III ¶ De preben. et digni.
hoc rōne iuris qd̓ habet in huiuſmodi eccleſijs.Nota vltimo mirabilē caſū vbi in bn̄ficialibꝰ ſit larga interpretatio contra caſum. c. qͣꝫuis. de preben.li. vj. Et ideo Inno. multū inſtathic. vtrū regulariter ſi mandat̉ ꝓuideri in aliqua eccleſiaꝝ ſuarumveniāt eccleſie alterius dioceſis q̄ tn̄ ſunt in ꝓuīciaſua. ⁊ licet in hoc fuerūt opi. ipſe tn̄ finaliter cōcludit ꝙ ſic. maxime qn̄ apponit̉ illa clauſula ꝯͣdictoreſcōpeſcēdo. ⁊cͣ. nā nō poteſt ītelligi de eccleſijs ſoluꝫptinentibꝰ ad eū. qꝛ nō poteſt ſeipſū cōpeſcere. in. lpenul. ff. de ar. Cōcluderē in hac materia ſic. ꝙ autſcribitur ei qui eſt obligatus prouidere impetrantiqꝛ eū ordinauit ſine titulo. ⁊ tūc ſi ſimplicit̓ dicit̉ vtꝓuideat in aliqua eccl̓iarū ſuaꝝ nō veniūt niſi bn̄ficia in quibꝰ habet collationē. ar. in. c. cū ẜm. sͣ. eo. ⁊hoc caſu pōt ſuſtineri opi. quā cōiter reprobāt hicdoc. Aut nō erat obligatus ad ꝓuidenduꝫ illi. ⁊ tn̄ſi apponit̉ clauſula ꝯͣdictores. ⁊cͣ. debet intelligi prout hic habet̉. vt cōprehendat oēs eccleſias ꝓuinciehoc enī videt̉ importare illa clauſula rōe predicta.⁊ hoc reſpectu poteſt dici ꝙ nō ſit larga interp̄tatioqꝛ importat hoc ſenſus illius clauſule. qꝛ in dioceſiꝓpria non poteſt ſeipſum cōpeſcere. Aut nō apponitur illa clauſula. ⁊ forte eēt dicendum ꝯtrarium.vt tantū in eccleſijs īmediate ſibi ſubiectis faciat illi prouideri. qꝛ littere debēt ſtricte intelligi. vt. d. c.qͣꝫuis. licet Inno. hic ſentiat oppoſitū. ¶ In glo. ijin verbo cōtradictionis no. bene hāc glo. qua muln nō habēt. ⁊ fuit addita a tꝑe Inno. ⁊ vult in effectu ꝙ per iſtam clauſulā ꝯtradictores cōpeſcendodatur iuriſditio nō ſolū inter ꝑtes. ſed etiā ꝯtra extraneos cōtradicētes de facto. ſecus aūt ſi ꝯtradicant de iure. ⁊ eſt hoc magni effectus. nā regularit̓delegatus nō habet iuriſditionē in extraneos turbantes ꝑtes niſi qn̄ ſua iuriſditio impedit̉. ⁊ ita loqͥtur. c. j. de offi. deleg. ⁊ pro hoc vide bo. gl. in. c. nōſolum. de appel. li. vj. que valde notant̓ dicit ꝙ īnouata per tertiū appellatione pendēte nō reuocāturofficio iudicis ad quē. ſed debet ille cōueniri coraꝫiudice ſuo. ⁊ dic vt ibi plene no. ſed virtute huiusclauſule ſecus eſt dicendū. Et aduertendū qꝛ dubitari poteſt circa iſtā clauſula de virtute cop̄henſiuanam cōprehendit hec clauſula etiā extraneos. vt. sͣdixi ⁊ cōmuniter tenent hic doc. licet Inno. multadixerit. Itē poterit ferre delegatꝰ ſic datus excōicationem generalē in omnes qui ꝯtradixerunt de facto. ⁊ ita fecit iſte archiep̄s. intellige tamen quādoaliqua cauſa p̄ceſſerit. nā nō debet ferri excōicatioꝓ futuris culpis. vt in. c. romana. in. §. caueant. deſen. ex. li. vj ¶ Dubitatur ſecūdo vt dixi de vi duratiua .i. quāto temꝑe durat ptās data ꝑ hanc clauſulam. Inno. ponit duas opi. Prima ꝙ duret etiāpoſt ſnīam ſi tale ē negocium in quo ferenda ē ſententia. non tamē durat poteſtas niſi per annū poſtſnīam latā. vt in. c. querenti. de offi. deleg. Si veronō fert̉ ſnīa vt puta mandat̉ vt faciat ꝓuideri tuncdurat poteſtas donec mandatū impleuerit. poſteavero extinguit̉ poteſtas poſt mādatū executū. Sꝫmihi placet opi. quā tenet Io. an. in. d. c. querenti.vt annus nō detur indiſtincte poſt latam ſententiā
ſi enim executus eſt ſententiā ſuam. ⁊ aliquādiu illepacifice poſſedit expiret prorſus citra annum ptāsiſtius delegati. qꝛ annus nō datur niſi pro execution fienda. vnde ceſſat tempus ex quo executio eſtfacta. ar. opti. in. l. a filia. ff. ad trebel. ⁊ in. c. cū ceſſante. de appel. Sed ſi incōtinenti miſſus in poſſeſſionē moleſtatur tunc poteſt exercere officium ſuūquia nō poteſt dici eū fuiſſe executū ex quo incontinenti eſt facta turbatio. ar. in. l. diuortium. ff. de diuor. canonizata. de pe. di. j. ⁊ in. c. nā ⁊ ego. jͣ. de. xſig. ita dicerem ī negocio vbi ſentētia nō eſt ferēdavt ſi ē executum ⁊ aliquādiu pacifice ille poſſedit. licet poſtea turbetur nō poteſt iſte cōmiſſarius ſe vlterius intromittere t ex hoc infert̉ ꝙ ad vim turbatiuā parum aūt nihil operatur iſta clauſuia. Sꝫaduerte ad alium notabilē effectū queꝫ ſentit Io.an. in. d. c. querenti. vbicūqꝫ enim deputatur quisad nudū miniſteriū appoſita iſta clauſula poterit inip̄ius executione exercere iuriſditionē cōpeſcendocōtradictores ſine qua nullam habēt iuriſditioneꝫper tex. illius. c. fi. licet gl. ibi dubitet. ⁊ hoſti. tenetꝯrium in. c. cum noſtris. de cōceſ. preben. motꝰ perc. ex lr̄is. de of. dele. ſed illud. c. nō ob. qꝛ ibi delegatus ſimpliciter cōmiſit vices ſuas in executiōe illiactus. ideo tranſiuit iuriſditio. ſecꝰ vbi cōmitteret̉nudū miniſteriū. Et ex hͦ infero ꝙ deputatꝰ ad ponēdum aliquē in poſſeſſionē nō habet iuriſditionēin ꝯͣdictores. nec poteſt exercere idem ſi deputaret̉ad conferendū. ⁊ ideo fuit appoſita hec clauſula cōtradictores. ⁊cͣ. ⁊ hoc ē addendū ad pͥmū mēbrumin quo fuit tractatū de vi cōprehēſiua. ⁊ hͦ no. quiaſunt quotidiana Et aduerte qꝛ alia clauſula etiamhodie multū inoleuit. videlicet ponas in poſſeſſionē defendas inductū. ⁊cͣ. Et dubitat̉ quāto tꝑe durat ptās illius clauſule. Quidā dixerūt ꝙ durat adinſtar ptātis cōſeruatoris. de qua ptāte habet̉ in cfi. de offi. deleg. li. vj. ⁊ ſic ꝙ nō claudat̉ anno. Io.an. hic dicit ꝙ audiuit curiā tenere ꝙ ſi aliquādiu īductꝰ in poſſeſſionē pacifice poſſedit expirat eiꝰ poteſtas. ⁊ ſatis mihi hoc placet ne p̄iudicet̉ ptāti ordinarie. ar. in. c. ad hoc. de reſcrip. ⁊ vide archi. in c.ſcienti. jͣ. e. ti. li. vj. vbi videtur tandē hoc tene̓. Glo.iij. eſt facilis. ¶ In glo. iiij. in ꝟ̓bo inueſtiuit. ibi nōadipiſcit̉ quis poſſeſſionem. de hac materia vtruꝫper inueſtituram trāſferat̉ poſſeſſio? dic vt no. Io.an. in. c. tranſmiſſam. de elec. dixi in. c. ij. de ꝯſue. ⁊dic vt ibi ¶ In ea. glo. ibi ⁊ ſic. ꝑ hāc decre. hec ꝑticula glo. vſqꝫ ad fi. tractat de executore dato ad faciendū prouidere. nūquid poſſit ipſe ꝓuidere? ⁊ finaliter ꝯcludit ꝙ nō. ⁊ rn̄det ad tex. ꝙ iſta īueſtitura nō valuit. Inn. varie loqͥtur. ſꝫ tādē ponit vnaꝫſolutionē notabilē q̄ multū allegat̉ dic̄ enī dr̄iaꝫ eēint̓ mandatū factū vt faciat ꝓuideri ⁊ mādatum vtfaciat aſſigͣri. Primo caſu ꝓcedit dictū glo. ſcd̓o ꝟoꝓcedit iſte tex. Pōt enī ipſe pͥmo ꝓuide ⁊ poſtea cōpellere ad faciendū aſſigͣri bn̄ficium de facto. quaſivelit ꝙ illa verba facias ꝓuideri ſonēt in ius. iō iuseſt conferendū per alium. ſed illa verba facias aſſignari ſonant in factum. vnde videtur ſibi data poteſtas ꝓuidēdi. nā qui vult ꝯſequēs vult ancedēs