L

alio cū rep̄ſentat aliam. Et facit hoc ad queſtioneꝫquotidianam. Nunquid id qd̓ donatum eſt ambaſtatoribus cedat eorū lucro an vero mittentiū. naꝫvidetur ꝙ mittentium. qꝛ ambaſiatores nō rep̄ſentant in actu ambaſiate perſonas priuatas ſꝫ ipſumdn̄m mittentē vnde honorant̉ tanqͣꝫ dn̄s mittens.ar. xciij. di. in. c. fi. ⁊ ar. hͦ. nam ſi ep̄s intereſt capitulo vt canonicus fit poſtmodū deuolutio ad euꝫ vtad prelatum in caſu negligentie. Alij vero tenuer̄tꝯͣrium .ſ. ꝙ donationes cedant ambaſiatoribꝰ licetoccaſione ambaſiate illa fuerint eis p̄ſentata. arg.opti. in. l. ſociū qui. ī. §. j. ff. ꝓ ſo. vbi tex. valde no.ẜm cōem lec. dicit ꝙ ſi donatur ſocio occaſiōe ſocietatis ex quo tn̄ donat̉ ꝑſone ⁊ nō ſocietati cedit ip̄iſoli donatario ⁊ nō ſocietati. ⁊ nimiꝝ. qꝛ idē eſt indāno. nam ſi ſociꝰ ex ſocietate occaſione ſocietatistm̄ dānū paſſus ē ſibi imputat̉ ⁊ nō ſocietati. vt eſttex. no. in ea. l. in prin. In hac. q. fuerūt opi. varievt no. in. l. ſi vero. in. §. itē quicqͥd. ff. ſo. ma. ⁊ in. l.qui ꝓximo. in. §. ꝓcurator. ff. de ꝓcu. ⁊ ibi ponunt̉due opi. quas Cal. dicit h̓ ꝯiungendas vt pͥmo cōſideremus an ambaſiatores eſſent prius noti ⁊ familiares ei ad quē miſſi ſunt ⁊ tunc cedunt eis. auterant ignoti ⁊ tunc inſpiciēda eſt qualitas donoꝝ.nā q̄dā p̄ſumptiue magis ꝯueniūt mittenti qͣꝫ ip̄isvtputa ſi daret̉ vnꝰ leo. q̄dam ꝯueniunt potiꝰ ip̄isambaſiatoribus. puta ſi darent̉ eis congruētes veſtes ⁊ ẜm hanc qualitatē fiēda ē interp̄tatio. Bar.tn̄ ī. d. §. itē quicquid. ſimpliciter tenet ꝙ cedūt ambaſiatoribus. ꝑ. d. l. ſocium qͥ. ſed aduertendum ꝙilla lex p̄ſupponit ꝙ donatio facta eſt ipſi ſocio. vn̄ſatis mihi placet ꝙ in caſu dubij ſit aduertenda qͣlitas donoꝝ. Et ad iſtū tex. poteſt rn̄deri ꝙ ep̄s ītererat hic vt canonicus ſꝫ ambaſiator licet rep̄ſentetperſonam dn̄i mittentis nihilominꝰ ꝯſiderari pōtvt ꝑſona pͥuata in donis ſibi ꝯferendis. ⁊ hͦ nota.¶ Ultimo no. ex iſto tex. ibi cū doloſe. ⁊cͣ. ꝙ ex negligentia īferioꝝ nō deuoluit̉ ad ſuꝑiorē poteſtasqn̄ ſuperior doloſe ꝓcurauit illam negligentiā. qꝛnō debet dolus ſibi ꝓdeſſe nec reportare cōmodūex dolo ſuo vt in. c. ſedes. de reſcrip. ⁊ facit no. iſtetex. ad. q. ꝙ ſi in certo delicto ꝑ aliquē cōmiſſo bōadebēt ad certā ꝑſonā ꝑuenire ꝙ ſi illa ꝑſona doloſeꝓcurauit illius delictum nō dꝫ in caſu delicti cōſequi bona. Sic etiā videret̉ dicendū in ſil̓i. q. ꝙ ſi exſtatuto liceat occidere impune bannitū ꝙ doloſe ꝓcurans bannū alteriꝰ vt ip̄m poſſit occide̓. nō gaudeat priuilegio impunitatis. ⁊ idē videt̉ dicendū īſimilibus. q. ¶ Sed quero ꝓ declaratione lr̄e qualiter cognoſcet vtrū prelatꝰ interſit capitulo tanqͣꝫcanonicꝰ an tāqͣꝫ prelatꝰ. dic primo recurrendū adſtatutū eccleſie ſi qd̓ ē. ſcd̓o ad cōem ꝯſuetudinem⁊ repn̄tationem loci. l. labeo. ff. d̓ ſup. leg. ⁊ in. c. exlitteris. jͣ. d̓ ſpon. in dubio recurrendū ad alias cōiecturas inferiores. nā ſi ep̄s in capitulo tenet primū locū videt̉ ꝙ interſit vt p̄latꝰ qꝛ ip̄e ē caput ⁊ canonici mēbra. vt in. c. nouit. ⁊. c. quāto. de his q̄ fi.a p̄la. Si vero ſedet in ſecūdo loco pꝰ eū qui ſolet p̄eſſe in capitulo. puta poſt archidiaconū prepoſitūvel canonicū antiquiorē ẜm varias ꝯſuetudīes lo

coꝝ. tunc videt̉ intereſſe vt canonicus. ita dicit gl.no. in. c. a collatione. de ap. li. vj. quā gl. ſꝑ tenebismenti. Ex qua infero ꝙ vbicunqꝫ p̄latꝰ intereſt inaliquo collegio nō vt p̄latus illiꝰ collegij ſed vt ſingularis de collegio nō dꝫ tenere caput illius collegij licet ꝑſona ſua ſeu dignitas ſit in ſe honorabilior qͣꝫ dignitas p̄ſidentis ī illo collegio qꝛ nō ſtat ibitanqͣꝫ ꝯſtitutꝰ in ſua dignitate ſꝫ tanqͣꝫ ſingularis d̓collegio. dꝫ tn̄ honorari rōe ſue dignitatis p̄cellentis vt ſaltē habeat ibi ſcd̓m locū pꝰ p̄ſidentē. ſic̄ dicimus in ep̄o qn̄ ē in capl̓o vt canonicꝰ. ⁊ iō videmꝰ īpractica ꝙ ſi ep̄i ſūt in ſtudio vt ſcholares ſtāt ī vniuerſitate pꝰ rectorē lꝫ ip̄i in ſe ſunt honorabilioresqͣꝫ rector. ſꝫ tūc nō ſtant vt ep̄i ſꝫ vt ſcholares. ſed inter ſcholares poſt rectorē debēt p̄honorari. ar. ī. c.ꝑ tuas. de ma. ⁊ obe. ⁊ qd̓ ibi no. vbi tex. bo. vult ꝙinter hoīes eiuſdē ordinis p̄ferat̉ ille qui fuit ordinatus a papa lꝫ fuerit poſtea ordinatꝰ. ſic pōt dicin militibus ſeculi ⁊ hmōi. ¶ Scd̓o h̓ quero de rōediuerſitatis quare hic ep̄s ſupplet negligentiā capituli qn̄ debebat intereſſe vt canonicꝰ ⁊ nō ſic qn̄ debuit intereſſe vt prelatus. So. in pͥmo caſu ep̄s nōſupplet negligentiā propriam ſed capituli ⁊ ſupplettanqͣꝫ prelatus ⁊ nō tanqͣꝫ canonicus. nā tanqͣꝫ prelatus nō fuit negligēs qꝛ nō poterat ipſe ſolus vt p̄latus actū expedire cū vt canonicꝰ habebat ītereſſeſꝫ vbi debuit intereſſe vt p̄latus tūc fuit negligenstanqͣꝫ prelatꝰ iō nō ſupplet negligentiā ꝓpriā oportet vt puniat̉ de negligentia ſua. Ex his infert̉ ꝙ ſiep̄s vt canonicus eligit aliquē in canonicū pōt ip̄otanqͣꝫ p̄latus illū examinare ⁊ ꝯfirmare niſi ꝯfirmatio ꝑtineat ad ſuꝑiorē. ⁊ ex hac rōne emanauit hodie tex. no. ⁊ ſing. in. d. c. a collatione vbi dicit̉ ꝙ ſiꝯtingit appellari a ꝓuiſione capituli poteſt appellari ad ep̄m lꝫ ep̄s interfuit̓ capitulo vt canonicꝰ ſecꝰſi interfuit vt p̄latus. ad idē in ſil̓i vide bo. tex. in. l.i. in. §. ſolēt. ff. qn̄ ap. ſit. vbi ab ordine decurionuꝫappellat̉ ad preſidem lꝫ preſes interfuerit in ꝯſiliotanqͣꝫ vnus de decurionibꝰ. ⁊ hec no. qꝛ ſeruiuntad multas qōnes. ¶ In glo. ij. in fi. tene fi. glo. qꝛp̄cedentia inuoluūt intellectum. dic̄ gͦ ꝙ de iure cōiep̄s nō pōt eē canonicꝰ nec intereſſe capitulo vt canonicus. qꝛ iura p̄lati ⁊ capituli ſūt diſtincta. vt pꝫjͣ. ex diuerſitate tituloꝝ. vn̄ glo. no. in cle. vt hi qui.de eta. ⁊ quali. dicit ꝙ improprie appellatione capituli venit prelatꝰ. ſed iſte tex. loquit̉ de ꝯſuetudinequorūdā locoꝝ ẜm quā quicūqꝫ ē ep̄s pōt intereſſein capitulo vt canonicꝰ. ⁊ forte fuit inducta conſuetudo vt negocia capitularia honeſtius ⁊ vtiliꝰ ꝓcederent propter ſapīam ⁊ prudentiam p̄lati. gͦ hͦ iusē annexū ep̄atui ex ꝯſuetudine loci. ⁊ ꝑ hoc tollunt̉oīa ꝯͣria ſupra formata in glo. ſꝫ multi doc. maximemoderni diſputāt vtrū hoc caſu p̄latus ſit vere canonicus an vero interſit tanqͣꝫ canonicus. hec gl.ſentit ꝙ ſit canonicus. Hoſti. ꝯͣ. Io. cal. late diſputat hanc opi. Hoſti. ſequēdo ⁊ dicit impoſſibile vtquis ſit canonicꝰ ⁊ ep̄s. qꝛ duo correlatiua nō poſſunt cadere in eodē ſubiecto. nā ſubiectio ⁊ p̄latura ſunt correlatiua. qꝛ vt dixi nō cadūt in eadē perſona. vt in. c. fi. de inſti. al̓s ſequeret̉ abſurdum ꝙ