L

nō ꝯſueuit nec ẜm aliquos pōt deponere cardinalem ſine cōcilio generali. Sunt enī cardinales ꝑscorporis pape. ⁊ papa cū eis inducit totū orbē. c. ꝑvenerabilē. qui fi. ſint le. ⁊ allegat illud. j. Regū. ij.Dn̄i enī ſunt cardines terre. ⁊ poſuit ſuꝑ eos orbēvn̄ ſicut papa nō pōt ab alio iudicari. ix. q. iij. alioꝝ⁊. c. nemo. ita ⁊ cardinales debēt gaudere hoc pͥuilegio vt nō deponant̉ de facili. ſꝫ in cōcilio. ⁊ dic̄ inoleuiſſe de ꝯſuetudine vt papa nō excōicet cardīalem. ſed nec aliqd̓ p̄ceptū ei faciat ſine cōſilio alioꝝcardinaliū. ⁊ vide ad hoc qd̓ no. Io. mo. in. c. ſuꝑeo. de here. li. vj. vbi dicit ꝙ collegiū cardinalium ēin quaſi poſſeſſione vt papa ardua nō explicet ſineꝯſilio cardinaliū ⁊ aliqui exigūt cōſenſū. ⁊ ꝙ multaardua geſta ꝑ ſolū papā retractata fuerūt. nil allegant ad hoc doc. ſꝫ tu vide tex. op. in. d. c. ꝑ venerabilē. in. ꝟ. rōibus igit̉. qui videt̉ ꝓbare vt de iurediuino papa debeat hr̄e ꝯſilium cardinaliuꝫ ī iſtisarduis. ⁊ credo ꝙ nō ſit melior tex. alibi ad ꝓbādūꝙ cardinalatus ſaltē figuratiue ſit de iure diuino.nā id qd̓ allegat Hoſti. ſolet allegari cōiter. Dn̄i ſūtcardines terre nūqͣꝫ mihi placet nec placuit. quia ſibene inſpiciatur vn̄ ſumit̉ nō habuit ille iſtā conſiderationē ſed ſolū voluit inferre ꝙ deꝰ eēt domīator totiꝰ orbis ⁊ diſponit ad libitū ſuū. Nunqͥd aūtpoſſit induci ꝯſuetudo vt papa non agat ſeu faciathec ardua ſine ꝯſenſu cardinalium? credo ꝙ nō. qꝛeēt p̄ſcribere ꝯͣ ſupremā ptātem pape ꝯͣ quā nō valet aliqua p̄ſcriptio. vt no. Inn. in. c. bone. ij. de poſtu. p̄la. Itē vide glo. no. in cle. ad nr̄m. de here. q̄dicit ꝙ hec eccl̓ia militans ē diuinitꝰ exēplata ab eccleſia triūphante. ⁊ vide ibi alle. hoc ꝓbantꝭ. vn̄ ſic̄in eccleſia triūphante ē vicariꝰ vnꝰ .ſ. deꝰ cui cūctaobediunt ita ⁊ in eccl̓ia nr̄a militanti dꝫ eē vnꝰ vicarius dei qui oībus p̄ſit. ⁊ facit hͨ rō ad inferendū ꝙimperiū ſit ordinatū ad eccl̓iam. ⁊ ſic ꝙ nō ex ſe p̄ſitſꝫ dependentiā hꝫ a papa. qꝛ nō debēt eē duo depēdentes equaliter ſicut nec in eccl̓ia triūphanti. vid̓Bar. in. l. j. ff. de reqͥ. re. vbi dicit ꝙ dātes fuit damnatus ab eccleſia. qui dicebat imperium non depēdere ab eccleſia. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. nouit. de iudi. Et cōtra dictū Hoſti. hic inquātū requirit ꝯcilium generale ad depoſitionē cardinalis. vide glo.valde no. in. c. ad apl̓ice. de re iudi. lib̓. vj. ⁊ eſt glo.j. que dicit ſolū papā poſſe deponere imꝑatore. regem ⁊ quoſcūqꝫ alios. licet de honeſtate qn̄qꝫ ad hͦꝯgreget ꝯciliū. xv. q. vj. alius. vbi ſolꝰ papa depoſuit regem francie. ⁊ ꝓnunc vlteriꝰ nō ꝓgredior.In glo. ij. ibi. ⁊ a dignitate ſua remotus. credo ꝙglo. iō fecit hanc expoſitionē reſtrictā. qꝛ depoſitocapit̉ ꝓ remotione ⁊ priuatione ab officio ⁊ bn̄ficio⁊ ſic caret nedū dignitate ſꝫ etiā ordinibꝰ. vt in. c. atſi clerici. ⁊. c. cū nō ab hoīe. de iudi. ſꝫ hic capit̉ depoſitio ꝓ pͥuationē bn̄ficij tm̄. ⁊ ē rō qꝛ ꝓpt̓ nō reſidentiam nō debet quis priuari ab officio. ſed ſatis ē ꝙremoueatur a beneficio. vt. jͣ. e. ti. c. ex tue.¶ Ulia noNMulli. gnitates vtcoUni pl̓es dicleſie ꝯferri nō debēt. ⁊ eccl̓ia eſt ꝯferendailli qui reſidere ⁊ regere valeat ꝑ ſeip̄m. al̓s ꝑdit eccleſiam. ⁊ donans cōferendi poteſtate priuat̉. h. d.

tria facit. Primo ponit vitiū. ſcd̓o adhibet remedium. ibi. cū gͦ. tertio īponit penā. ibi ꝙ ſi ¶ Primono. ꝙ exquirere diuerſas dignitates ⁊ pl̓es eccl̓iasparochiales ꝓcedit ex zelo auaricie. intellige quando vna dignitas vel vna eccl̓ia parochialis ſufficitꝑſe. al̓s nō ē pctm̄ diſpēſatiue tenere pl̓es. ad hoc. c.de multa in fi. de p̄ben. ⁊ sͣ. de elec. dudū. ij ¶ No.ſcd̓o duas rōnes quare vna ⁊ eadē ꝑſona non pōtꝯſequi pl̓es eccl̓ias. Prima qꝛ vix ſufficit ad īpēdēdum debitū famulatū vni. vn̄ ſequit̉ neglectꝰ alterius. ſcd̓a qꝛ occupat ſtipendia alioꝝ. nā alij clericipauperes ad illa ꝓmouerent̉. Et no. tex. dum dicitſtipēdia. ex hͦ enī arguit̉ ꝙ clericꝰ licite viuit de fructibus eccl̓ie ſue. dat̉ enī ſibi in ſtipendium ¶ Tertio nota ꝙ quis tenetur per ſe ⁊ non per vicariumdeſeruire eccleſie ſue ſeu dignitati ¶ Ultimo nota. ꝙ recipiēs plura bn̄ficia curata nō ē priuatꝰ primo nec ſcd̓o ẜm iſta tꝑa ſꝫ veniebat priuādus ſcd̓o.Et vt hoc clare intelligas ⁊ multa diuerſa iura aduerte ad qͣttuor tꝑa. Primū enim fuit tꝑs an iſtudꝯciliū de quo hic. ⁊ illo tꝑe nō pͥuabat̉ ſcd̓o. ſꝫ dabatur ſibi optio tenendi pͥmū vel ſcd̓m. vt in. c. referēte. ⁊. c. p̄terea. jͣ. de p̄ben. Scd̓m fuit tꝑs huius concilij ī quo fuit reſtricta facultas hec ⁊ ſtatutū vt priuaret̉ ſcd̓o nō tn̄ pͥuatio inducebat̉ ipſo iure. Tertiū fuit tēpus. c. de multa. jͣ. de p̄ben. vbi fuit inductū vt ſi habēs curatū beneficiū vel dignitateꝫ reciperet ſcd̓m ſeu ſcd̓aꝫ dignitatē vacaret pͥmū bn̄ficium vel dignitas ipſo facto. ⁊ ſic tex. hic in fi. hodienō ꝓcedit vt loquit̉. Quartū fuit tꝑs hodiernuꝫ atꝑe decretalis execrabilis ioh̓is. xxij. ⁊ ē exͣuagansvbi artiꝰ fuit ꝓuiſū vt recipiēs ſcd̓m curatū ſeu ſecūdā dignitate vel ꝑſonatū niſi de facto in cōtinenti poſt habitā ſecūdi pacificā poſſeſſionem dimittatprimū in pn̄tia publicarū perſonarū eēt priuatusipſo facto vtroqꝫ. ⁊ ſic retinēs de facto efficeret̉ ineligibilis. ⁊ hoc vltimū probat̉ in. d. c. dudum. Etex his infert̉ ad. q. nunquid diſpoſitio huiꝰ tex. vēdicet ſibi locum in eccleſijs nō curatis ⁊ in ſimplicibus bn̄ficijs? ⁊ ſentit Hoſti. ꝙ ſic. dūmodo reqͥrantreſidentiā de iure cōi ſtatuto vel ꝯſuetudine. Seddic latius ꝙ querit̉ nunqͥd vacet primū ipſo factoꝑ adeptionē ſecūdi? ⁊ dic ꝙ nō in iſtis ſimplicibus.qꝛ. c. de multa loquitur in pluribus curats. ⁊ dicāaliquid in. c. fi. jͣ. e. Aut querit̉ nūquid poſſit qͥs tenere plura talia beneficia ſimplicia. ⁊ dicit Hoſti. ꝗſic. ſi alteꝝ ꝑ ſe non ſufficit. al̓s ſecꝰ. vt in. c. cū teneamur. de p̄ben. hoc vltimū admitto niſi ſtatutuꝫ velꝯſuetudo reqͥreret reſidentiā in quolibet. qꝛ tūc requiret̉ diſpenſatio. ar. in. d. c. de multa. Aut queritur nūquid teneat̉ quis per ſe deſeruire beneficioſimplici ſic vt hic dicit̉ in curato; ⁊ credo ꝙ ſic. ⁊ ꝓbo aꝑte ꝑ. c. ſuꝑ inordinata. de p̄ben. vbi dicitur ꝙpueri nō ſunt idonei ad beneficia habenda cū illisdeſeruire nō pn̄t. ergo requirit bn̄ficiū ꝑſonalē reſidentiam. nam puer bn̄ poſſet per aliū ſeruire. vtin. c. eam te. de eta. ⁊ quali. facit. c. ꝯquerente. jͣ. eo.fateor ꝙ conſuetudo hꝫ oppoſitū ⁊ nunquid valeatdic vt. jͣ. ſubijciam ¶ In glo. j. ibi ꝑſone. ꝯpp. vultgͦ gl. ꝙ dignitas ⁊ perſonatus ſunt ſynonima. ⁊ ꝙad eſſe dignitatis ſufficit quedā p̄rogatiua pͦ alijs.