I

Ex qͦ no. bn̄ ꝙ clericꝰ ex iuſta cā etiā nō p̄t ſe abſentare a bn̄ficio niſi obtincat licētiā a p̄lato nec ſuffic̄eā petijſſe. Sed diceres tu. gͦ p̄latus poterit ſꝑ īpedire clericū. vt nō ꝓmoueat cām honeſtam? dico ꝙpoterit haberi recurſus ad ſuꝑiorē p̄lati ſui. ⁊ exigente cā poterit eū cōpellere ad dandū licentiā clerico. ar. opti. in. c. nullꝰ. d̓ iurepa. Itē adde h̓ vnūdictū doc. in. c. inter. jͣ. eo. vbi dicūt ꝙ propter neceſſitatē ſubito occurrentē pōt clericꝰ ſe abſentare.etiā ſine licētia prelati ſui. nā plerūqꝫ tꝑs ſeu locusnō patit̉ licētiā petere. ꝓ quo. l. j. ff. de exercitꝭ. ⁊. l.tutor qui reportorium. ff. de admi. tu. ⁊ videt̉ Io.an. ibi limitare qn̄ in breui ē reuerſurꝰ. ar. in. l. iij.ff. de diuor. Ego crederē ꝯſiderādā qͣlitatē cāe ⁊ p̄iudicij ⁊ facilitatē petendi licentiā ¶ In glo. j. ibidebent ibi ꝑpetuo ꝑmanere No. glo. ⁊ facit ad. q.de eo qui acceptauit bn̄ficiū eo aīo vt illud teneatdonec habuerit pinguius. vel nō habuerit animūibi reſidendi. nūquid iuſte ibi ſit ꝓmotꝰ? ⁊ doc. concludūt ꝙ nō ⁊ bn̄. Nā qͥſquis vt ait apl̓s dꝫ eſſe contentus ea vocatiōe qͣ vocatꝰ ē. vn̄ nō dꝫ aliud ī aīogerere. ſꝫ quēadmodū ꝯͣhens mr̄imoniuꝫ carnaledꝫ habere animū ꝑpetuo reſidendi cū vxorē. vt inc. fi. de ꝯdi. ap. ⁊. c. ſicut. vij. q. j. ſic ⁊ acceptās eccleſiā. nā quodāmō ꝯͣhit mr̄imoniū cū eccl̓ia/ dicit tn̄Hoſti. ꝙ hoc pctm̄ ambitiōis tollit̉ ꝑ penitētiā. ī. c.fi. de ſimo. vult dicere ꝙ nō ē neceſſe ad purgāduꝫhoc peccatū dimitte̓ bn̄ficiū ſicut in eo qͥ ꝓmouet̉ꝑ ſimoniā mentalē ¶ Et no. hoc vltimū dictuꝫ. qꝛpōt practicari ī multꝭ caſibꝰ maxime ī iuuenibꝰ quiaſſumūt bn̄ficia nō ꝙ habeāt animū clericandi. ſꝫ vtex eis viuāt in iuuētute. nā ſi pnīa ducti volūt vereclericari nō tenent̉ dimitte̓ bn̄ficia. ſꝫ ſatis ē ꝙ ſatiſfaciant deo de praua intentione agendo pnīam.Ingl. fi. in fi. vel ẜm doc. ibi allegabat̉ iuſta cā puta diſpenſatiōis vl̓ cōſuetudinis hic allegabat cauſam cauilloſam ⁊ contra ius cōe. ⁊ iō appellatio nōeſt hic admittenda.Preue ē nec pōtIENIIatl. breuius ſūmari.¶ Primo no. ꝙ clericꝰ vniꝰ dioceſis nō dꝫ recipi īalia dioceſi ſinc lr̄is ꝓprij ep̄i/ ⁊ dic ꝙ non dꝫ recipitāqͣꝫ clericꝰ vt ſic ꝓmoueat̉ ad ordines. vl̓ vt ſibi cōferat̉ bn̄ficiū. nā poſſibile ē ꝙ in ꝑtibꝰ ſuis iſte ſit notatus infamia ſeruitutꝭ vel depoſitꝰ vl̓ qͥd ſil̓e ſibiacciderit. ⁊ iō ꝯtulerit ſe ad ꝑtes alienas. optīe igit̉fuit ꝓuiſū vt nō recipiat̉ ſine lr̄is ſui ep̄i. vide pulchrū tex. cū glo. xix. q. ij. due ſūt. ſꝫ tāqͣꝫ laicꝰ bn̄ pōtrecipi ex qͦ nō vult ibi celebrare vt clericꝰ nec habe̓bn̄ficiū. ⁊ ita intellige iſtū tex. ꝓ hoc. sͣ. de cle. ꝑe. ꝑtotū ¶ Nunquid aūt poſſit iſti ꝯferri p̄benda ſinelr̄is ꝯmēdaticijs? Bonagui. dicit ꝙ ſic. qꝛ ꝑ hoc nōinfert̉ aliqd̓ p̄iudiciū ꝓprio ep̄o. ſꝫ hoc dictū admitterē qn̄ ꝯfert̉ ſibi in ſtipēdiū ⁊ nō in titulū bn̄ficialēnā de iure cōi eadē ē rō in p̄bēdis titularibꝰ que inalijs bn̄ficijs. lxx. di. ſcōꝝ. ⁊ ꝓ hoc qd̓ nōͣ. Inn. ī. c.fi. de cle. ꝑe. Et aduerte qꝛ id qd̓ diſponit̉ h̓ ī clericihꝫ locū in laicꝭ. vt dicūt doc. h̓. ⁊ vr̄ tex. in. c. primates. lxxj. di. ſꝫ intellige ꝙ laicꝰ nō dꝫ recipi in alienadioceſi ſine lr̄is ſui ep̄i .ſ. vt ꝓmoueat̉ ad honores.

qꝛ nō dꝫ ep̄s ordinare laicū aliunde oriūdū. lꝫ ꝯtrahat domiciliū in dioceſi ſua propt̓ rōnem p̄dictamne forte in ꝑtibꝰ ſuis ſit nōtus aliqͣ macula. Et limita hūc tex. ⁊ dicta doc. h̓ ẜm pulchꝝ dictū Inn. ī. c.cū iā dudū. de p̄ben. vbi dic̄ ꝙ iſte lr̄e ꝯmēdaticie requirunt̉ ꝓ ignotꝭ. hi aūt qͥ bene ſunt noti ſiue ſintclerici ſiue laici pn̄t abſqꝫ hmōi lr̄is recipi. qd̓ ſatismihi placet. ꝓ hoc illud. c. due arguēdo a rōne ceſſante. ⁊ qꝛ clericꝰ ſecularꝭ vel laicꝰ nō ſūt ita ſubiectiꝓprio ep̄o qͦ minꝰ pn̄t trāſferre domicilium ⁊ acceptare alibi beneficiū ſine licētia p̄lati. Itē pōderaqꝛ iſte lr̄e dicunt̉ ꝯmēdaticie qꝛ ꝯmēdāt mores ꝓficiſcētis qd̓ in notꝭ nō reqͥrit̉. nā notꝰ pōt ꝓmouerietiā ſine exaīatione. xxiiij. di. c. j. ⁊. c. ꝯſtitutꝰ. d̓ ap.vbi dix ¶ In glo. ibi ꝑhibet̉ teſtimoniū. ⁊ hͦ reſpectu dicunt̉ cōmendaticie. ⁊ formā haꝝ lr̄aruꝫ videlxxiij. di. ꝑ to. Et aduerte ꝙ iſte lr̄e q̄ ſunt in vſu reperiunt̉ in triplici ſpē. q̄dam enī ſūt lr̄e quaſi dimiſſorie cōmendaticie vt ſunt iſte de quibuſ in tex. qn̄habuit clericus vel laicus bonaꝫ licentiam a p̄latoſuo. ⁊ cōmendat̉ ab eo in lr̄is. vt ſic faciliꝰ recipiat̉in ꝑtibus alienis. ⁊ has lr̄as tradit ep̄s. Idē dicerēde quolibet p̄lato inferiori reſpectu ſubditi ſui. ar.sͣ. c. p̄ce. ⁊ facit. c. innotuit. sͣ. de elec. Nunqͥd auteꝫcapitulū ſede vacāte poſſit has lr̄as cōcedere? doc.hic ſentiūt ꝙ nō ꝑ. c. fraternitatis. lxxj. di. qꝛ ē q̄dāalienatio ꝑſone. vn̄ ſicut capl̓m nō pōt alienare bona ſede vacante. jͣ. ne ſe. va. ꝑ to. ita fortiꝰ nec perſonā. ſed hoc dictū nūqͣꝫ placuit mihi. finge enī vacāte ſede aliquē clericū electū ad dignitate alteriꝰ dioceſis. certe cū ſubſit cā legitima dadi licentiā nō apparet rō quare capitulū nō poſſit. eſt eniꝫ hoc iuriſditionis neceſſarie quā capl̓m exercet ſede vacāte.ad hoc. c. j. de inſti. li. vj. ⁊ qd̓ no. glo. in cle. j. de here. nec ē veꝝ ꝙ ſit ꝓprie alienatio. qꝛ ſolus p̄latꝰ ſine capl̓o pōt hāc licētiā ꝯcedere. c. ſi religioſus. deelec. li. vj. qͥ tn̄ ſolꝰ bona eccl̓ie alienare nō pōt. xij.q. ij. ſine exce. Ad. c. frat̓nitatꝭ. dic ꝙ non apparet ꝙibi fuerit capl̓m hoſtilitate loci faciente. Quedamſūt lr̄e cōmendaticie ad ordines cuꝫ qͥs vult facereſe ordinari ꝑ alienū ep̄m. ⁊ has ꝯcedit ep̄s ⁊ capl̓mſede vacāte. c. cū nullꝰ. de tē. or. li. vj. Quedam ſūtlr̄e dimiſſorie ad tꝑs ex iuſta cā. vt qn̄ clericus vultpegrinari. ⁊ has ꝯcedit ep̄s. de ꝯſe. di. v. nō oportꝫItem ⁊ quilibet prelatus inferior. vt. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ ibidixi. ¶ Ultimo iſta littera inquantū loquit̉ de lr̄iscōmendaticijs poteſt adduci ad. q. an ⁊ qualiter ſitcredendū iſtis lr̄is de credētia vtꝝ inferāt p̄iudiciūſcribenti. Et circa hoc varie videntur loqui iura ciuilia. ⁊ vide per Bar. in. l. lutius. ff. de fideiuſ. aliquid no. in. l. fi. C. quod cum eo. ⁊ vt ſatiſfiat canoniſtis conclude breuiter poſt Bart̓. ꝙ aut ſunt littere generales puta omnibus referendis per taleꝫpreſentiū latorem adhibebitis plenam fidem. ⁊ hͦcaſu nō poteſt iſte aliquid attentare in p̄iudiciumſcribentꝭ. iō ſi iſte cui ſcribit̉ mutuaret pecuniā nūcio vel ſecū ꝯtraheret noīe ſcribentis nō fit aliqd̓ p̄iudiciū ſcribēti. vt ſic ꝯͣ eū poſſet agi actōe mandativt. d. l. fi. nā ſenſus illaꝝ lr̄arum ē ꝙ ille nūciꝰ ē hōbone ꝯditiōis. ⁊ ſic potiꝰ pn̄t appellare lr̄e cōmēdati