CC C.8.hominem aſſeruit chriſtum: ſꝫ potiuſ materni chriſtiane fidei primipropagatoris ſucceſſor exiſteret.quātenus eccleſiam inter procellas hereticorum fluctuantem fideliter ⁊ ſtrennue gubernaret ⁊ eaꝫa peſtifera arrianorum rabie purgaret Conſecratus igitur archiepiſcopꝰ Colomenẜ ab archiepiſcopo Treueren̄ ſcilicet Maximinoqualivigilantia. in cuſtodia ouil̓ſibi crediti deſudauerit. poteſt patere ꝙ poſt diſceſſum ſuuꝫ tota pene gallia ⁊ eius finitime cede atqꝫincendijs deuaſtabant̉. ita vt necvna quidem ciuitas niſi metenẜpropter oratorium beati Stephain muſta remaneret. In laudemhuius ſancti legitur. ꝙ quodamtempore dum gregis ſibi commiſſi cuſtodijs inuigilans die dominicō expletis matutinalibus officijs ex conſuetudine loca ſanctaorandi gratia c̓cuiret. audire meruit dulciſonā celeſtis militie melodiam que illum afflatu ſāctiſpiritus docuit. quia Martinus epiſcopus a ſeculo inigrauit. Ex quare quid aliud eſt penſandum niſiꝙ omnipotens deus dum MAartinu̓m ad celeſtem glibeato Seuerino eiuscōſorcij ſecuritatē dein ſeculo gn̓e nobilis ⁊ auine natꝰ cū iaꝫ nuptie eteent raptus in ſpū viditmū iuuene ſibi aſtantē. qͥ inꝓmiſit ſi nuptias dimitteret̉cū ſurrexiſſet oībꝰ dimiſſis claheremū tranſfugit ipō inuene dice q̄ ei apparuerat. Tandē cū multos annos expleuiſſet orauit vt ſibi dn̄s on̄deret. cuieqͣlis in regnocelorum futurꝰ eēt. a̓ premiū t̓cepturus Cui ab āgelo ꝓpoſitꝰ ē p̄ſulcolonien̄ Seuermꝰ Et cū eū viderecuꝑet ab angelo qͥ eū an̄ viſitauerat ad locū ductꝰ ē vbi beatuꝫ Seuerinū vidit pꝰ miſſaꝝ ſolemniavbi fuea̓t magͣ feſtiuitas ꝯuiuioīſtructo deliciarū affluētia p̄fulgēQuō viſo ꝯtriſtatꝰ de p̄mij eqͣlitate cū ip̄e pauꝑtate ⁊ abſtinētia nle vo delicijs ⁊ diuitijs afflue̓t Statim deſuꝑ correptꝰ intellexit ꝙ minꝰ ep̄s oēm illaꝫ ſeculareꝫ gloriaꝫꝙ ip̄e ligneū vaſculū qd̓ ſibi de cūctis oꝑibꝰ ſuis reẜuauerat diligeret. Vn̄ grās deo agēs ⁊ ꝓmiſſumſibi p̄muū cū Seuerino famulo deiflagitans ad ſolitudineꝫ redijt.Cū iā vir dei ſenuiſſet monet̉ perviſionē vt burdegalenſe opidum⁊ ꝑtes aquitamē vn̄ ⁊ oriūdꝰ fuitviſitare non dubitet qͣtenꝰ cū ſuoꝯpare btō ſeuero reqͥeſcat Et relatum eſt ſcō amādo eiuſdeꝫ vrbisep̄o illū adueīre Vn̄ ⁊ ip̄e famulodei cū mag̓ multitudīe deri ⁊ ppl̓iobuiauit. Vbi btūs Seuerinꝰ ſibi occurrentes qͦs nūꝙͣ an̄ videcat ꝓprijs nominibꝰ ſalutauit Tāꝯuocatis frībꝰ mortē ſuā p̄dicēin atqꝫ poſt hoc ē ſeculo inigrans amādꝰ ipſū ī cripta maionorifice ſepeliuit. Adeꝰ multa mia̓cula ovnū īſigne explimoſiuſ predicaturis ea̓t cauſa ſabuitiſ