L

eccl̓. nō alie. aut alienauit cū iuramēto. ⁊ tūc ſi in inſtitutione ſua iurauit nō alienare primū iuramētūp̄iudicat ſecūdo. vn̄ pōt ꝯͣuenire nō obſtante ſecundo iuramēto. vt in. c. intellecto. de iureiu. aut noniurauit prius nō alienare. ⁊ tūc iuramentū ſtringiteum ad nō ꝯͣueniendū dūmodo poſſit per aliū eccleſie cōſuli. ⁊ hoc caſu intelligūt iſtū tex. ſꝫ ſi nō pōtꝑ alium cōſuli tūc poterit ꝯͣuenire ne iuramentumſuū p̄iudicet eccleſie. Sed certe hec dicta non ſuntvſqꝫ quaqꝫ vera. ⁊ primo vide gl. no. in cōtrariumin. c. j. de in integ. reſti. que dicit ꝙ ſi prelatus in cōtractu iurauit nō ꝯͣuenire nec petere reſtitutioneꝫin integrū ꝙ nihilominꝰ ſi eſt eccleſia leſa poteſt iuramento nō obſtante petere reſtitutionē in integꝝEt nota ſemꝑ illā glo. ꝓbat̉ rōne. nam anteqͣꝫ p̄lat̉ſit adminiſtrator eccleſie nō poteſt ꝑ ſuū iuramētūvinculare ſe ⁊ obligare ad nō adminiſtrandū. naꝫquēadmodū n̄ pōt ſpōte a ſe abdicare titulū p̄lature vt in. c. qd̓ ī dubijs. ⁊. c. veniens. de renūci. ⁊. l. legatus. ff. de off. p̄ſi. ita nō pōt titulo remanente obligare ſe ad fideliter nō adminiſtrandū iura eccl̓ie.⁊ pro hoc videt̉ tex. in. c. ꝑuenit. de iureiur. vbi ẜmvnā lec. probat̉ ꝙ iuramentū nō ſtringit p̄latū quominus poſſit repetere bona eccl̓ie. vn̄ do. An. h̓ ſequendo mentē glo. facit hanc diſtinctionē. ꝙ aut p̄iudiciū p̄lati eſt ſeꝑabile a p̄iudicio eccleſie. ⁊ tuncvalet iuramentū quatenus p̄iudicat p̄lato. ſꝫ ſi p̄iudicium ē inſeꝑabile. qꝛ nō pōt p̄iudicare p̄lato quominus etiā p̄iudicet eccl̓ie. tūc iuramentū nō ē obligatoriū. vnde ad ꝓpoſitū cū iura de quibus hic intex. cōcernāt quandā honorificētiam ip̄ius prelatiiuramentū p̄iudicat prelato ſed nō dignitati. vt dixi. ſed ſi tunc eēt p̄ſtitum ſuꝑ re eccl̓ie corporali tūcnō valeret iuramentū. qꝛ nō pōt priuari tali re quominus dānū etiā inferat̉ eccl̓ie. Aduerte. nā hͦ exēplum ita generale nō placet qn̄ ſuper re corporalipoteſt inferri p̄iudicium dūtaxat prelato. vtputa ſires pertinebat ad menſam ſuā tm̄. naꝫ valebat abiuratio ſua in vita ſua. ſed nō fiet p̄iudicium dignitati poſt eius mortē. vide tex. opti. in v̓ſi. feu. colla.x. de capl̓is cor. c. j. vbi dicit̉ ꝙ ſi prelatus habebatfeudū pertinens ad menſā ſuā. ⁊ cōmiſit felloniā.i. delictū ꝯͣ dn̄m. tūc aufert̉ ſibi feudū in vita ſua. ſꝫp̄iudiciū nō ſit dignitati ꝙ poſt mortē ſuaꝫ redibitad eccleſiam. idē no. in. c. veniēs. de tranſac. naꝫ ſiprelatus trafigit ⁊ ledit̉ in bonis ꝑtinentibꝰ ad mēſam ſuam p̄iudicat ſibi tranſactio in vita ſua. ſed ſinō poſſet onera eccl̓ie ſuſtinere ꝓpter diminutiōeꝫreddituū tūc poterit ꝯͣuenire noīe eccleſie. ita notabiliter dicit Hoſti. in. d. c. veniens. Ad ꝓpoſituꝫ gͦꝯclude ꝙ vbicunqꝫ p̄iudiciū prelati eſt ſeꝑabile a p̄iudicio eccl̓ie iuramentū ꝑ eum p̄ſtitū ſibi nocebit.ſed nō eccleſie. ſecus vbi p̄iudiciū non eſt ſeꝑabile.puta qꝛ oīa bona ſūt cōia. ⁊ ip̄e ꝯͣhendo in illis iurauit in dānum eccleſie. nam tale iuramētū nō valet.vt in. d. c. ꝑuenit. cum ſi. Et ad predicta vide bonaꝫglo. in cle. vnica. de in integ. reſti. q̄ dicit nunquidcapl̓m debeat reſtitui ſi ledit̉. ⁊ qͥd in ꝑſonis illiꝰ capituli. ¶ In ea. glo. ibi tria nota. ⁊cͣ. gl. hic colligittria no. in principio. ⁊ quartum in fi. glo. Primum

eſt ꝙ factū prelati nō preiudicat eccleſie. ſed hͦ nō ēnotabile. īmo iura in hoc ſūt clara. vt. xij. q. ij. ſineexceptione. vt in. d. c. ꝑuenit. cū multis ſi. Scd̓mnotabile ꝙ iuramentū p̄lati valet in dānuꝫ eccleſieſed hoc notabile nō colligit̉ hic. ſꝫ potiꝰ ꝯͣriū. iō declara vt ſupra dixi. Tertio no. ꝙ eccleſia pōt agereſine prelato ⁊ hoc notabile pōt colligi ex tex. dupl̓rPrimo ꝙ eccleſia eboracenſis aget ſuper his iuribus excluſo archidiacono Secūdo pōt intelligi ꝙaget ꝯͣ archiep̄m. ⁊ ſic ſine ipſo archiep̄o qͥ eſt plareccl̓ie. ſed quatenus intelligit̉ primo modo dixit iōꝙ hic agit ſine archidiacono. qꝛ reddidit ſe īdignuꝫꝑ iuramētū. quatenus intelligit̉) ſcd̓o mō dicēduꝫeſt ꝙ ex quo lis eſt inter capl̓m ⁊ platum nō poteſtintercedere ꝯſenſus prelati. qꝛ nunqͣꝫ ꝯſenſiſſet cōtra ſe. Et de materia dic vt not̓. in. c. edoceri. de reſcrip. ⁊ in. c. ſignificauit. de appel. ¶ Ultimo gl. colligit ꝙ agenti interdicto vti poſſidetis. nō obſtat exceptio abiurationis. ⁊ ꝓ hoc facit ꝙ interdictuꝫ vtipoſſidetis eſt poſſeſſoriū. vt in. c. licet. de proba. vn̄is optinet qui ꝓbat ſe poſſediſſe tꝑe litis cōte. vt inſti. de interdic. in. §. hodie. ideo exceptio abiurationis cum cōcernat ius ꝓprietatis nō obſtat interdicto poſſeſſorio. qꝛ nihil cōmune habet proprietascum poſſeſſione. l. naturaliter. §. nihil cōmune. ff. d̓acqui. poſ. Et ſi diceremus cōtrarium ſequeret̉ ꝙdominus rei poſ. propria auctoritate poſſet turbare. qd̓ ē cōtra. l. ſi quis. C. vnde vi. ⁊. xvj. q. vj. placuit. nam hoc notabile nō eſt verū in ſe. Sꝫ aduerte qꝛ ex littera poſſet colligi cōtrarium. nam hic papa ꝓnunciauit archidiaconū tuendū in poſſeſſiōedonec fuerit ꝓbatū ipſum abiuraſſe. ⁊cͣ. gͦ exceptioabiurationis obſtitit archidiacono. ⁊ videt̉ ſentireglo. ꝙ hic fuit actū interdicto vti poſſidetis. Sꝫ cōtra hoc facit qd̓ p̄dixi. qꝛ nō debuit admitti exceptōabiurationis. Item qꝛ debuiſſet papa ferre diffinitiuā ſuꝑ poſſeſſorio. nam vbi agitur nudo poſſeſſorio ferenda ē diffinitiua. vt in. c. fi. de iudi. ⁊ ibi plene dixi. vt in. c. licet prealle. Metu huius ꝯͣrij ⁊ aliorū que poſſent formari. Inn. hic ⁊ multi alij doc.multum inſiſtunt. ponēdo varias lecturas ad tex.ſed breuiſſime collige quattuor lecturas. Prima ꝙhic fuit actū interdicto vti poſſidetis ex parte archidiaconi. Et ad tex. dum dicit donec ꝓbatū fuit. ⁊cͣ.rn̄dent quidam vt refert Inno. ꝙ debet intelligi d̓ꝓbatione fienda in iudicio proprietatis poſtmodūinchoando. ⁊ ſic non fuerat admiſſa in hoc iudiciopoſſeſſorio exceptio abiurationis. ſed reſeruat̉ ī iudicio proprietatis. iſte intellectus licet ſit verus inſe. tn̄ nō ꝯſonat lr̄e. qꝛ dictio donec eſt ꝯtinuatiua.Itē clarius probatur ꝑ verbuꝫ interlocuti fuerimꝰqꝛ ſi fuiſſet lata diffinitiua. fuiſſet actū tm̄ poſſeſſorio. Itē archiep̄s in pͥncipio primo ꝓpoſuit ⁊ dixitꝙ de iure cōi ⁊ generali ꝯſuetudine illa iura ꝑtinebāt ad eum. ideo nō fuit actum hic poſſeſſorio tm̄.quapropter hec lec. nō placet. Secūda lec. ē ꝙ archiep̄s hic fuit actor agendo ꝯfeſſoria vel negatoria ſuꝑ iſtis iuribus. ꝓponēdo ſcꝫ ꝙ hec iura ꝑtinebāt ad eum. ⁊ ſic petebat ꝓnunciari. Archi. ſe defedebat ⁊ qm̄ iudici ꝯſtitit de poſſeſ. archi. ꝓnūciauit