I
ꝯfirmatio ep̄i. qꝛ cōfirmās nō donat aliqͥd d̓ nouoſꝫ tm̄ auctorizat donationē factā. c. īter dilectos. defide inſtru. nec ob. c. paſtoralis. de donat̉. qꝛ illudc. loquit̉ qn̄ ep̄s donauit ſimpl̓r eccl̓iam ꝯſentientepatrono. ſed in caſu noſtro nō donat ep̄us qui hꝫius diſponendi de tꝑalibꝰ ſed donat laicꝰ licet ꝓ gl.faciat. qꝛ laicus donādo eccl̓iam videtur donaſſe n̄ſolū iuſpatronatꝰ ſꝫ ip̄am eccl̓iam qꝛ verba ſunt cōcepta in eccl̓ia nō in ius patronatꝰ. ſꝫ ꝑ hoc nō recederē a priori dicto. qꝛ videt̉ donare qd̓ ſuū ē. ar. inl. ſerui electione. ff. de le. j. ſecus forte ſi patronꝰ dixiſſet ꝯſentiente ep̄o donamus vobis talē eccl̓iamita vt verbū dono etiā referat̉ ad ep̄m. qͦ caſu loqͥt̉illud. c. paſtoralis. ⁊ in hoc caſu forte poſſet ſaluarihoc dictū glo. ⁊ repperi ꝙ do. An. etiā impugnat hͦdictū glo. ſed ſaluat in duobꝰ caſibꝰ. primꝰ qn̄ laicꝰde facto poſſidebat totā eccleſiā reſpectu reddituū⁊ eā poſt cōtulit religioſis de ꝯſenſu ep̄i. ⁊ ſic dic̄ loqui. c. vlt. allegatū in glo. ⁊ facit. c. cū apl̓ica. de hisque fi. a prela. Poſſet de hoc dubitari rōne p̄dicta.qꝛ nemo plus iuris. ⁊cͣ. nec ob. iura alle. ꝑ eu. qꝛ loquunt̉ qn̄ laici habēt decimas cū titulo ⁊ non poterat donatio verificari niſi quo ad totū ius ſꝫ in caſunoſtro pōt verificari reſpectu iuriſpatronatꝰ. Secundus caſus ē qn̄ patronus tꝑe fundationis ꝯtulit dotē eccleſie ⁊ eā ſubiecit religioſis de conſenſuep̄i. hunc caſum nō admitterē in p̄iudiciū ep̄i ⁊ rectoris eccleſie. nam poteſt eē ſubiecta religioſis nōtamen quo ad redditus. cum gͦ verba hoc nō ſonētnon debet plus oꝑari iſta ſubiectio ſimpliciter facta qͣꝫ illa quā facit ius cōe quo ad ep̄m. ⁊ pro hͦ vide glo. prealle. in dicta cle. j. de exceſ. prela. que dicit ꝙ licet eccleſia ſit ſubiecta etiam pleno iure religioſis nō tamē per hoc poſſunt extendere manusad redditus niſi ſi ſit ſubiecta quo ad tꝑalia. ⁊ facitdicta cle. qꝛ regulares. qn̄qꝫ ẜm glo. laicꝰ donat eccleſiā ſine ꝯſenſu ep̄i ⁊ non valet ꝯceſſio per. c. illudde iurepa. Aduerte ſi cōceſſio fieret laico clarum ēꝙ nō valet etiā reſpectu iuriſpatronatus ſine ꝯſenſu ep̄i. vt probatur in. c. j. d̓ iurepa. li. vj. ſed vbi cōceſſio eccl̓ie fieret loco religioſo tūc neceſſario nonrequiritur ꝯſenſus ep̄i quo ad iuſpatronatꝰ. vt cōiter notāt doc. in. d. c. j. ⁊ tenuit Io. xvj. q. ij. in ſumma. ⁊ puto ꝙ lꝫ patronꝰ dixerit cōcedo vobis eccleſiam hāc ꝙ valet ꝯceſſio reſpectu iuriſpatronatusqꝛ ſi nō valet qd̓ ago vt ago debet valere vt pōt exquo peccat̉ in materia ⁊ nō in forma. vt probat̉ inc. vno. de ſpon. li. vj. Nec obſtant iura allegata inglo. qꝛ loquunt̉ quādo patroni cōcedūt eccleſiamclerico ſeculari. nā tunc nō habebūt licentiā concedeudi iuſpatronatus nec proprietatē eccl̓ie ſed donare titulū in eccl̓ia ⁊ hoc non pōt laicus iō ex totoꝯceſſio nō valet ſed quādo donauit loco religioſovidet̉ voluiſſe donare aut ex toto aut reſpectu iuriſpatronatus quod habebat ideo omni caſu debꝫvalere ſaltim reſpectu iuriſpatronatꝰ. et ex his habes ꝙ ius poteſt cōpetere loco religioſo ex donatione laici. Unum tamen aduerte ꝙ ex tranſlationeiuriſpatronatus in ꝑſonam eccleſiaſticam aſſumittale iuſpatronatus naturam patronatus eccleſie.
vt probatur in tex. iuncta glo. in. c. j. vnde religionhabent quattuor menſes ad preſentandum ⁊ poterūt exigere adminiſtrationem de temporalibus licet laici nō potuiſſent. ¶ Quādoqꝫ ⁊ ſecundo mōeccleſia pertinet ad religioſos ex donatione ep̄i. ⁊tunc aduerte ad formam ꝯceſſionis. ſi enim donauit quo ad temporalia habebit locum qd̓. sͣ. dixi. ⁊intellige ꝙ hec donatio flat ex cauſa ⁊ cum cōſenſucapituli. al̓s non valet in. d. c. paſtoralis. de dona.⁊ in cle. ij. de rebus eccle. nō alie. idem dic quandodonatio talis fit per papam quo ad temporalia. vtprobatur in. d. c. paſtoralis. de priuile. Aut ep̄s donauit pleno iure vtendo hac generalitate verborū⁊ glo. hic ſentit ꝙ etiam operatur cōceſſio reſpectutꝑalium. ſed glo. ſentit ꝯtrarium in. d. cle. j. de exceſ. prela. nam eccleſia eſt ſubiecta ep̄o pleno iure.⁊ tamen nō habet tēporalia cccleſie. ſed puto ꝙ habito reſpectu ad ꝑſonas religioſorū. qꝛ cōceſſio eisſit vt habeāt vnde viuant qd̓ tunc inteiligit̉ plenoiure .i. quo ad tēporalia ⁊ ſpiritualia ⁊ hoc cāu poterit ſaluari dictū huius glo. ſecus putarem vbi cōceſſio fieret alijs perſonis ⁊ vbi papa ꝯceſſiſſet iusnō religioſis qꝛ tunc priuilegiuꝫ debet reſtringi ꝓpter p̄iudicium ep̄orum. Qn̄qꝫ fit cōceſſio ſimpliciter per ep̄m vt qꝛ dicit donamus vobis talē eccl̓iaꝫ⁊ tunc ſerua. c. paſtoralis. de dona. ⁊ ꝙ alia iura cōpetant religioſis ex talibus cōceſſionibus prelatorum vltra redditus temporales. vide Inno. in. c. īlateranenſi. jͣ. e. ⁊ Io. an. hic poſt eum. ¶ Qn̄qꝫ ettertio religioſi habent eccleſiam ex fundatione propria. ⁊ tenet hic glo. ꝙ habent eam quo ad temporalia. allegat iura que hoc nō probant. nec vtdeo qͥiure probatur hoc dictum glo. nam iura dicūt dūeccleſia eſt cōſecrata pertinet ad ep̄m. ⁊ ſucceduntiura que volunt rectorem ponendum in qualibeteccleſia in. c. cum nō ignores. jͣ. e. ⁊ xvj. q. vij. om̄sbaſilice. nam vt. sͣ. dixi. etiā ep̄s edificās eccleſiā inalieno territorio nō habet niſi ſolum iuſpatronatꝰergo idē dic in religioſis cū totū territorium ſit ep̄ide iure. ꝯcordat. c. j. de offi. ordi. Inno. tamē in. d.c. in lateranenſi. jͣ. eo. videt̉ prima frōte ſibi ꝯͣriari.nā primo dicit ꝙ ſi religioſi edificarēt eccleſiaꝫ retinent ſibi dn̄ium tꝑale ⁊ pn̄t ibi ponere vicariū ⁊ deponere. ⁊ in alia glo. dicit ꝙ nō poſſūt religioſi edificare eccleſiam cum proteſtatiōe vt ſit eis pro grāgia ſeu ꝓ prioratū ſeu pro proprietate quadam. qꝛnon poſſunt diminuere iura ep̄orum. ⁊ vide ibi latius. ſed poſſet glo. iſta ſuſtineri quando religioſiin auxilium eccleſie proprie edificant eccleſiam ī loco vicino tunc videntur ambe vna eccleſia in effectu. ſic poteſt ſaluari glo. in. c. eam te. de eta. ⁊ qͣli.⁊ quod ibi no. doc. tamen nota hanc glo. propteripſius auctoritatem. ¶ Ultimo mō poteſt ſpectaread religioſos iuſpatronatus varijs modis vt quiadotauerunt eccleſiam tanqͣꝫ laici vel acquiſiueruntcum vniuerſitate vel patronus laicus dedit eis tātum iuſpatronatus. ⁊ ꝙ ius habeant dictum eſt ſuperius. ⁊ iſta ſuperficialiter ſufficiant qꝛ multa dicipoſſent que cauſa breuitatis omitto.