Atcipiēteſqꝫ nos egreſſiſunt de domo nocte. Ingreſſiqꝫ ſunt nauemneſcio quo euntes Cum aūt de naui egrederemur mater neſcio quomō in mari relicta ē Pater vero nr̄portās nos duos ⁊ flens ꝑgebatVVenienſqꝫ ad qͣndam fluuiū trāſiuit cum fratre meo minore et meſuꝑ ripam fluminis dereliqͥt Cumautem reu̓tēretur vt me acciꝑet lupus veīt ⁊ illum infātem rapuit ⁊anteꝙͣ ad me appropinqͣret leo deſilua exiens me rapuit ⁊ in ſiluaꝫdeduxit. Paſtores vero erueruntme de ore leonis ⁊ nutritus ſū in illa poſſeſſione ī qua ⁊ ipſe ſcis Et n̄potui ſcire quid factum ſit de patremeo neqꝫ de infāte Hec audiēs minor: cepit flere ac dicere Per deumvt audio frater tuus ſū. qm̄ ⁊ quime educauerūt hoc dicebant ꝙ delupo eruimus te Et ī amplexꝰ ruentes oſculabant̉ ſe īuicē. ⁊ fleuerūtAudiens hoc mater eoꝝ. ꝯſiderasꝙ euentū ſuum ita ſeriatī dixiſſentdiu apud ſe tractauit. ſi filij ſui eſſent. Altera aūt die magiſtrū militum adijt: ⁊ int̓pellauit dicens Dep̄cor te dn̄e vt me ad patriam̉ meam ꝑduci iubeas. Ego de terra romanoꝝ ſum: ⁊ ꝑegrina hic ſum Ethoc dices: vidit in eo ſigna maritiſui et eum cognoſcens. cū ſe iam cōtinere non poſſet. ꝓcidit ad pedeseiꝰ ⁊ ait. precor te dn̄e vt exponaſmichi priſtinam vitam tuam Puto em̄ ꝙ tu ſis Placidꝰ inagr̄ militum: qui alio noīe diceris Suſtachius Queꝫ placidum ſaluator cōueriit: qui talem ⁊ taleꝫ tēptacōeꝫC.xiij.ſuſtinuit: ⁊ cui vxor que ego ſū inniari ablata fuit: q̄ tamen ab ōmicorrupcōe ſeruata ſū. qui et duosfilios .ſ. Agapitum ⁊ Theoſpitumhabuit Hec audiens Suſtachiuſ⁊ ipſam diligent̓ conſiderans: vxorem ſuam recognouit. ⁊ lacrimatꝰpre gaudio ipſaꝫ oſculatus ē. glorificans deum qui conſolat̉ afflictos Tūc dixit ei vxor ſua dn̄e vbiſūt filij noſtri? Qui ait A feris capti ſunt Et expoſuit ei quomodo ꝑdidit illos et illa Gracias agamꝰ doPuto em̄ ꝙ quēadmoduꝫ deus donauit nobis vt īueniremus nos īuicem donabit ⁊ etiā recognoſcerefilios noſtros Et ille dixi tibi. qꝛa feris capti ſunt. Et illa Ueſternadie ſedēs in orto audiui duos iuuenes ſic ⁊ ſic ſuam infāciam exponētes: credo ꝙ filij mei ſunt Interroga igit̉ ab eis ⁊ dicent tibi ẜt conuocas eos Iuſtachius ⁊ audiensab̓ eis infanciam ſuaꝫ: recognouitꝙ filij ſui eſſent Et āplectētes eosip̄e ⁊ mat̓ ſuꝑ eoꝝ collum pl̓imūfleuerūt ⁊ crebrius eos oſculabātur Om̄is gͦ exercitꝰ pl̓imuꝫ gaudebāt de inuencōe eoꝝ: ⁊ de victoriabarbaroꝝ Cum igit̉ rediret contigit iam traianū obiſſe: ⁊ ſucceſſiſſeei priorē in ſceleribꝰ adrianum Quiꝓ victoria obtēta ⁊ īuencōe vxolſ⁊ filioruꝫ magnifice eos ſuſcepit: ⁊magnum coniuuium preꝑauit Al̓terā autem die ad templum ydolorum ꝓceſſit vt ibi ſacrificaret provictoriā barbaroꝝ. Vidēs vero. qꝛEuſtachius nec ꝓ inuencione ſuorū ſac̓ficare vellet: ſprtabatur vt