s iura fruſtra reqͥſiuiſſent ſcripturā in quibuſdā caſibꝰ. vt in. c. j.. e. cuꝫſi. per hoc obuiatur multis fraudibus que ī hocpoſſent euenire.Tenet doUm apoſtoll ca. nauio quade ſolius dioceſani ꝯſenſu facit laicꝰ eccl̓iede decimis quas ab alia eccl̓ia habet in feuduꝫ abantiquo .i. ante lateranēſe cōciliū. Due ſūt partesprincipales. primo cōſultatio ſecundo reſponſio.ibi. taliter reſpondemꝰ. Prima ſubdiuidit̉. naꝫ primo ponit ꝑtiū cōpromiſſum. ſecūdo vnius partisallegationē. ibi. dicti monachi. tertio allegationeꝫalterius ꝑtis. ibi a ꝯͣrio. quarto conſuitationem arbitrorū. ibi. quis. Secūda pars principalis ſubdiuiditur. nam primo reſpondet cōſultationi. ſecundo ſoluit corroborat cōtraria ibi. auctoritate. tertio reſponſionem corroborat. ibi. nam. quarto ſolutionem limitat. ibi. hoc autē. Nota primo. ibicōpromiſiſſent. ⁊cͣ. ſuꝑ decimis. ſic ſuꝑ iure ſpirituali poteſt fieri cōpromiſſum in arbitros tamen laicos ſed in clericos. ad hoc. c. contingit.. c.per tuas. de arbi. tranſactio tamē interuenire nonpoteſt. ſed compoſitio amicabilis ſic. vt in. c. ij. detranſactio. Nota ſecūdo ibi. male detenta. iūctofi. c. licet decima fuerit laicis cōceſſa in feudū. nihilominus dicit̉ ab eis male detineri. Et eſt.decime debent̉ clericis propter officium diuinumvt in. c. tua.. de deci. ſed cum laici diuina exerceant male ſine cauſa detinent̉ ab eis. poſſidenttamen ſine peccato poſtqͣꝫ habuerūt titulū ab eccleſia. ſed cōceſſio facta fuit propter neceſſitatem eopore quo eccleſia opprimebat̉ ab infidelibus. devide no. in. c. qͣꝫuis. de deci. Nota tertio ibi auctoritate Hieronymi. auctoritas ſanctoꝝ poteſtallegari in deciſionibus cauſarum. nam Hierony.non fuit papa. ſic habuit poteſtatem legis codende. nihilominus eiꝰ auctoritas hic allegabat̉nec a papa ſpernit̉. ſed ad debitum intellectū ꝯfertur. Et ſume pro regula vbi deficit auctoritas canonum licite recurrimꝰ ad auctoritates ſanctorū.vide bonū tex. glo. xx. di. in. c. j.. c. fi. vide Inn.in. c. ne innitarꝭ. de cōſtit̓. No. ī verbo a ꝯtrarioquattuor requiſita ad hoc vt teneat alienatio rei eocleſie. Primo dꝫ interuenire tractatꝰ inter p̄latuꝫcapl̓m. Scd̓o debꝫ interuenire ꝯſenſus nedū p̄latiſꝫ etiā capl̓i. Tertio fiat vtilitate eccl̓ie. Quartoreqͥrit̉ ſubſcriptio. vltimū ponit̉ ſꝫ in. c. ſe. in. c. j. s. e. No. ē ſeruāda tāta ſolēnitas īreuocatiōe ſeu acqͥſitionē quēadmodū in ip̄a alienatione. facit ad qōnem quā tangā in. c. ſequenti.