imꝑauit. Ille gloria patri ⁊ filioexpedite dicebat. ſpūi vero ſāctodicere n̄ potea̓t. Quippe̓ qꝛ in ſpm̄ſanctū percauerat. Qui p̄ctūm ſuum ꝯfitens mox vt depoſitus clara voce ſpūm ſāctū noīauit. Hocmiraculū refert Boiuſ ī libro adcōmitiſſam Matildā. ¶ MortuoHdeinrico iiij. Spire ⁊ cū alijs regibꝰ ſepulto: hunc verſū Heinrici īepitaphio hn̄t. ffilius h̓. pr̄ hicauꝰ h̓. proauꝰ iacet iſtic Huic ſucceſſit Heinricuſ qͥntus āno domini ACvij. qͥ pͣp̄m cū cardinalibꝰcepit ⁊ eos dimittēs inueſtiturāep̄oꝝ ⁊ albatu ꝑ anulū ⁊ baculūpaſtoralem accepit ¶ Sub hoctꝑe Bernardꝰ cū fratribꝰ ſuis ciſrerciū ingredit̓ ¶ In ꝑrochia Legienſi porca porcellū faciē homīshn̄tem emixā eſt Pullus gallineqͣdrupes natus ē. Lothariꝰ ſueceſſit Heinrico. Cuiꝰ tꝑe mulierq̄dam in Hiſpania monſtrū bisgemini corporis ē enixa aduerſisvultibꝰ ⁊ corporibꝰ ſibi coherēsAn̄ qͥdeꝫ effigies erat hoīs integcorporiſqꝫ mēbroꝝ ordine diſtincta. retro vero facies canis corporis⁊ mnēbroruꝫ ꝓprietate integra.Poſt hūc regnauit Conradꝰ annō dn̄i Cxxxviij. eo tꝑe Hugͣ.de Scōuictore doctor excellentiſſiꝰ⁊ oī ſcīa ſūmus ⁊ religione deuotus obijt. de quo referūt ꝙ cū infirmitate vltima laborae̓t ⁊ nullūcibu retinere poſſet: corpꝰ tn̄ dn̄icum ſibi daricū multa inſtantiapoſtulauit. Tūc fr̄es eius turbaonē ſedare volentes ſimplicē hoſtiā inſtar̓ corporis dn̄ici ſibi detulerūt. Qd̓ ille ꝑ ſpūm r̓cognoſcēſMiſereat̓ vr̄i dn̄s fr̄es: cur me deludere voluiſtis. Iſte enim non ēdn̄s meꝰ quē deportaſtis Aox illiſtupefacti cucurrernt ⁊ ſibi corpꝰdominicū detuler̄t. Sꝫ ille vidēs ꝙreciꝑe nō vale̓t: eleuatis in celuꝫmanibꝰ ſic orauit. Aſcendat filiꝰad pr̄em ⁊ ſpūs ad deuꝫ qui fecitillū. Et int̓ hec verba ſpūm exalauit ⁊ corpꝰ dn̄i ibidē diſparuit.Eugeniꝰ abbas Sanctianaſtaſijpͣp̓ ꝯſtituit̓. qui ab vrbe expulſuſeo ꝙ ſenatores alium creauerūtGallias venit ⁊ Bernardū ante ſemiſit: qͥ viā dn̄i p̄dicabat ⁊ ml̓tamiracula faciebat. Grlbertꝰ Porretanꝰ florebat. Fredericus neposConrādi īꝑauit āno dn̄i ACliij.Tunc eciā floruit mgr̄ Petrꝰ Cōbardꝰ ep̄s Parienſis qui libꝝ ſētentiaꝝ. Gloſas pſalterij ⁊ epl̓arum Pauli vtiliter cōpilauit.Eo tempore tres lune in celo viſeſunt ⁊ in medio figura crucis necmulto poſt viſi ſūt tres ſoles TūcAlexander in pͣp̄m canonice ē electus. Contra quē Octauianus Iohānes Crimēſis titulo ſancti Calixti. ⁊ Iohānes Perſtrumētenẜſucceſſiue ad papatum eligūtur⁊ fauore imperatoris fultiuntur.Durauit enim hoc ſciſma annisdecem ⁊ octo. Infra quod tempꝰTheutonici qui apud Thuſculanum pro imperatore morabant̉.Romanos apud Montemportuꝫinuadunt ⁊ totidem a nona vſqꝫad veſperas occiderunt: vt nūꝙͣ