L

officia diſcreta. ⁊ nemo pōt dici ſponſus eccl̓ie. niſieccleſia ſit ſua. ſed vt dixit ep̄s ē ſponſus ad quodſignificandū defert anulū. vt in. c. clerici. sͣ. de vi. ⁊hone. cleri. ⁊ in. c. ne ꝓ defectu paſtoris. sͣ. de elec.Item p̄ſuppoſito ꝙ in eccleſia ſint plures clerici. etibi nullus ſit prelatus nō tamē ſinguli ſunt prelati.nec eccleſia dicitur eē ſinguloꝝ ſed collegiū ⁊ prelatus habet iuriſditionem in ſingulos ⁊ poteſt ꝯmittere cui vult curā animarum. vt in. c. irrefragibili.in. §. exceſſus. sͣ. de offi. ordi. ⁊ dicit Inno. ſingulare dictum qd̓ quotidie allegat̉ videlicet ꝙ ad eē collegij nō requirit̉ ꝙ ibi ſit p̄latus vel rector qd̓ ſemꝑnotabis pro hoc. l. j. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. nomine.Ex quo infert̉ ꝙ facientes collegiū non tenent̉ ſibieligere rectorē ſed ipſū corpus habebit oēm ptāteꝫqua ſolitus eſt habere rector. ⁊ poterit cōmittere iuriſditionem ꝯtentioſam vel penitentialem alicui d̓collegio ad tempus vel ad vitam. ⁊ eo caſu quo cōmittit ad libitum nō cēſet̉ cōmiſſariꝰ habere curamvt ſic incidat in. c. de multa. jͣ. eo. ſecꝰ autē vbi ſtatuto vl̓ ꝯſuetudīe nō poſſet remoueri. qꝛ tūc īcideretin penā illius. c. qꝛ vacaret prima dignitas vel primū curatū acceptādo hoc ſcd̓m officiū. qd̓ notabisnam ſaltē eſt vicaria ꝑpetua. ⁊ de his idē eſt iudicium. vt in cle. j. de offi. vica. ⁊ limita p̄dicta ẜm no. ꝑInno. sͣ. de cōſti. in. c. cū acceſſiſſent. Et ex his pōtinferri ad ſolutionē qōnis. nunqͥd vicarius ep̄i vl̓alterius p̄lati habentis iuriſditionē cenſeat̉ habere dignitatē ſeu curā quo ad hoc vt incidat ī penaꝫc. de multa. ⁊ ẜm hanc glo. Inno. videret̉ dicendūꝙ nō. qꝛ vicarius poteſt ad libitū remoueri. vt no.in cle. ⁊ ſi pͥncipalis. de reſcrip. ⁊ idē ſentit Inno.in. d. c. de multa. ¶ In glo. in verbo ꝯſenſerint. infi. nota hanc lec. glo. Inno. tamē in. c. fi. de cle. nonreſi. dicit ꝙ ſi canonici eligūt ſcient̓ clericū habentēbn̄ficiū in eoꝝ cōcanonicū vident̉ renunciaſſe iurireſidentie ſi ſcienter fecerūt ſed ſi ignorant̉ pn̄t recedere ab electione ꝓut dicitur hic. ⁊ videt̉ reſtringere ad electores ignorātes. ſed rōnes glo. vrgentvtroqꝫ caſu. iō poſſumꝰ dicere ſaluādo vtrunqꝫ dictum ꝙ aut clericus habebat beneficiū qd̓ veriſimiliter nō dimiſiſſet propter ſcd̓m ⁊ tūc ꝓcedat dictuꝫInno. in. d. c. fi. ⁊ limita ꝓut ip̄e ibi notat. ſi aūt beneficiū ſcd̓m erat melius tūc in ſcientibꝰ ꝓcede̓ pōtdiſpoſitio huius tex. poterāt enī veriſimiliter p̄ſumere illum dimiſſurum primū propter ſcd̓m. ſic videmus in eligentibꝰ aliquē in ep̄m. sͣ. de elec. cū incunctis. ex quo ergo iſte nō vult facere reſidentiaꝫin beneficio ꝓut debet nō tenent̉ electores ipſumadmittere. Et ex his habes vnam lec. ſed huic ob.tex. in fi. dū pōderat ſcandalū electorum. nā ceſſante omni ſcandalo ſeruari debet qd̓ dicit̉ in glo. ar.in iuribus allegatis in ea. ⁊ forte metu huius ꝯtrarij. Inno. ponit ſecūdā lec. ꝙ iſte clericus a principio nolebat dimittere primū. nec canonici volebātacceptare eū ad ſcd̓m. poſtmodū mutauit ꝓpoſitū⁊ volebat dimittere primū ſed canonici indignatinolebāt eū acceptare nec poterant illic ꝓmoueri ſine ſcandalo iō fuit ꝓuiſum ꝓut hic dicit̉. ⁊ hac rōeponderat̉ hic ſcandalū īminens. nam arbitror ꝙ

re integra locus erat pnīe. ar. c. ſi tibi abſenti. de p̄ben. li. vj. vnde ceſſante ſcandalo cui iſte cauſaꝫ dederat debebat cōſequi ſcd̓m ex quo re integra volebat dimittere primū. ⁊ vtraqꝫ lec. eſt bona ſꝫ ſecūda magis ꝯſentanea lr̄e. ſūt ⁊ alij intellectꝰ huiꝰ lr̄ede quibus nō eſt curandū qꝛ diuinant.Um ſecundum. ad ſacrosOrdinatoꝑ ep̄m ſine titulo nemine p̄ſentante ordīator vel ſucceſſor ꝯpellit̉ in neceſſarijs ꝓuidere donec titulū habuerit. primo ponit̉ cauſa ꝯſtitutiōis⁊ correctionis iuris antiqui ⁊ noui ꝓmulgatio. ſecūdo determinatio caſus ꝓpoſiti ſpecialit̓. ſcd̓a ibiinde eſt. ¶ No. primo ꝙ ẜm apl̓m licituꝫ eſt clericoviuere de rebus eccl̓ie. licet enī ip̄e apl̓us abſtinuerit querendo ſibi victū manibꝰ vt nō daret locumfalſis apl̓is ſeu materiā exercēdi queſtū nō tamē ꝑhoc impoſuit legem alijs vt ſic teneant̉ facere īmoexp̄ſſe permiſit vt hic pꝫ. Et Hiero. pōderauit illudverbū viuere quaſi licitū ſit de beneficio ꝑcipere neceſſaria vite non autē luxuriari vnde dicit ibi ꝙ ſacerdoti de altari viuere non luxuriari permittiturxliiij. di. in prin. ⁊ ponit̉ luxuria ꝓ om̄i luxuria ſeuillicita cōcupiſcentia. Ex quo no. ꝯͣ beneficiatos cōuertētes redditus in vſus inhoneſtos. ⁊ crederemꝙ ſi haberent patrimoniū tenerent̉ de ſuo reddere eccleſie qd̓ male expenderunt. xij. q. iiij. in. c. j. ⁊ij ¶ No. ſecūdo ibi. ad onus eligit̉. ⁊cͣ. ꝙ clericusdicit̉ deputari ad onus. nō enim ē facile digne gerere clericatū īmo difficilimū propter onera annexa. ⁊ vide. xl. di. fere per totum. ⁊ pondera ꝙ ꝟbuꝫaltare largo mō cōp̄hendit omnē eccleſiā. ¶ Itemnota ibi a mercēde ꝙ ſtipendiū clerici ſeu beneficiūeſt ſibi quaſi quedā merces rōne oneris. Et ex hocinfero ꝙ licite pauper locat oꝑas ſuas ſpūales neccōmittit ſymoniam ex quo nō pͥncipaliter intenditvendere diuina ſed vt viuat. facit ad ea que dixi inc. ſignificatū. sͣ. e. ¶ No. ibi pꝫ a ſil̓i. ꝙ princeps arguit ad ſil̓itudinem rōnis gͦ fortiꝰ ⁊ ſubiecti poſſūtcauſas decidere ꝑ idētitateꝫ rōnis. ꝓ hoc. l. nō pn̄t.ff. de legi. cū multis ſi. ¶ No. ibi de patrimonio ieſu chriſti ꝙ bona eccleſiaꝝ nō ſunt prelatoꝝ ſed patrimoniū ieſu xp̄i ſuo ſanguine acquiſitum. dominiū ergo rerū eccleſiarum pertinet ad deū. pro hocc. cum ex eo de elec. li. vj. ibi de patrimonio ih̓u xp̄iditari. ⁊cͣ. ⁊ vide Inno. in. c. cū ſuꝑ. de cā poſ. ⁊ proprie. ⁊ glo. in. c. cā carpenſis. jͣ. de ꝟ. ſig. ⁊ eſt cōtrap̄latos reputātes ſe dn̄os ¶ Nota ibi. vt ipſa noīsratio. ⁊cͣ. ꝙ licitū eſt arguere ab alluſiōe ſeu ab etymologia vocabuli. ⁊ dic̄ ꝙ argumentū a vi vocabuli ſemꝑ eſt validū in iure cū negatiue ſumit̉. ſꝫ affirmatiue valet dūmodo nō ꝯtradicat diffinitioni reil. ij. ff. ſi cer. pe. ⁊ no. in. l. j. ff. de teſta. declaro. mutuū dicitur qꝛ de meo ſit tuū. vnde vbicūqꝫ de meonō ſit tuum nō eſt mutuum. ſed affirmatiue nō valet. qꝛ nō ſemꝑ vbi de meo fit tuum ē mutuū. namhoc cōtingit ī donatione ſic ⁊ in teſtamento diciturteſtamentū ẜm etymologiā quaſi mentis teſtatio.verū eſt dicere negatiue ꝙ vbi nō eſt menti teſtationō eſt teſtamētū ſed affirmatiue non ſemper valet