Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IIIDe preben. et digni.

nam interdicta ciuitate nō ē interdictus populus.qꝛ populus poſſet alibi audire diuina. de quo in. cſi ſententia. de ſen. excom. li. vj.Abſens in theoloCEL UODIS gie ſtudio fructuiA bn̄ficioꝝ ſuoꝝ percipit in abſentia ſꝫ quotidianas diſtributiones nō. h. d. vel ſic ẜm alium intellectū. Diſpenſatꝰ ſuꝑ habendis fructibus in abſentia quotidianas diſtributiones nō ꝑcipit. h. d.pͥmo ponit priuilegij tenorē. ſcd̓o eiꝰ interp̄tatiōeꝫſcd̓a ibi nolumꝰ. No. pͥmo ꝙ etiā habēs dignitatē vt archidiaconꝰ pōt ſe tranſferre ad ſtudia lr̄arū⁊ deſerere ꝓpriā dignitatē dꝫ tn̄ habere licentiā ſuꝑioris quā tenet̉ ſibi impendere. vt le. ⁊ no. in. c. relatū. sͣ. de cle. nō reſi. ⁊ de abbatibꝰ vide ꝑ Io. an.in. c. iij. jͣ. ne cle. vel mo. vbi idē tenet. Scd̓o no.ꝙ pͥuilegiū ꝓ parte fauorabile ⁊ ꝓ ꝑte odioſū. dꝫ reſtringi quatenꝰ p̄iudicat alteri vel cultui dīno. nampriuilegiū hic ꝯceſſum ſuꝑ fructibꝰ integre ꝑcipiendis nō extendit̉ ad quotidianas diſtributiōes cuꝫhabeat naturā ſeꝑatam ab alijs fructibus eccleſie.⁊ fuerūt introducte in fauorē cultus diuini vt canonici faciliꝰ cōuenirēt ad diuina. vt in cle. ſi dn̄m.de reliqͥ. ⁊ ve. ſan. ideo nō debent̉ niſi intereſſentibus dīnis. de quo plene dicendū vt habet̉ ī. c. vnico. de cle. nō reſi. li. vj. Oppo. ꝯͣ tex. de. c. fi. d̓ magiſt. vbi pꝫ ꝙ de iure cōi quilibet ſtudēs vel docēsin theologia ꝑcipit fructus in abn̄tia. gͦ nō fuit ncc̄eimpetrare hoc pͥuilegium So. pōt intelligi hͨ. c. dupliciter pͥmo ꝙ iſtud mandatu ꝯtinebat p̄uilegiuꝫ⁊ ſic ad ꝯͣrīa dic̄ ꝙ nōdū emanauerat iſtud. cIſcd̓opōt intelligi ꝙ iſtud mandatū pape continebat iuscōe. forte enim canonici de facto nolebāt ſibi rn̄dere vel impetrauit iſte ad cautelam. qꝛ ſolet plꝰ timeri qd̓ ſpecialiter iniungit̉. jͣ. de here. aduerſus/ Anautē ſtudens in iure habeat h̓ priuilegiū dic vt dixi in. d. c. tue. sͣ. de cle. nō reſi. ⁊ tex. in. c. cū ex eo. d̓elec. li. vj. facit ꝙ ſic. nam ſcīa iuris eſt neceſſaria adregimē eccl̓ie ⁊ totius orbis. vnde aſſiſtens in iuroaddiſcendo vel docendo nō ſolū ꝓmouet vtilitatēꝓpriā ſꝫ etiam ꝓficit eccl̓ie vniuerſali. ⁊ vt dicit tex.in aucͣ. habita. C. ne filius ꝓ patre. loquēdo de ſcīaiuris ꝙ ꝑ ſcīam iuris illuminat̉ mundus ⁊ ad obediendū deo ⁊ miniſtris vita ſubiectoꝝ informaturfacit. d. c. cū ex eo. ⁊. c. ſuꝑ ſpecula. jͣ. de magiſt. qd̓p̄ferendus theologo in p̄latura in ꝑtibus in qͥbusnō vigent hereſes. in illis vero locis theologus p̄fertur canoniſte. nā ad regimē eccleſie ſcīa iuris eſtmagis neceſſaria. In gl. ibi reſpicit ꝯſuetudinēeccleſie. hodie hec cōſuetudo ē redacta ad ius cōe.qꝛ de iure cōi diſtributiones nō debent̉ niſi intereſſentibus diuinis officijs. vt. d. c. vnico. de cle. nōreſi. li. vj. Sed no. ex glo. iuncto tex. ⁊ dictꝭ doc.h̓ ꝙ priuilegiū nō preiudicat ꝯſuetudini loci niſi d̓ꝯſuetudine in eo fiat mentio. qꝛ in dubio nō videt̉princeps velle tollere ꝯſuetudinē loci ſicut hic colligit̉ in iſtis diſtributionibꝰ qͦtidianis q̄ olim ex conſuetudine debebant̉ ſoluꝫ intereſſentibus diuinis⁊ facit. l. ij. §. ſi quis a principe. ff. nequid in lo. pu

⁊ in. c. j. de cōſti. li. vj. In ea. glo. ibi habita rōnevictus quotidiani. glo. obſcure loquit̉ ſed habuitreſpectū ad cōſuetudinē quarundā eccleſiaꝝ collegiataꝝ in quibus bona ſunt in cōi ⁊ viuūt cōiter itaꝙ menſe cōi deputant̉ certi redditus. reliqui verodiuidunt̉ inter canonicos. ſtudens ergo detractoeo qd̓ debet̉ cōi menſe habebit portione ſuam a eſteēt p̄ſens īmo vt ſentiunt hic doc. ⁊ dixi in. c. tue. qſi vltra prebendas diſtinctas capituluꝫ habet aliqͣbona quoꝝ fructus in fine anni diuidūt inter p̄ſentes debet ſtudens habere ꝑtem ſuā qꝛ habet̉ ꝓ preſente in fauorem ſtudij. iſti enī redditus nō ſūt conditionati ſic̄ diſtributōes qͦtidiane qꝛ iſte diſtributiones debent̉ nō ſolū p̄ſentibus ſꝫ intereſſentibꝰ diuinis. ⁊ puto ꝙ abn̄s cā ſtudij nō teneat̉ dimitterevicarium loco ſui cum iſte tex. ⁊. c. ſuper ſpecula. loquūtur indiſtincte. ⁊ qꝛ ſepe ꝯtingeret ꝙ detractaportione vicarij nihil ſibi remaneret ſꝫ in beneficijscuratis tenet̉ dimittere vicariū cū neceſſario ſit ibiexercenda cura. vt in. c. cū ex eo. p̄alle. ſꝫ in bn̄ficijsſimplicibus poſſet ꝓbabiliter dubitari ſꝫ in collegiatis ſimplicit̓ puto primū dictū verū qꝛ defectꝰ abſentis poteſt ſuppleri ꝑ alios de collegio nec minusſeruit ille eccleſie ſtudendo qͣꝫ illi officiando. ſꝫ in beneficijs diſtinctis vt in capellis ⁊ ſimilibus ꝓceditdubium cum ibi non ſit qui ſuppleat defectum abſentis. ⁊ in hoc eſſet cogitanduꝫ. ſed pro nunc nondecido iſtud dubium.Nico. Abb.ij Propt̓ paupertatemIXPOIIIIII. Ibendarū eccleſie cathedralis pn̄t eis annecti capelle reſeruataip̄oꝝ preſb̓rorū cōgruā portionē. h. d. pͥmo petitioſcd̓o ꝓuiſio ibi ſi euidens. Nota pͥmo bo. ar. extex. ad intellectū. c. extirpande. §. qui vero .s. eo. vtpena ibi appoſita referat̉ ad primū caſū. naꝫ propt̓ꝓuiſionē illius cōcilij nō potuerūt canonici habere deinceps eccl̓ias parochiales. Scd̓o no. ar. ꝙp̄bende exigunt reſidentiā perſonalē. nā propt̓ erreſidentiā nō pōt canonicus de iure cōi habere eccleſiam parochialē. qꝛ nō pōt vtriqꝫ ꝑ ſe deſeruire.ſed cū hodie in multis eccleſijs p̄bende nō exigantreſidentiā videt̉ ꝙ licite poſſit canonicus hr̄e eccleſiam parochialē cui tn̄ debet per ſe deſeruire ex qͦnon eſt annexa prebende. vt. d. §. qui vero. No.ertio ar. ꝙ etiam ꝓpter pauꝑtatē beneficij nō pōtno. in. c. j. de ꝯſang. ⁊ affi. vbi dicit̉ ꝙ canoniſta eſt 19g quis hr̄e duo bn̄ficia incōpatibilia puta reſidentiāexigentia. nā licet canonici hic haberēt p̄bendas tenues ⁊ nō poſſēt ſuſtentari tn̄ n̄ fuit eis licitū habere eccleſias parochiales niſi ꝑ viam annexionis vtſequit̉ in littera. Nota quarto duos caſus ī qͥdlicite eccleſia annectitur prebende. Primus ꝓptereuidentem neceſſitatem vt puta quia propter p̄bēd̓arum tenuitatē nō reperiunt̉ qͥ velint acceptarecanonicatꝰ. Secūdus caſus ꝓpter vtilitatē qꝛ licetreꝑiant̉ nō tn̄ ſunt idonei ⁊ ꝯuenientes eccl̓ie cathedrali. ⁊ ꝯſidera qꝛ nihil h̓ d̓r de p̄rogatiua ꝑſonarūſꝫ tm̄ de neceſſitate vel vtilitate eccl̓ie. Ex quo pōt īferri ꝙ licet euidēs p̄rogatiua ꝑſone ſuadeat diſpēſationē pluriū bn̄ficioꝝ. vt in. c. de multa. in fi. sͣ. e.nō tn̄ dat facultatem annectēdi vnū bn̄ficiū alteri.

H