Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCLXXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

ciectus: ad inſulam gallinariaꝫ cūvno ſolo preſbitero ꝑrexit vbi elleboꝝ gramē venenatum inter aliaſherbas in cibum ſūpſit ⁊ vicinammortem ſētiens: om̄e ꝑiculum ⁊ dolorem v̓tute orōis fugauit Audiēsvero ꝙ btūs Hylarius de exilio rediret. obuiam ꝓfectus eſt ⁊ iuxtapictauī monaſteriū ordīauit. Vbicum quēdam adhuc cathecuminūhaberet. parūꝑ a monaſterio diſcedens ⁊ rediens: repperit eū ſinebaptiſmo defūctum. Quem in cellādurens ⁊ ſuꝑ corpus eius ſe ꝓſterneus: ipſum ſua oronē ad vitaꝫ pͥſtinam reuocauit Ideꝫ vero hō referre conſueuit. ꝙ dum ſuꝑ eū data ſētencia obſcuris locis deputatīs fuiſſet: ꝑ duos angelos iudici eſt ſuggeſtū hunc eſſe ꝓ quo Martinusoraret. Iuſſum eſt igit̉ vt ꝑ ipſosāgelos corpus reduceret̉ et Martinō viuus redderet̉ Aliuꝫ inſuꝑ quilaq̄o vitam finerat vite reſtituit.Verum cuꝫ plebs turonica epiſcopo careret: ipſum plurimuꝫ renitentem ſibi ordinari petijt. Quidā aūtex ipſis qui cōuenerāt. eo ꝙ deformis eēt habitu ⁊ vultū deſpicabilis. reſiſtebant. Inter quos p̄cipuus fuit quidam noīe defenſor Sedcū lectōr tunc deeſſet quidā acceptopſalterio. pͥmum queꝫ inueīt pſalmum legit. vbi verſus hic erat. Exore infanciū ⁊ lactenciū deuſ ꝑfeciſti laudem: vt deſtruas immicuꝫ ⁊ defenſorē. Et ſic ille defenſor eſt ab ōnibus confutatꝰ Ordinatus itaqꝫepiſcopus cū ppl̓i tumultuꝫ nō ferret̉ duobꝰ milialbꝰ ex vrbē mōaſtei̓M. exxrr.uꝫ ꝯſtituit. vbi cū lxxx. diſcipulis inmulta abſtinencia vixit. Nam ibivinū nēo nouerat; niſi quē infirmitas coegiſſet. Mollior habitus ibiꝓcrimine erat. pl̓imeqꝫ cītates dehijs epiſcopos eligebant. Cum q̄dam ſub noīe martiris coleret̉ et aMartino nilde eius vitā vel meritoinueīri poſſet: qͣdā die ſuꝑ ſepulchrum ſtās orauit dn̄m: vt quis eētvel cuius meriti indicaret Conuerſus ad leuam vidit vnbraꝫ ingerximam ſtare Qui cū a Martino adiuratus fuiſſet: dixit ſe latronemfuiſſe et ob ſcelus. percuſſum eſſeContinuo igitur Martinus altaredeſtrui p̄cepit. Legit̉ qͦꝫ ī dyalogoSeueri ⁊ galli diſcipl̓oꝝ ſācti martim. vbi multa ſuppleta ſūt que ineiꝰ vita Seuerꝰ dimiſerat. ꝙ Martinuſ quodā tēpore Valentinianūimꝑatorē ꝓ qͣdaꝫ neceſſitate adijt:ſꝫ ille ſciens eum velle petere quodipſe nolebat̉ dare: fores palacij ſibi claudi fecit. At martinus ſemel⁊ iteꝝ paſſus repulſam: cilicio obuolutus ⁊ cine̓ cōſperſus: ꝑ vnamebdomadā cibi ⁊ potꝰ abſtinēciamacerat̉ Tunc monēte angelo adpalaciū veīt ⁊ nullo ſibi ꝓhibentead īꝑatore vſqꝫ ꝑuenit. Quem cuꝫvenienteꝫ videret. iratus. qꝛ fuiſſetadmiſſus. ei aſſurge̓ noluit: doneccellam regiam ignis oꝑiret ⁊ ipſuꝫimꝑatorem a ꝑte poſteriori ignisſuceēderet Tunc ſācto iratus aſſurgens: virtutem diuinam ſe ſenſiſſe confeſſus eſt. Multumqꝫ ipſumconplectens ſibi omnia anteꝙͣ rogaret cōceſſit. multaqꝫ munera ob