regno cum illoꝝ ciuium ꝯſuetudine didiciſſet: infinitos theſaurosad inſulā illam premiſit vbi poſtaunū̓ in exiliū relegatus ceteris fame deficiētibꝰ ille īmenſis delicijshn̄dabat. Ciuitas hec mundꝰ eſtiſte. Cuies: tenebraꝝ principes q̄nos falſa mūdi delcatione alliciūtNobiſqꝫ nō ſperantibꝰ morſ ſuꝑuenit ⁊ in locū tn̄braꝝ demergimurDiuiītiarū vero ad eternū locū premiſſio fit manibus egenoꝝ. Igit̉cū Barlaā ꝑfecte filiū regis docuiſſet ⁊ ip̄e eum iam relicto pre ſequivellet: dixit ad eū Barlaā. Si hocfeceris cuidā iuuem ſimilis eris qͥcū quandā nobilē nollet deſpōſare vxorē ipſe renniu̓es aufugit ⁊ inquendā locū denemes: virginemquandā cuiuſdā ſenis pauperis filiā laborante ⁊ ore deum laudantēvidit. Ad quā ille. Quid eſt quodagis mulier. Cuꝫ em̄ ita pauꝑ ſisgrās tn̄ agis deo ac ſi magna recepiſſes ab eo. Ad que illa. Sicut ꝑua medicina ſepe a magͦ languōe̓liberat: ſic graruꝫ actio in ꝑuis donis magnoꝝ efficit̉ auctrix donoꝝHec tn̄ quē extrinſecꝰ ſūt nr̄a nōſunt ſꝫ ea q̄ in nobis ſunt nr̄a ſuntAdeo magna accepi qꝛ me ad imagine ſuam fecit. intellectū mͥ dedit.ad ſuā me gloriā vocauit ⁊ iānuāregni ſui iain aꝑuit. Pro tantis ⁊⁊ tam magnis donis ipſū laudae̓cōuenit Videns iuuenis eius prudentia: ea a pre ſuo in vxorē petijt.Cui ille. Filiā meā acciꝑe nō valesqꝛ diuiītū ⁊ nobiliuꝫ filius es. Egoaūt pauꝑ ſum. Sed cū ille oīno inſtaret: ait ſenex. Nō poſſum eā tibidare. in domū pr̄is tui ducas eamcū vnica mͥ ſit. Et ille Apd̓ vos manebo ⁊ vob̓ me in oībus ꝯformabodepones g̓ precioſum ornamentūhītum ſenis induit ⁊ apud eū manes ipſā in vxoreꝫ ſuſcepit. Poſtꝙͣvero ſenex diutiꝰ eum probauit: inthalamū eū duxit ⁊ immenſū pondus diuitiarū qnͣtum vnꝙͣ videa̓tſibi on̄t ⁊ omnia ſibi dedit. dixitaūt Ioſaphat. Conuenienter metangit iſta narratio ⁊ a te hoc dictuꝫ eſſe de me exiſtimo. Sed dic mͥpater quot annoꝝ es ⁊ vbi cōuerſaris. qꝛ a te nunꝙͣ volo ſeꝑari. Etille. Annoꝝſum. lxv. in deſertis terre Sēnaar degēs. Ad quem Ioſaphat. Amplius pr mͥ appares. lxxuiuiruaannoꝝ. Et ille. Si ant̄itate omnesannos meos queris diſcere: bn̄ eoeſtimaſti. ſed nullo modo a me inmēſura vite ꝯputant̉ quotqͦt ī vanitate mūdi expēſi ſunt. Tunc em̄in interiori hoīe mortuꝰ erā ⁊ ānoꝫmortis nunꝙͣ vite noīabo. Cum gͦIoſaphat eū in deſertū ſequi vellꝫdixit Barlaaꝫ. Si hoc feceris ⁊ tuoꝯſortio carebo ⁊ ꝑſecucōis fratribꝰmeis auctor exiſtā. Sed cum tꝑsoportunum videris: ad me venies.Barlaā gͦ filiū regis baptizās ⁊ infide optime inſtruēs: eū oſculatuſeſt ⁊ ad locum ſuū reuerſus ē. Oꝰꝙͣ aūt rex filiū ſuum factū xp̄i anūaudiuit: in dolore mimio poſitus ēQue quidā amicꝰ ſuꝰ noīe arachisꝯſolans ait. Noſco rex quendā ſenē heremitā noīe Nachor qͥ de nr̄afecta eſt qͥ per oīa Barlaā ſil̓is eſt