L

ſentātibus. vt. l. nemini. C. de aduo. diuer. iudi. ſecūdo debet examinari a doc. in priuato examine.tertio in publico. ad hoc facit. l. magiſtros. C. de ꝓfeẜ. ⁊ medi. iūcta cle. ij. de mgr̄is. ⁊ ita hꝫ ꝯſuetudo⁊ hͨ ꝯſuetudo videt̉ ſatis ꝓbata ī. l. vnica. C. d̓ archite. lib̓. x. vbi dicit̉ ꝙ debet approbari ſeu reportaretrinam victoriam in bello anteqͣꝫ promoueatur. vtibi dicitur. nō enī poteſt in vnico examine dep̄hendi ex toto ſcientia vnius forte fuit punctuatus ī materia ſibi familiari. ⁊ ita no. Bar. i. d. l. vnica. ⁊ Archi. in. c. de quibuſdā. xxxvij. di. ⁊ hͦ no. cōtra ſcholares qui faciunt ſe promoueri tantū per vnicū examen ¶ In glo. fi. in verbo hoc ignorauit. videt̉glo. velle ꝙ ſi ep̄s ſciebat titulum alteri debitum etordinatus ignorabat tūc tenetur ſibi prouidere dealio. in hoc bene loquitur. ar. ī. c. ſi beneficia. jͣ. eo.ti. li. vj. Si autē vterqꝫ ſciuerit ordinator .ſ. ⁊ ordīatus tunc ſentit glo. vt ep̄s nō teneatur quaſi doluscum dolo cōpenſandus ſit. l. cum ambo. ff. de compenſa. hoc dictū glo. nō placet mihi ſimpliciter ſedreſtringere qn̄ ep̄s a principio nō tenebat̉ prouidere. vt in caſu. c. ſequentis. ſed in caſu noſtro cū ep̄steneatur iſti ꝓuidere ꝓpter rōes ſupra aſſignatasnō videtur ꝙ fraus vtriuſqꝫ habeat eludere prouiſionē huius. c. nam al̓s de facili circūueniretur diſpoſitio huius. c. qꝛ ep̄us ordinans aliquē ſine titulo ⁊ nolens obligare ſe ad neceſſaria vite conueniret cum ordinando vt ꝓmoueret ad titulum alteridebitum ⁊ ſic releuaret ſe ab hac obligatione quodnō ē dicendū cum diſpoſitio. c. ſit fundata ſuꝑ publica honeſtate. vt patꝫ ex rōnibus p̄dictꝭ. iō nec directe nec indirecte pōt ordinatus huic fauori renūciare. ar. c. ſi diligenti. de fo. compe. ſed ſi ep̄s ordinaſſet bona fide ad titulū quem nō credebat alteridebitū tunc poterit cōueniri nō ex diſpoſitione huius. c. ſed ex generali obligatione qua tenetur om̄ibus indigentibus.Qui h̓ ignoranNter ceter a. uſcienter contulit p̄bendā quā nō potuit illa euicta aliamqua poteſt ꝯferre tenetur. ⁊ eſt ſingularis diſpoſitio. narrat primo factū. ſecūdo mandat decerni etcām exprimit ibi ſupradicto ep̄o. ¶ No. primo ibiꝑ cōmutationeꝫ. ꝙ in permutatione beneficioꝝ interuenit renūciatio ⁊ per cōſequēs beneficioꝝ vacatio. de quo vide bo. glo. in cle. j. de re. ꝑmu. ⁊ in.c. ſi propter tua debita. de reſcrip. li. vj. ¶ Nota ſecūdo ꝙ prebenda vacās ex cā permutatiōis nō debet ꝯferri alteri qͣꝫ ꝑmutare volēti ⁊ hodie collatioeſt ipſo iure nulla. vt in. d. cle. vna. nec ſpectās apoſtolicus poteſt tale beneficiū acceptare. vt in. c. j. d̓re. ꝑmu. li. vj. ⁊ ſic hodie diſpoſitio huius. c. in prima parte nō habet dubiū. ¶ Ultimo nota ⁊ tenementi caſum mirabilē ꝙ ꝯferens ſcienter bn̄ficiumalteri debitū tenetur illo euicto illi prouidere de eqͥualenti beneficio (⁊ ſic eſt caſus in quo donator tenetur de euictione ſcienter cōferendo alienā remalteri debitam. de hac tamen materia dic latius vtdicetur in glo. fi. ¶ In glo. ij. in fi. ſed gl. nō reſpōdet ad ꝯͣrium ſupra formatū. doc. ſentiūt ꝙ ꝯͣrium

ꝓcedit in rebus ꝓphanis ſecꝰ in rebus ſpūalibꝰ vtſūt beneficia. debet enī pure renūciari ⁊ nō ſub cōditione. facit qd̓ le. ⁊ no. in. c. ex parte. de of. dele.Sed oppo. extra glo. alio modo. ex qͦ enī hͨ p̄benda vacabat debuit valere collatio illi magiſtro. p.facta nec debebat retractari. ar. in. c. dilectus. el. ijjͣ. e. Inno. vario modo ſoluit primo ꝙ propt̓ fraudeꝫ hic adhibitā ſaltī re ipſa papa exoffō ſuo retractauit illā collationem. que ſolutio pͥma frōte videtur improbari per. d. c. dilectus. ⁊ per id qd̓ ſequit̉in ſequēti glo. nā ibi patet ꝙ ſi cōtra mandatū pape ep̄s cōfert alicui beneficiū tenet collatio. nec retractat̉ licet ep̄s aliter veniat puniendus. Sꝫ pōtdici ſaluando hanc ſolutionē ꝙ nō ſolū h̓ ꝯtēnebatur ꝓuiſio pape ſed ſupplantabat̉ is qui ex cā ꝑmūtationis prebendā reſignauit iō voluit papa ꝓuidere huic decepto. ⁊ intantū equitaſ hͨ ſuadebat vthodie ſit edictuius de nouo annullās collationemtalē ipſo facto. vt in. d. cle. vna/ ſecūdo ſoluit ꝙ iniſtis ſpūalibus ē. ſpēale vt interueniente aucͣte ſuperioris abſqꝫ alia traditione acqͥrat̉ ius ꝑmutarevolentibus in rebus ꝑmutatis. ⁊ no. bn̄ hanc ſolutionē. quotidie enī allegat̉ ⁊ ꝓ ea facit. c. ſi tibi abſenti. jͣ. eo. ti. li. vj. vbi patet ꝙ ex ſolo titulo in iſtisſpūalibus abſqꝫ alia traditione acquirit̉ ius in re.hec tn̄ ſolutio licet ſit vera ⁊ no. in ſe tn̄ nō cōgruithuic littere. qꝛ papa nō interpoſuerat auctoritateꝫſuā ſed mandauerat tertio vt collationē illam faceret. Tertia ſolutio ꝙ papa acceptando renūciationem ⁊ mādādo alteri collatione aduocauit ad ſe totū negociū ⁊ ſic eripuit ptātem ordinario. ar. c. vtnoſtrū. de ap. ⁊ hec ſolutio ſatis potuit ſuſtineri.Soluit̉ ⁊ aliter hodie ſed nō eſt inſtandū. ꝑ. d. cle.vnicā ¶ Sed hic querit̉ quid ſit capitulū recipit aliquē in canonicū aucͣte ꝓpria demū prebenda vacante cōtulit alteri nunquid teneat talis collatio?Inno. ⁊ cōiter doc. ꝙ ſic. qꝛ nō potuerūt dare iusad prebendā vacaturā ⁊ ſic ex illa receptione in canonicū nō habuit ille ius afficiens prebendam primo vacaturam merito collatio illiꝰ tanqͣꝫ libere alteri facta tenuit. nec ob. ſi dicatur ꝙ ꝑſona eccl̓iaſtica nō poteſt variare vt in. c. cū autē. de iurepa. vbidicitur ꝙ ſi patronus eccl̓iaſticus ſemel pn̄tat nonpoteſt amplius variare ⁊ pn̄tare alium. illud enimloquitur ẜm Inno. qn̄ p̄ſentatio fuit facta ad beneficium vacās. nos aūt loquimur de bn̄ficio vacaturo ad qd̓ obtinendū nō pōt inferior citra papā dare ius. nec ob. c. relatū sͣ. e. nam vt ibi dixi fatendūē ꝙ capitulū obligat̉ ad ꝓuidendū illi nō tamē ſeqͥtur ꝙ p̄benda pͥmo vacatura ſit affecta ꝓ eo. ⁊ tenementi hͦ cōe dictū doc. ſꝫ ego limito ꝑ vnū ꝑegrinū⁊ ſingulare dictū Inn. in extraneo loco. sͣ. d̓ ma. ⁊obe. in. c. ſtatuimꝰ. vbi dicit ꝙ capl̓m ꝓuidēdo alteri extraneo vel alicui de collegio poſtea recepto tenet̉ ꝓuidere illi primo recepto quē illuſit de redditibus cōibus iuxta formaꝫ. c. dilectꝰ. el. ij. jͣ. e. ⁊ optime facit ille tex. nā capl̓m illud obligat̉ ad illā prouiſionē ꝓpter trāſgreſſionē mādati pape ita dꝫ hicobligari ꝑ tranſgreſſionē mandati legalis. vt in. d.c. relatum. in fi. ¶ Quid aūt in recepto a papa ſub