¶ Cer. jCum itaqꝫ domicellam virginemneptē domician imꝑatoris ſacrovelamine ꝯſecraſſet ⁊ Theodoraꝫvxorē ſiſenem amici imꝑatoris adfidē ꝯuertiſſet ⁊ in caſtitatis ꝓpoſito manere ꝓmitteret Siſenus zeloductus: eccleſiā poſt vxorē ſua occulte intrauit: ſcire volēs ꝓpter qd̓illa ſic eccleſiā frequētaret̉. at vbia ſcō Clemente oratio fuſa eſt ⁊ apopulo rn̄ſum eſt amen Siſenꝰ penitus cecus ⁊ ſurdus effectus eſt.Qui ſtatim pueris ſuis dixit. Citome tollite ⁊ foras eicite. Pueri autē per totam eccleſiā eum girabātſꝫ adianuas ꝑuenire nō poterat.Quos cū vidiſſet theodora ſic errates: primo quidē ab hijs declinauit putans ꝙ vir ſuus ea cognoſcere poſſet. Poſtmodū autē quidnā hoc ē ēt eos interrogauit Qui dixerūt. dn̄s noſter dum vult videre ⁊ audire que non licet: cecus ⁊ſurdus factus eſt. Tunc illa ſe inoratione dedit: dep̄cans vt vir ſuꝰinde exire poſſet. Et poſt orationeꝫdixit pueris. Ite modo ⁊ perducitedn̄m veſtꝝ ad domū. Cumqꝫ abiſſet Theodorā ſancto Clementi qͥd̓acciderit indicauit. Tūc ſanctꝰ dlemens rogatu Theodore ad eū venit ⁊ ipſū inuenit aꝑtis oculis nilvidentē ⁊ nichil penitus audiēteꝫCūqꝫ Clemens pro eo oraſſet ⁊ ille auditum ⁊ lumen recepiſſet: videns Clementē iuxta ꝯiugem ſuāſtantē: amens efficit̉ ⁊ ſe illuſummagicis artibus ſuſpicat̉. Precepitqꝫ ſeruis ſuis vt tenerent clemētem dicēs Vt ingrederet̉ ad vxorēmeā: me magicis artibꝰ excecauitPrecepitqꝫ miniſtris vt Clementem ligarent ⁊ ligatum traherentAt illi ligantes colūnas iacentes ⁊ſaxa: putabat ſicut etiā Siſinenōvidebat̉ ꝙ ſanctū Clementeꝫ cumſuis clericis traherent ⁊ ligarent.Tunc Clemēs Siſineno ait. Quiaſaxa deos dicis: ſaxa trahere merūiſti. Ille autē eum vere ligatū eſtimas ait. Ego te interfici faciā. Clemēs aūt inde abcedēs Theodoramrogauit ne ab oratione ceſſaret donec virū ſuum dn̄s viſitaret. Orati gͦ Theodore: petrus āplus apparuit dicens. Per te vir tuus ſaluabitur vt impleatur qd̓ dixit fratermeus paulus Saluabit̓ vir infidelis per mulierem fidelem. Et hoc dicens abceſſit. Statimqꝫ ſi ſinenusvxorē ſua ad ſe vocauit: obſecrasvt pro ſe oraret ⁊ ſanctū Clementem ad ſe vocaret. Qui cū veniſſetipſū in fide inſtruxit ⁊ eū cū. CCCxiij. de domo ſua baptizauit. Perhunc autē ſiſinenū multi nobileset amici Traiani imꝑatoris dominō crediderūt. Tunc comes ſacrorū pecuniā multis dedit et contraſanctū Clementem ſedicōeꝫ maximam excitauit. Tūc Mamertinꝰvrbis prefectus populi ſeditioneꝫnon ferens: ad ſe Clementē adduci fec̄ Quē cū redargūeret ⁊ ad ſe īclinare temptaret: ille ait. Optarēte ad rationē accedere. Nā ſi canesmula cōtra nos latrauerint ⁊ morſibꝰ attractauerint ⁊ nunqͥd nob̓hoc poſſunt auferre ꝙ nos ſumusrōnabiles: ipſi ſunt irracōnabiles