L

minatus ſit numerꝰ clericorū. ſed de iure canonico ꝑ rōes p̄dictas pōt agi. gͦ ⁊ d̓ iure ciuili. Et ꝑ hācrōnem dicimus ꝙ ꝯcubinatꝰ ſit hodie reprobatusde iure ciuili. ⁊ ꝙ vſure ſint ꝓhibite qꝛ imꝑator intalibus vult ſequi canonēs. Et aduerte. qꝛ licet primaria obligatio ex iuramēto acquirit̉ deo. tamenvbi iuramētum nō eſt turpe ſecūdaria obligatio acquirit̉ parti. ꝓbat̉ qꝛ ꝑs poteſt remittere tale iuramētum. in. c. ij. de ſpon. ⁊ in. c. j. de iureiurā. gͦ obligatio erat ſibi queſita. qꝛ nemo remittit qd̓ non habet .j. q. vij. in. c. daibertum. ⁊. l. decē. ff. de. ꝟ. obli.⁊ hec notabis.Is adUm ad noſtram. quē ppectat collatio dignitatū ſeip̄m inſtituere nōpōt. h. d. Primo ponit dictū. ſcd̓o ip̄ius rōnem. ibiqꝛ cum inter. ¶ Nota primo ⁊ tene mēti ꝙ prelat̉inferior ep̄o poteſt habere inſtitutionē ſeu collationē oīuꝫ dignitatū ⁊ p̄bendaꝝ eccl̓ie cathedralis. ⁊ ītellige de iure ſpeciali. puta ex priuilegio vel ꝯſuetudine. nam de iure cōmuni hec ꝑtinent ad ep̄m. ⁊ẜm aliquos cū ꝯſenſu capituli. de quo in. c. p̄cedenti. ⁊ in. c. cum eccl̓ia vulterana. sͣ. de elec. Et no. exhoc ⁊ ex tex. ꝙ p̄latus etiā regularis vt erat hic abbas pōt habere ius ꝯferendi qd̓ ꝓcedit hic ſi intelligitur littera ꝙ iſte eſſet abbas regularis. nam quidam intelligunt ꝙ eſt ſecularis. nā in quibuſdamiocis ſunt quedā dignitates collegiate q̄ vocanturabbatie. ſꝫ in hoc nō refert. qꝛ ē ita capax iuris cōferendi p̄laturas regulariū ſicut ſeculariū. ⁊ qͥſqꝫ eorum pōt p̄ſcribere iura epiſcopalia. vt in. c. cū olim⁊. c. auditis. de p̄ſcrip. ⁊ in. c. vnico. de capel. mo. li.vj. cum ſi. ¶ No. ꝙ habēs ius cōferendi nō poteſtſibijpſi beneficiū ꝯferre. debet enī eē diſtinctio int̓agentē ⁊ patientē. ⁊ facit hec lr̄a dū dicit ꝙ habensfacultatē diſtribuendi certā quātitatē pecunie nonpoteſt ſibijp̄i diſtribuere. Ex hoc etiā dicimꝰ ꝙ patronus nō pōt p̄ſentare ſeip̄m. in. c. ꝑuenit. de iurepa. pōt tn̄ p̄ſentare filiū. vt no. glo. in. c. qꝛ. eo. ti. Etex illa glo infert̉ ꝙ habens ius cōferendi. licet nonpoſſit ſibijp̄i ꝯferre. pōt tamē filio ſuo al̓s idoneo ⁊alijs ſuis ꝯſanguineis ꝯferre beneficia. nō tn̄ debꝫmoueri affectu carnalitatis. vt in. c. graue. sͣ. de p̄ben. Nō poſſunt alia vtilia colligi. ſꝫ tene menti iſtaque ſunt bona. ¶ In glo. ij. ibi cū inter canonicoshoc. c. ⁊ p̄cedēs faciūt in oppoſitū. qꝛ in eis quis ſuſtinet vicē duaꝝ perſonarū. ergo idē videt̉ in caſuc. noſtri. ſꝫ de hoc dic vt plene dixi in. c. ex litterꝭ. deꝓba. nō enī poteſt quis ī facto ꝓprio diſponere auctorizando in cle. ij. de rebus eccle. nō alie. ⁊ eſſet ꝑnicioſum exemplo vt quis poſſet ſibi ꝓuidere de qͦbus tenet̉ alijs diſpenſare. Et in glo. fi. doct. cōiterdiſtinguūt ꝙ aūt collator tranſfert omnimodā poteſtate in alium. ⁊ tūc pōt ab illo recipere bn̄ficiumqꝛ tunc ille cōfert iure proprio. aut tranſtulit tanqͣꝫin cōmiſſariū ſuū. ⁊ tunc nō valet ab eo beneficiuꝫrecipere. qꝛ ille rep̄ſentat perſonam iſtius collatorꝭ⁊ qui ꝑ alium facit per ſe facere videt̉ vt in regulaqui per aliū. in. vj. Sed ꝯtra hoc facit. videmꝰ eniꝫꝙ papa dat ptātem ſuo confeſſori. ⁊ nihilominꝰ po

teſt ab illo abſolui ⁊ ligari in foro aīe. vt no. glo. l. cex parte. el. j. de offi. dele. ⁊. c. nemo. ix. q. iij. Sol̓.puto dicendū ꝙ ibi nō eſt p̄ciſe ꝯfeſſor cōmiſſariuspape. ſed ē legatꝰ ⁊ vicarius dei. naꝫ quilibet ſacerdos poteſt dici in poteſtate ſibi cōmiſſa vicariꝰ deiqꝛ deus dedit poteſtatē apl̓is ⁊ ꝑ ꝯſequēs omnibꝰſacerdotibꝰ ſucceſſoribꝰ. vt in. c. firmiter. §. vna. deſum. tri. ⁊. ij. q. vij. accuſatio. ī fi. ⁊ ꝑ tex. ⁊ gl. xxxiij.q. v. in. c. mulier. vnde papa ſolum ſubijcit ſe iuriſditioni illius ſacerdotis inquātū homo. ⁊ inqͣꝫtuꝫhomo peccator ē minor illo. vnde ſacerdos iudicatcū iure ꝓprio. quēadmodū qn̄ maior magiſtratusſubijcit ſe iudicio minoꝝ. vt in. l. ē receptū. ff. de iuriſdi. om. iudi. ⁊. ij. q. vij. nos ſi incōpetēter. ſed incaſu quoſtionis noſtre cōmiſſarius in cōferēdo nōꝯfert iure ꝓprio. ſꝫ iure delegantis cū nō habebataliquid inre ꝓprio. vt in. c. ſane. de offi. deleg. ⁊ inl. j. ff. de offi. eius cui man. eſt iuriſdi. Ex hoc infertꝙ habens ius ꝯferendi pōt bn̄ficiū recipere a papaItē a legato in ꝑtibꝰ. qꝛ illi ꝯferunt iure ꝓprio. adhoc. c. ſi a ſede. de p̄ben. li. vj. ⁊ ſic intellige tex. hic īfi. dum dicit. ſed nec ab alio. ⁊cͣ.¶ De cōceſſio. preben. ⁊ eccle. nō vacātis. ℟ica.¶ Cōtinuat̉ ad p̄cedentia hoc ordine. Supra viſūeſt de prebendis ⁊ dignitatibꝰ ac eaꝝ inſtitutiōibſed qꝛ ſepe p̄bende ⁊ dignitates cōferunt̉ ſeu ꝓmittunt̉ anteqͣꝫ vacent. ⁊ quādoqꝫ ipſe vacantes nonꝯferuntur ſed remanēt diu vacantes. merito reſtabat videre ⁊ prouidere tam circa ꝓmiſſiones nonvacātiū. qͣꝫ circa negligētiā in ꝯferēdo vacātia. ⁊cͣ.FaciēsUi in viuorū ſe ponqin beneficiū viuentis ab eccleſiaſtica cōmunione repellit̉. vel clariusſic. Inſtitutꝰ ſcienter in beneficiuꝫviuentis deponēdus ē. Et non diuidit̉ propter breuitate. ¶ No. primo ꝙ beneficiūviuētis nō pōt ꝯferri alteri. ⁊ hͦ indubitatū ē ſi fiatcollatio ab inferiore a papa. qꝛ beneficia eccleſiaſtica ẜm antiquā ordinationē ſunt ꝑpetua. lvj. di. ſatꝭꝑuerſum. ⁊ sͣ. de cle. egro. ꝑ totū. Unde nō poteſtinferior diſponere ꝯtra legē ſuꝑioris. maxime ī pͦiudiciū tertij. vt in cle. ne romani. de elec. ⁊ in. c. cōquerēte. de reſti. ſpo. īmo ſine magna ⁊ manifeſtacā nō pōt qͥs pͥuari ſuo bn̄ficio. vt ē tex. no. in. c. īuētuꝫ .xvj. q. vij. ſꝫ in papa pōt dubitari. nō tn̄ reꝑiturꝙ vnqͣꝫ fecerit ſine cauſa. īmo ꝯͣrium ſuadet in legibus ſuis. vide tn̄ qd̓ le. ⁊ no. in. c. ſi gratioſe. de reſcrip. li. vj. ⁊ dicet̉ plene in diſputatiōe. Nota penāfacientis ſe ſubſtitui in bn̄ficiū viuētis. dꝫ enim repelli a cōione eccl̓iaſtica. ⁊ dic ꝙ dꝫ deponi. vt in. c.in pͥmis. ij. q. j. Itē efficit̉ infamis. iij. q. ij. audiuimus. ⁊ nō pōt ampliꝰ illud bn̄ficiū obtinere. vndecredo ꝙ ſolus papa pōt cū eo diſpēſare. nam vt dicunt hic doc. ⁊ bene. quēadmodū nō poteſt eā ducere in vxorem cum qua contraxit viuente maritovt in. c. fl. de eo qui duxit in matri. ita nec conſequivxorem ſpūalem cum qua voluit cōtrahere viuēte