¶R⁊ ſi forte auufictlus ineus voluerit me alicui cōpl̓are. aīo diſſentiam ⁊ vbis ꝑit̓ ꝯtr̄dica Et ſi nullūaliud in euadēdi ſuꝑueniret remediū naſū in ꝓpriū detrūcareꝫ vt meſic deforme qͣlibꝫ abhorreret Cumigitur de mādato ip̄iꝰ ep̄i ad qd̓dā caſtrū īuita fuiſſet deducta demoratua̓ ibidē donec alicui ī cōiugui trade̓tur ⁊ cū ip̄a ſuā caſtitatē dn̄o cū lac̓mis ꝯmendaſſꝫ. eccedn̄o diſponēte oſſa viri ſui de vltrͣmarinis ꝑtibꝰ deferūtur Iuſſa eſtigit̉ ab ep̄o reduci vt oſſibꝰ viriſui occurre̓tur. Ip̄a ergo oſſa abepō cū honorabili ꝓceſſione ⁊ abipſa cū multa deuocōe ⁊ lac̓marūeffuſiōe ſuſcepta ſūt Que cōuerſaad dn̄m dixit Grās tibi ago dn̄eqꝛ ī ſuſcepcōne oſſium dulcis virimei dilecti tui me miſeram ꝯſoſedigͣtꝰ es Tu ſcis dn̄e qꝛ licꝫ ipſumte amātē multū amauerim. tn̄ obtui amoreꝫ eius pn̄tia libent̓ carui⁊ terre ſcē ſubſidiū deſtinaui Et ꝙͣuis delectabile mͥ eēt adhuc cumeo viuere tali cōdicone vt cū ipſopauꝑe ꝑ totū mundū pauꝑculamēdicareꝫ. tn̄ te teſtē īuoco ꝙ cōtra tu a volūtatē vno e̓ne ip̄m nōredimereꝫ nec ad vitā mortaleꝫ iterū reuocareꝫ Ipſū āt ⁊ me tue grērecōmēdo Verū ne fructū cēteſimūꝑderet qͥ ꝑfectōem euāgelicaꝫ ſeruātibꝰ dat̉ qͥ de ſiniſtra miſel̓e addexterā glorie tnͣſferūtur r̓ligioſūhītum induit veſtes .ſ. griſias humiles ⁊ abiectas ꝯtinētiā pꝰ mortem viri ſui p̄petuā ſeruans obedientiam perfectaꝫ cuſtodiens ⁊ voluntarīam paupertatē āplectensAendicando qͦꝫ hoſtiatiꝫ irevolūit: ſed magiſter Conradus nō ꝑmiſit. Fuit autem eius habitustam deſpectus vt deferret palliumgriſeū. panno alterius coloris ꝓlongatu Manicas etiā tunice ruptas alterius coloris panno habuit emendatas. Pater vero ſuꝰ rexvngarie audiens filiam ſuam adtantam inopiaꝫ deueniſſe cōmitēquendam ad eam miſit vt ipſaꝫad paterna limina reducere procuraret Qui videns eam tali habitu decoratam. cernenſqꝫ eam ſedentem humiliter ⁊ filantem pre cōfuſione ⁊ adiiracōne exclamāsait. Nūꝙͣ filia regis tam vili hītuinduta fuit̉. nec lanaꝫ filare aliqn̄viſa fuit Cuꝫ vero pro ſua reductione vehementiſſiē inſtitiſſet. nullatenus acquieuit. mallens cumpauꝑibus in pauptate degeretꝙͣ cū diuitibus diuicijs multipūcibꝰ ab undare. Vt vero eius animus totus in deum tranſiret ⁊ intenta eius deuotio nullum imꝑetum haberet rogauit dominuꝫ vtomnium temporalium ſibi cōtēptum infunderet ⁊ ſuorum filiorumdilectionem a corde ſuo euelleret⁊ contra omnes contumelias cōtemptum ⁊ conſtantiam largiret̉Fuſa vero oratione audiuit dominum ſibi dicentem. Exaudita eſtoracō tua Que dixit ancillis Exaudiuit dominus vocem meaꝫ. quia⁊ omnia temporalia vt ſtercorareputo ⁊ de filijs meis non pluſꝙͣde alijs;pxīs cum ⁊ mei ꝯtemptū