non ſuccurrūt. in periculis nō defēdunt. Cui rex. Si ita eſt vt aſſerisgͦ totus mūdus errat̉ ⁊ tu ſola verū dicis. Cū tamen omne verbuꝫnon cōfirmet̉ niſi in ore duoꝝ veltriū. Si angelus eēs: ſi celica v̓tustibi adeēt: adhuc tibi crede̓ nemodeberet Enͣto minus cū femina fragilis eē probaris. ? Cui illa. Ne obſecro ceſar a furoe̓ te vici ꝑmittasIn ſapiētis aīo non ſtet turbatiodira. Sic nāqꝫ poeta ait. Tu ſi aīorexeris rex es. ſi corꝑe ſeruꝰ. Et rexVt video peſtifera calliditate nosillaqueare diſponis. dū ꝑ exēplaph̓oꝝ protrahere niteris. Videnſaūt ceſar ꝙ eiꝰ ſapīe obuiare nonpoſſet: mādauit occulte ꝑ litterasvt oēs grāmatici ⁊ rethores ad p̄toriū Alexādrie feſtināter veniretimmēſa munera recepturi ſi ꝯciōatricē virginē ſuis aſſercōnibꝰ ſuperarēt. Adducti gͦ ſunt de diuerſisprouincijs. l. oa̓tores qui oēs morles in omni mūdana ſapientiā excellebāt. Quibꝰ interrogātibꝰ curde tam remotis ꝑtibꝰ euocati fuiſſent: rn̄dit ceſar. Eſt apd̓ nos puella ſenſu ⁊ prudētia incōꝑabilis: q̄om̄es ſapiētes ꝯfutat ⁊ deos nr̄oꝫdemones eē affirmat. Quā ſi ſuꝑaueritis: cū honore magno ad ꝓpͥaredibitis. Ad hoc vnꝰ indignatꝰſtomachati vocē rn̄dit. O magnūimꝑatoris ꝯciliū qui ob vniꝰ puelle ꝯflictū: ſapientes mūdi de remotis ꝑtibus aduocauit. cū vnus exnoſtris diēticulis eā poterat leuiſſime ꝯfutare. Et rex. Potentiā quidē habeo vi ad ſacrificandū ꝯpellere: ſꝫ melius indicaui vt a vr̄is1argumētis penitus ꝯfutetur. Cuiilli dixerūt. Adducat̉ corā nobispuella vt ſua lemeritate cōuictadabnunꝙͣ ſe ſapientes vidiſſe agnoſcat. Sed cū virgo certamen quodſibi miminebat didiciſſet: totamſe dn̄o cōmendauit. Et ecce angelus dn̄ aſtitit ⁊ vt ꝯſtāter ſtaretāmonuit. aſſerēs. ꝙ nō ſolū ab illis vinci nō poterat: ſꝫ inſuper illaip̄os ꝯuerſos ad palmā martirijdeſtinabit. Cū gͦ coram oratoribꝰadducta fuiſſet: dixit imperatori.Quali iuditio conͣ vnā puellaꝫ. l.oratores appōis: quo ⁊ pͥro victoria remunerādos ꝓmittis ⁊ me ſiēſpe mercedis pugre cōpellis. Erittn̄ in merces dn̄s ih̓s xp̄s qui eſpes ⁊ corona ꝓ ſe certantiū. Veꝝcū oratores deū fieri hoīeꝫ: aut pati impoſſibile dicerent: v̓go ⁊ hoca gentilibꝰ predictuꝫ eē on̄t. NamPlato aſtruit deū circū rotundū ⁊detrūcanduꝫ. Sibilla qͦꝫ ſic ait. Felix ille deus qui ligno pependit abalto. Cū g̓ virgo cū oratoribꝰ ſapientiſſime diſputaret ⁊ deos aꝑtisrationibꝰ ꝯfutaret: obſtupefacti illi ⁊ quid dicerēt non inuenienteſmuti penitꝰ ſūt effcī. Tūc imꝑatorniinio conͣ eos furoe̓ repletꝰ: increpae̓ eos cepit cur ab vna puellatā turpit̓ ſe vnici ꝑ mitteret. Tūcvnꝰ mgr̄ alioꝝ ſic ait. Noueīs imꝑator ꝙ nꝰ vnꝙͣ an nos ſtae̓ potuit qͥn ꝯtinuo viceret̉. Iſta̓ āt puella n qͣ ſp̄s dei loquit̉ ſic nos ꝯuertit vt conͣ xp̄m aliqͥd dice̓: aut oīno neſcimꝰ: aut penitus formideꝰ.