Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCLXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

C Clxxi.diu vero eo cōtradicente innuit dominus nautis ſuis vt eum in mareprecipitarēt vt vxorem ſuā haberepoſſet Ruod cum Auſtachius conpiſſet vxoreꝫ eis triſtis reliqͥt ⁊ duos infātes accipiens ⁊ ingeniſcēſibat ſic dicens Ve michi ⁊ vob̓.qꝛ mater veſtra alienigena maritotradita eſt. Perueienſqꝫ ad q̄ndāfluuium ꝓpter aquaꝝ habundanciam nō eſt auſus cum duobus filijs p̄tranſire Sed vno circa ripaꝫflumīs relicto alteꝝ trāſportabatQui cum fluuiuꝫ tranſuādaſſet: illum infātem quē baiulauerat ſuꝑterram poſuit ⁊ ad accipienduꝫ alium feſtinauit Cum autē circa medium flumīs ꝑueniſſet ecce lupusconcitus venit ⁊ infātem quē depoſuerat rapiēs ī ſiluas aufugit Quide eo deſꝑans ad aliuꝫ feſtinabatSed cum abiret leo adueīt ⁊ alteꝝfilium rapiens abijt vnide eum īſequi nō valens cū eſſet in mediofluminiſ cepit plange̓ ⁊ cap illoſ ſuos euellere volens ſe in aquam ꝓicere niſi ipſū diuina prouidēcia cōtinuiſſet Paſtores aūt videntes leonēm puerū viuū portantem: eumcum caībus inſecuti ſūt Per diuinam aūt diſpenſacōem leo pueruꝫilleſum abiciens receſſit Quidaminſuꝑ aratores poſt lupuꝫ inclamātes ip̄m de eius faucibꝰ incolumēliberarūt. Vtriqꝫ vero .ſ. paſtores ⁊aratōres de vno vico fuerunt et penes ſe pueros nutrierūt Hec veroEuſtachius neſciebat: ſꝫ merēs acplorans ibat dicēs Heu michi. qꝛn vt a̓bor pollebā: ſꝫ modo penitꝰſum nudatus Heume. qꝛ multitudine milituꝫ circūdari ſolebam: ſꝫnunc ſolus remanēs nec filios ſuꝫꝯceſſus habere MAemī dn̄e te michidixiſſe. qꝛ oportet te temptari ſicutiob Sed ecce plus aliquid in me fiexi video Ille em̄ ⁊ ſi poſſeſſionibꝰnudatus fuerit tamen ſtercus habuit ſuper quo ſedere potuit michiaūt nilhoꝝ remanſit Ille amicos ſibi conpacientes habuit Ego īmites feras hūi q̄ in eos filios rapue̓runt Illi vxor eſt relicta a me veroablatā da requiem dn̄e tribulacōnibuſ meis ⁊ pōe cuſtodiā ori meoNe declinet cor meū in verba malicie ⁊ eiciar a facie tua Et hoc dicēscum lacrimis ad q̄ndam vicum abijt ⁊ data mercede ſibi agros illorum hoīm ꝑ annos. xv. cuſtodiuitFilij autem eiuſ in altero vico educati ſunt nec ſe eſſe fratres ſciebātdn̄s autem vxorem Suſtachij conſeruauit nec illam ille alienigenacognouit: ſꝫ pocius eam intactamdimittens vitam finuit Imꝑatoraūt ⁊ populus romanus plurimūab hoſtibus moleſtabant̉ ⁊ recordatus placidi ꝙͣ ſtrennue contraipſos hoſtes ſepius dimicaſſet deeius ſubita mutacōne plurimumtriſtabat̉. die̓xitqꝫ multos militesper diuerſas mundi ꝑtes pro mittensōnibus qui eum inueniſſentml̓tos honores ⁊ diuiciaſ duo aūtex militibus qui aliqn̄ placido miniſtrauerāt ad ipſū vicum in quodegebat venerunt Quos placidusde agro veniens ⁊ conſiderans eoſex inceſſu protinus recognouit et