L

⁊ no. in. c. ij. sͣ. de cor. vitia. ¶ Ultimo no. ꝙ deformitas vel debilitas nō reddit clericū irregulareꝫ ſꝫtm̄ reddit impotentē ⁊ inhabilem reſpectu illiꝰ officij in quo p̄dicta ꝯcurrūt. ¶ In gl. j. in fi. de hoc inregula factū legittime. de regu. iur̄. li. vj. ⁊ dic ꝙ caſus hic ſuꝑueniēs nō facit ac ſi ab initio actꝰ nō valuerit ſed ſolū impedit exercitium quatenus vigetimpedimentum. ⁊cͣ.¶ Abbas.Si rector eccleMCrectoribus. ne nt ſeproſusdandus eſt ei coadiutor. h. d. ſcd̓a ibi hoc.¶ Nota pͥmo ꝙ morbus lepre ē impedimētū ſufficiens vt rectori ſeu prelato detur coadiutor qui habeat curam aīaruꝫ. Et nota ꝙ iſte coadiutor poteſtdari ꝑ inferiorē pape. nam ſpāle eſt in epiſcopis etprelatis ſuꝑioribus vt eis inuitis nō det̉ coadiutorniſi per romanū pontificē. vt in. c. vno. eo. ti. li. vj.Alijs ergo pōt ſuꝑior ꝓpriꝰ coadiutorē deputarearguendo ibi ꝑ locū a ſpeciali. ⁊ ꝓ hoc tex. in. c. ſe.⁊. c. fi. ¶ Nota ibi. eccleſias ingredi. ar. bo. ꝙ leproſo pōt interdici ingreſſus eccl̓ie cum nō pōt ingredi ſine ſcandalo aliorū. ⁊ ſic nota ꝙ ſcandalū ē ſufficiens cā ꝙ quis priuet̉ iure ſuo qd̓ ꝓcedit vbi illudſine peccato fieret vel omitti fieri pōt. vt in. c. ij. deno. ope. nūcꝭ. ¶ Nota ꝙ clerico ꝓhibetur acceſſusad eccleſiā ſuam propter leprā. nō ſic ꝯtingit in coniuge carnali. nam ſibi inuito nō eſt ſubtrahēda vxor nec ecōtra maritꝰ vxori. jͣ. de cōiu. lepro. ꝑ totū.Ex quo potes colligere ar. ꝙ fortior ē obligatio inter maritū ⁊ vxorē qͣꝫ inter p̄latum ⁊ eccleſiam. Exquo videt̉ ꝙ vinculū cōiugis carnalis ſit fortius qͣꝫꝯiugis ſpūalis. ¶ Ultimo no. ꝙ coadiutor dꝫ viuere de facultatibꝰ eccl̓ie ⁊ inde recipere ꝯgruā portionē. ¶ Sed hic īſurgit qō notabilis ⁊ quotidianaquid ſi redditus eccl̓ie nō ſufficiūt coadiutori ⁊ p̄lato egrotanti. glo. fi. tenet ꝙ ē prouidēdū primo coadiutori ⁊ p̄lato infirmo ꝓuidebit ep̄s. all̓at. lxxxijdi. in. §. j. ⁊. c. j. Illa tamē iura hoc nō probant ſꝫ tm̄faciunt in ar. in eis enim dicit̉ ꝙ ep̄s dꝫ prouiderepauꝑibus ⁊ his qui manibꝰ laborare nō poſſunt. ⁊forte ob hoc Uin. tenuit h̓ ꝯͣriū dicēs ꝙ īfirmo ſubueniendū eſt in loco. xviij. q. ij. in. c. in nullo. ſꝫ illd̓c. nō loquit̉ in hoc caſu. Do. car. refert ſe ꝯſuluiſſeꝯͣ hanc glo. ⁊ cōcludit ꝙ primo ſubueniendū ē prelato infirmo ⁊ coadiutori ſubueniat̉ ꝑ ep̄m vel parochianos. motus qꝛ prelatꝰ infirmus cenſetur deſeruire. vt in. c. j. sͣ. eo. gͦ ei tanqͣꝫ digniori ſubueniēdum eſt. Itē facit tex. in fi. dū cōgruā portionē mādat dari coadiutori ergo p̄lato infirmo relinquūt̉ceteri prouentꝰ ⁊ ſic prelatus infirmꝰ videt̉ hic potior. Sed ꝯͣ hanc ſcd̓am ꝯſiderationē ſuam ⁊ cōtrahunc tex. adduco tex. c. ſe. vbi mādat̉ vt neceſſariadūtaxat dent̉ infirmo gͦ reliqua ſūt in diſpoſitionecōadiutoris. Et ex hoc inſurgit aliud dubiū nō tāctū hic ꝑ doct. videlicet qͥs dꝫ habere diſpēſationeꝫreddituū eccleſie. nā iſte tex. facit ꝙ prelatus infirmus. in ꝯtrariū facit. c. ſe. Ego ſic diſtinguerem ꝙaut infirmitas impedit adminiſtrationē in tēporalibus ⁊ ſpūalibꝰ ⁊ tūc coadiutor habet adminiſtrationē in vtriſqꝫ ⁊ debet dare ꝯgruā portionē infir-

mo ⁊ cōgruā retinere ꝓ ſe ⁊ reliquos fructus ꝯuertere in vtilitatē eccleſie ſeu diſpenſare ſicut teneturbonus rector. ⁊ ſic poteſt intelligi tex. ſequēs. ⁊ fac̄c. penul. de cle. nō reſi. ⁊. c. peruenit de appel. ⁊ qd̓ īmateria coadiutoris dicā in. c. fi. aut infirmitas ſolū reddit impotentē in ſpūalibus ⁊ tūc cū officiumcoadiutoris ſe nō extēdat ad tꝑalia prelatus ꝑcipitomnes redditꝰ ⁊ dabit ꝯgruā portionē coadiutorihoc caſu ꝓcedit iſte tex. nā pondera ꝙ ſolū dat̉ hiceoadiutor cure aīaꝝ. ¶ Quid aūt ſi redditꝰ vtriqꝫnō ſufficiant. attingendo pͥncipalē qōnem ſatꝭ pōt.teneri ex quadā bona eqͥtate vt prelatus infirmusp̄feratur ⁊ ad prouidendū coadiutori cōpellanturparochiani. ꝓ hoc vide bonā glo. in ſil̓i. de ꝯſe. di.j. in. c. oīs xp̄ianus. ⁊ qd̓ no. ī. c. de his. jͣ. de ec. edi.in quibus iuribus no. ꝙ ſi p̄ſbyter nō pōt ꝯgrue viuere ex redditibus eccl̓ie pn̄t parochiani ꝯpelli adſubueniēdū ſibi. qd̓ ego intelligo qn̄ ſacerdos alit̓viuere nō pōt. al̓s autē tenet̉ ꝓpria induſtria victūquerere ⁊ imputandū ē ſibi ꝙ beneficiū exiguū acceptauit. xcj. di. clericus victu. ⁊. c. j. de cele. miſ. ꝓhͦ facit qd̓ no. doc. in. c. ex p̄ſentiū. jͣ. de pig. vbi notabiliter ſentiūt doct. ⁊ pͥncipaliter Io. an̄. ꝙ etiamres eccleſie pōt prelatꝰ pignorare ꝓ ſua ſuſtentatione ſi aliter viuere nō poteſt. facit. c. auꝝ. xij. q. ij. Etad deciſionē pͥncipalē bn̄ facit rō. c. j. s. e. ne alij terreant̉ a clericatu videntes clericos deſeri tꝑe infirmitatis. ¶ In glo. in. ꝟ. curā. hͨ glo. colligit arg. ꝙcōadiutor ſit prelatus. Et pōt elici ar. ꝙ p̄latus dicitur quaſi ante latus .i. alijs p̄poſitus ſꝫ iſte coadiutor deputat̉ ad curam aīarū exercendā gͦ eſt p̄latusSed glo. fi. in fi. colligit ar. in ꝯͣrium. ⁊ poteſt argumentari hoc modo. coadiutor habet hic ſoluꝫ vnāportionē ex redditibus eccl̓ie gͦ nō eſt p̄latus qꝛ prelatus habet liberā adminiſtrationē oīm reddituuꝫvt in. c. cū nobis. ī fi. sͣ. d̓ ele. veritas ē ꝙ coadiutornō eſt p̄latus ſed ſolū habet exercitiū cure. vn̄ iusp̄lature ⁊ cura in habitu reſident penes infirmū. vtſatis probat̉ in. c. vno. §. fi. eo. ti. lib̓. vj. Itē probatdiuerſitas vocabuloꝝ. nam ſi eēt prelatus nō diceretur coadiutor. in. l. ſi idem. C. de cōdicil. vbi dic̄ꝙ teſtamentū ⁊ codicillus nō ſūt idē al̓s quare eētdiuerſa vocabula. ⁊ hic nō ſunt alia.Si rector eccl̓ie ſit leproUa NOS. ſus ab adminiſtrationisofficio remouet̉ ſed de bonis eccl̓ie ſuſtentatur. ſecūda ibi. dicimꝰ. ¶ No. pͥmo ibi dīno iudicio ꝙ qn̄qꝫ corporis infirmitas ſeu morbus ꝓuenitdiuino iudicio propt̓ pctā hominū. ad hoc vide qd̓no. in. c. cū infirmitas. jͣ. de peni. ⁊ remiſ. ⁊ ibi dixi.⁊ in. c. cū ꝑcuſſio. vij. q. j. ¶ Nota ſecundo ibi preſationis officio. ꝙ rector eccleſie parochialis pōt diciprelatus. ⁊ in hoc tene menti iſtum tex. Sepe enimad hoc. c. ſoleo allegare. eſt enim prelatus ī foro penitentiali. ⁊ intellige ꝙ eſt prelatus largo ſumptovocabulo. ſtricto autem non dicit̉ prelatus. vt no.Pau. in cle. dudum. de ſepul. ⁊ facit qd̓ no. in. c. ij.de iudi. ⁊ ibi dixi. nam proprie habēs iuriſditionēpoteſt dici prelatus. ⁊ facit qd̓ habet̉ in. c. j. de eta.⁊ quali. ¶ Nota ibi ꝙ ꝓ ſcandalo ⁊ abhominatiōe