ſi crediturum ſe promitteret: gloriam animarū eoꝝ poſt mortē videret. Et Maximus. Fulminibo igneis ꝯſumar: ſi nō illum ſolū deū ꝯfitear quē ado a̓tis fi ꝯtingat quoddicitis. Tunc dixerūt. Impetra acarnificibꝰ huius diei indutias ⁊dūc nos in domuꝫ tuam ⁊ faciemꝰte purificari. Quo facto venit Cecilia cū ſacerdotibꝰ ⁊ baptizati furt.Ipe gͦ maximꝰ ⁊ omnis familia acvniuerſi carnifices dn̄o crediderūt⁊ a ſcō Vrbano qͥ illuc occulte venit baptiſma ſuſceperunt. Igit̉ dūauroa̓ finē daret Cecilia exclamauit dicens Eya milites xp̄i abiciteoꝑa tenebrarū ⁊ induimini armalucis. Quarto igit̉ miliario ab vrbe: ſancti ad ſtatua Iouis ducunt̉⁊ dū ſacrificare nollēt: ꝑiter decollant̉. quos Cecilia cuꝫ ſanctis colligens ſepeliuit Tunc maximus cūiuramēto aſſeruit ſe in hora paſſionis eoꝝ angelos vidiſſe fulgentes ⁊ animas eoꝝ qͣſi virgines dethalamo exeūtes. quas ī gremioſuo in celū angeli detulerūt. Almachius vero audiēs maximū xp̄ianū effectū: eum plūbatis tam diucēdi fecit quouſqꝫ ſpm̄ excuſſit. Cuius corpꝰ ſancta Cecilia iuxta VValerianū ⁊ Tiburciū ſepeliuit. TūcAlmachius amboꝝ facultates cepit inqͥrere ⁊ Ceciliā tan̄ꝙͣ Valeriam ꝯiugeꝫ fecit corā ſe aſtare. iuſſitqꝫ vt ydolis immolaret: aut ſententiā mortis acciperet. Cū aūt adhoc ab apparitoribꝰ vrgeret̉ ⁊ illivehemēter flerent eo ꝙ puella tādecora ⁊ nobilis vltro ſe morti traderet: dixit ad eos. Hoc boni iuuēsnon ē iuuentutē ꝑdere: ſꝫ mutare.dare lutū ⁊ acciꝑe aurū. dare vilehabitaculū ⁊ acciꝑe precioſū. dae̓breuē angulū ⁊ acciꝑe foꝝ perlucidū. Si quis pro numo ſolidos daret: nōne velociꝰ feſtinaretis. Deus aūt qd̓ accepit ſimpluꝫ: reddetcentuplū. Creditis hijs que dicoEt illi. Credimꝰ xp̄m veꝝ eſſe deumqͥ talem poſſidet famulaꝫ. Vocatog Vrbano ep̄o. CCCC. ⁊ ampliꝰbaptizati ſunt. Tunc Almachiuſſcām Ceciliā ad ſe vocas ait. Cuiꝰꝯdicōis es.? Et illa. Ingenua ſum ⁊nobilis. Cui Almachiꝰ. Ego te dereligione interrogo. Et Cecilia. Interrogatio tua ſtultū ſumit imitiuꝫque duas rn̄ſiones vna p̓utat inc̄ſitione ꝯcludi. Cui Almachiꝰ. Vntibi tanta preſumptio rn̄dendi.? Etilla. de ꝯſcīa bona ⁊ fide non fictaCui Almachiꝰ. Ignoras cuius poteſtatis ſum? Et illa Poteſtas vr̄aeſt qͣi vter vento repletus quē ſi acus pupugerit: oīs protinus rigorpalleſcit. Et quicqͥd in ſe rigidumhr̄e cernit̓ incuruat̉. Cui Almachius. Ab iniurijs incepiſti ⁊ in iniurijs ꝑſeuerās. Cecilia rn̄dit. Iniuria nō dicitur niſi qd̓ verbis fallentibꝰ irrogatur. Vn̄ aūt iniuria doce ſi falſe locuta ſū: aut teip̄m corripe calūniā inferentē. Sꝫ nos ſcientes ſcm̄ dei nomē oīno negare nōpoſſumꝰ Melius eſt em̄ felicit̓ mori ꝙͣ infeliciter viuere. Cui Almachius. Vt quid cum tanta ſuperbia loqueris Et illa. Nō eſt ſuperbia ſed conſtātia. Almachiꝰ dixit.