attenditis ⁊ que deintus ſunt nōconſideratis. Scd̓m igitur illum rege tu qͦꝫ feciſti bn̄ ſuſcipiēs me. Incipiens ergo Barlaam: cepit ei demundi creatione et hominis p̄reuaricatione. ac filij dei incarnatione. paſſione. reſurrectione. longūſernionem retexere. necnō ⁊ de diēiuditij ⁊ de ret̓bucōe bonoꝝ ⁊ maloꝝ multa ꝓferre ⁊ ſeruientes ydolis plui̓mū exprobrae̓. ac de eoꝝ fatuitate tale exemplū ponere dicēs.¶ Sagittariꝰ quidā auiculam parua noīe philomena capien̄s cumvellet eā occidere: vox data eſt philomene ⁊ ait Quid tibi ꝓderit o hōſi me occideris. Nō em̄ ventrē tuūde me implere valeb̓. Sed ſi me dimittere velles: tria tibi mandatadare. que ſi diligētius cōſeruares:magnā inde vtilitatē ꝯſequi poſſeſIlle vero ad eius loquelā ſtupefactus ꝓmiſit ꝙ ea dimitteret ſi hecſibi mādata ꝓferret. Et illa. Nunꝙͣ rem que apprehēdi non poteſt:apprehēdere ſtudeas. de re ꝑdita ⁊irrecuꝑabili nūꝙͣ doleas. Verbūincredibile nunꝙͣ credas. Hec t̓acuſtodi ⁊ bene tibi erit. Ille autēvt ꝓmiſerat ea dimiſit. Philomēna gͦ ꝑ aera volans dixit ei. Vetibi ve ꝙ malignū ꝯſiliuꝫ habuiſti⁊ ꝙͣ magnū theſaurū hodie perdidiſti. Eſt em̄ in meis viſceribꝰ margarita q̄ ſtruſionis ouū vicit ingnitudine. Qd̓ ille audiēs valde ꝯtͣſtatus eſt ꝙ eā dimiſit ⁊ eaꝫ apprehēdere cōnabat̉ dicens. Veni in doinū meam ⁊ omnē humanitatē tibi exhibebo ⁊ hōxifice te dimittamCuūi philomena. Nūc pro certo cognoui te fatuuꝫ eſſe. Nam ex hijsque tibi dixi nullū profectū habriiſti. qꝛ ⁊ de re ꝑdita ſit irrecuꝑabili doles ⁊ me temptaſti caꝑe cū nequeas in eo itinere ꝑgere ⁊ inſuꝑmargaritaꝫ tam grandem in meisviſceribus eſſe credidiſti: cuꝫ egotota ad magnitudinē qui ſtrutinis non valeam pertingere. Sic gͦſtulti ſunt illi qui confidūt in ydolis. qꝛ plaſmatos a ſe adorant̓ ⁊ cūſtoditus a̓ ſe: cuſtodes ſuos appellant. Cepitqꝫ contra fallacem mudi delectacōnem ⁊ vanitatem multum diſptaure ⁊ plura ad hec exēpla adducere dicens. Qui delectationes corporales deſiderant et animas ſuas fame mori permittunt:ſimiles ſūt cuidam homini quidūa facie vnicornis nedum ab eo deuoraretur velotius fugeret: in qd̓dam baratrum magnum cecidit.Dum autem caderet: manibus arbuſtulam quandam apprehendit⁊ in baſe quadam lubrica ⁊ inſtabili pedes fixit. Ille autem reſpiciens vidit duos mures vnum album ⁊ alium nigrum inceſſanterradicem ipſius arbuſtule quamapprehenderat corrodentes et iamproperanter abſciderunt. In fūdoautem baratri vidit dracōneꝫ terribilem ſpirantem ignem: necnōapertō ore ipſum deuorare cupientem. Superbaſem vero vbi pedestenebat: vidit quatuor aſpidumcapita inde prodeuntia. Aleuansautem oculos ſuos vidit exiguūmellis de ramis illius arbuſtule.