¶ De cleri. nō reſi.III

ſtatutum vel cōſuetudo vel erat ille ſuſpectus d̓ nōreſidendo quaſi ex his verb̓is ſentiant ꝙ ceſſantibus p̄dictis nō ſit exigendū dictū iuramentum. qd̓ſatis mihi placet. ſꝫ vbi ceſſat ſuſpitio ⁊ priuilegiumvel ſtatutū vel cōſuetudo non debet artari ad iuramentū ex qͦ iura hoc nō introducūt. ar. c. dilecti. etc. legebat̉. de ma. ⁊ obe. facit. c. clericos. sͣ. de coha.cleri. ⁊ mu. vbi habet̉ ꝙ nō eſt deferendū iuramentum ſuſpecto de ꝯͣuentione ¶ No. ſecūdo vnū dictū mirabile ex iſto tex. ꝙ iuramentū verificat̉ in caſu ficto. nā iſte iurauit reſidere ⁊ dicit̉ ꝙ nō minusſeruat iuramentū ſe abſentando ꝓ negocijs eccl̓ieqꝛ cenſeri debet reſidens. Et hoc videtur ꝯtra tex.ī. c. ad noſtrā. el. j. de iueiur. vbi habet̉ ẜꝫ cōem lec.ꝙ iuramētum debet verificari in forma ſpecifica etnō in caſu ficto. nā ibi iurauit debitor nō moleſtaredebitorē ſuꝑ pignore donec ſoluerit ſibi creditum⁊ ꝯcluditur nō ſufficere ꝙ ſit creditori ſatiſfactū exfructibus pignoris ſed oportet ꝙ fiat prius ſolutiorealis creditori ⁊ īde ſatis ficte ſoluit ex quo percepit debitū ex fructibus pignoris. Itē facit. l. luciꝰ.ff. de condi. ⁊ demon. vbi pꝫ ꝙ cōditio dꝫ adimpleri in forma ſpecifica. ⁊. l. qui he̓di. e. ti. ꝯͣrium videt̉difficile ⁊ ꝓnunc poteſt dici ꝙ vbi obſeruantia iuramenti in caſu ficto nō tendit in aliquā leſionē illius cui fuit preſtitū īmo ſubeſt cā large intelligendiiuramentū tūc debet iuramentum verificari etiamin caſu ficto vt hic. ſecus vbi iuramēti obſeruantiatendit in fauorem alterius. nec verificat̉ ita in caſuficto īmo potiꝰ ꝯͣ ītētū r̄cipiētꝭ iuram̄tū qͥ caſu poſſethr̄e locū ꝯtrariū Sꝫ q̄ro qualiter teneat̉ quis adreſidentiaꝫ. dicūt hic doc. ꝙ nō debet hoc amare ītelligi vt nunqͣꝫ inde diſcedat. ſatis enī eſt ꝙ temporibus debitis ibi reſideat. ar. de ꝯſe. di. v. nunquāxxxvij. di. d̓ quibuſdā. ⁊ qd̓ le. ⁊ no. in. c. fi. de. ꝟ. ſi.li. vj. facit op. l. ſi quis ita legauerit. ff. de ꝯdi. ⁊ demon. ⁊. l. quid ſit fugitiuꝰ. ff. de edil. edic ¶ In gl.j. ibi in eadē ꝓuincia. dic ꝙ ꝓprie dicit̉ pn̄s ille qͥ intelligit ea que gerunt̉ ibi. xj. q. iij. eoꝝ. ⁊. l. diem ꝓferre. §. corā. ff. de arbi. ſꝫ alijs reſpectibꝰ impropriatur iſtud verbū ⁊ vario mō ſumit̉ vt in gl ¶ In gl.fi. ibi ad ea de quibꝰ nō fuit cogitatū. glo. ꝯͣ hͦ opponit ⁊ nō ſoluit. Hoſti. dicit ꝙ ad ꝯnexa extendit̉ iuramentū vt hic. ſꝫ ad extranea non. vt in contrarioIo. an. dicit ꝙ ſalua reuerentia gl. ⁊ Hoſt. h̓ nō coligitur hic. forte vult dicere ꝙ iſtud potuit cogitari⁊ dic̄ ꝙ cū iſtud iuramentū ſit preſtitū in maͣ iuris.debet intelligi ẜm materiā ſubiectam. vt ꝓbat̉ in. cſe. ⁊ vide pulchrū dictū Inno. in. c. ꝑ tuas. de arbi.vbi ſingulariter dicit ꝙ iuramētū ſimpliciter preſtitum in materia ſui naͣ alt̓natiua. dꝫ intelligi alternatiue. ita dicamus in ꝓpoſito. ꝙ cū ius non artatad reſidendū indifferent̓ īmo ꝑmittit abſentiam excā legitima ita debet intelligi iuramentum ex quohabes aliam rōnem decidendi ad litteram. ⁊ corroboratur dictum ſequēs. vt in gl. vt pro proprio negocio poſſit ſe abſentare. qꝛ hec eſt cauſa legitimapetita tamē licentia. vt in. c. relatū. sͣ. e. ¶ Sed extra glo. queritur. nunquid is qui habetur ꝓ pn̄te.debeat gaudere om̄i beneficio preſentium. ¶ Ar

chi. in. c. fi. de ꝯſue. li. vj. dicit ꝙ gaudet ſoluꝫ his q̄cōpetunt p̄ſentibus de iure cōi. ſecus in competētibus de iure ſpeciali puta ſtatuto vel cōſuetudineqꝛ hec iura ſpecialia debent ſtricte intelligi. Io. au.dicit ꝙ ſi habetur pro reſidente. puta qꝛ eſt in ſeruitio pape vel ep̄i tunc habebitur ꝓ preſenti quo adomnia. ſecus ſi eſſet ꝯceſſum priuilegium vt poſſitpercipere fructus in abſentia. tunc enim dicenduꝫꝙ nō habeat̉ pro preſente quo ad alios effectꝰ. ⁊ exhͦ eēt inferendū ꝙ ſi ex priuilegio qͥs debet hr̄i propreſente ſeu ꝓ ciue debet gaudere omni priuilegiopreſentium vel ciuium etiam in competentibus deiure ſpeciali. qd̓ ſatis placet.Familiarꝭ paUm dilectus. peno obſtanAte cōſtitutione ꝯͣria p̄bende ſue fructus ꝑcipit in abn̄tia. h. d. pͥmo dictū. ſcd̓o eius rō. ibi cū familiaris ¶ Nota primo ibi in noſtro ſeruitio ꝙ nōomnes reſidētes in curia romana gaudēt p̄rogatiua ꝑcipiendi fructus in abſentia ſꝫ oporteret ꝙ ſintin ſeruitio pape. ⁊ an oēs in eius ſeruitio exiſtētesgaudeant hoc priuilegio dicā in. c. ſe. Y No. ſecundo ibi. familiares. ꝙ exiſtētes in ſeruitio alicuiꝰ dicunt̉ ſui familiares. ē tamen verbū valde latū. nā⁊ domeſtici dicunt̉ familiares. de quo in. c. in lr̄is.de teſti. ¶ No. tertio ibi ſe obſequiales. ⁊cͣ. ꝙ exiſtōtes in ſeruitio pape dicunt̉ ſeruire vniuerſali eccleſie. ⁊ facit hͨ lr̄a in ar. ꝙ ſeruitiū eccleſie vl̓is debeatfacere quē reputari pro p̄ſente. ¶ Ultimo no. ibiminori nō debeant. ꝙ iſti abſentes qui cenſent̉ reſidere debēt in oībus gaudere p̄rogatiua p̄ſentium.⁊ ſic videt̉ ꝙ etiā in his que ꝯpetunt de iure ſpeciali debeāt reputari p̄ſentes. ⁊ facit ꝓ Io. an. ī eo qd̓dicit ꝯͣ Archi. in. c. fi. de conſue. li. vj. tetigi aliqualiter in. c. p̄cedenti. Sed querit̉ ꝓ declaratione p̄dictorum. nūquid omnes officiales curie gaudēthoc priuilegio. doc. hic ſentiunt ꝙ nō ⁊ ſatis ꝓbathec littera dum dicit in ſeruitio noſtro. Sūt enimin curia quidam notarij qui ſtant principalit̓ propter lucrum. nō autē ad ſeruiendum pape nec vl̓i eocleſie. ⁊ dum negociū occurrit potius ſeruit̉ eis qͣꝫecontra. Reſtringēda eſt ergo hec littera ad exiſtētes in ſeruitio pape. vt ſunt capellani vel ſimiles.vel niſi eſſent ibi officiales trahentes ibi morā ex p̄cepto pape. nam ſatis dicūt̉ abeſſe cauſa reipublice. vt. l. ſed ⁊ ſi per pretorem. in fi. ⁊. l. re publice. ff.qui. ex cau. ma ¶ In glo. j. in fi. idē tenet Hoſti. ſꝫIo. an. tenet ꝯͣrium. qꝛ cū hec cōſtitutio tm̄ diſponat id qd̓ ius cōmune nō eſt neceſſe in reſcripto deea facere mentionē quēadmodū nec de iure cōmuni. ⁊ tene menti hoc dictum. ⁊ vide glo. no. in. c. j. d̓conſti. li. vj. ¶ Et no. ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ ꝯſtitutio diſponens in maͣ iuris nō includit in ſe caſum al̓s exceptū a iure cōi ſeu caſū fictū a iure cōi. naꝫ de iurecōi ē ꝙ nō reſidēs fructꝰ nō ꝑcipiat ſꝫ familiaris pape excipitur ſeu cenſetur reſidere. vnde cōſtitutioſimpliciter dictans vt nemo habeat fructus in abſentia nō includit caſum a iure exceptum īmo verificat̉ in cāu ficto a iure qͥ habet̉ ꝓ vero. ⁊ ſic habescaſū in quo ſtatutū verificat̉ in caſu ficto. ꝯͣ no. in. l.

D