quaſi que eius amore langueret:oſculari voluit. Quā Ciprianus videns ⁊ Iuſtinam eſſe credens gaudio ait. Bene veniſti Iuſtina oīmfeminarū decora. Mox vt Cipriaˢnomē Iuſtine nominauit: dyabolus nomē illud ferre non potuit: ſꝫad eius prolacōeꝫ inſtar fum euanuit. Quāꝓpter Ciprianꝰ deluſumſe videns: triſtis remāſit. Vnde etamplius in amorē Iuſtine eſtuāſad oſtium ipſius diu vigilauit ⁊qn̄qꝫ in femina quādoqꝫ in auemiſe vt videbat̉ arte magica cōmutans cuꝫ veniſſet ad oſtium virginis: neqꝫ femina neqꝫ auuis: ſed Ciprianus protinꝰ apparebat. Acladius qͦꝫ arte dyabolica mutatus inpaſſerem: cum ad feneſtraꝫ Iuſtine volaſſet: mox vt eam virgo aſpexit: nō paſſer: ſed Acladius apparuit. Anguſtiariqꝫ minis cepitac tremere: qꝛ nec fugere poterātnec ſalire. Timēs vero Iuſtina necaderet ⁊ creparet: eum per ſcalaꝫdeponi fecit amonens vt a ſua veſamiā ceſſaret: ne iuxta leges tanꝙ maleficus p̓uniretur. Victus gͦꝑ omnia: dyabolus ad Ciprianūredijt ⁊ ante eum confuſus ſtētit.Cui Ciprianus. Nunqͥd ⁊ tu victꝰes. cQue eſt miſeri virtꝰ veſtra vtvnam puellam non poſſitis vincere: nec in eam poteſtatē habere.Sed certe ipſa vos vincat ⁊ tā mſerabiliter vos proſternat. Quidſemper multiloqui vſqꝫ nūc eſtis⁊ preſumptuoſi qui vnius inanisfemine: iam virtute compulſi elingues ac impotentes penitus: ſinerobore ſic ſtatis cōacti. Dic tamenobſecro michi. in quo eſt eius taꝫmaxima fortitudo? Cui demon aitSi michi iuraueīs vt a me nequaꝙͣ recedas: virtutem eius victorietibi pandam. Cui Ciprianꝰ. Perquid tibi iurabo. Cui demon. Iura michi per virtūtes meas magͣsqm̄ a me nunꝙͣ r̓cedes. dixit ei Ciprianus. Iuro tibi per virtutes tuas magnas ꝙ a te nunꝙͣ diſcedāTūc dyabolus quaſi ſecurus ei dixit. Puella illa ſignum crucifixi edidit̉ ⁊ ſtatim ꝯtabui ⁊ omnē virtutē amiſi ⁊ qͣi cera a facie ignis cꝰv̓tute liqueſcit: ſic ego a facie eiuſeffluxi. dixit ei Ciprianꝰ. Ergo crucifixus maior te eſt? Et demon Vtiqꝫ maior omnibus eſt ⁊ nos ⁊ omnes quo hic decipimus tradet igni in extinguibili cruciandos. CuiCiprianuſ ait. Argo ⁊ ego amicuſfieri debeo crucifixi: ne tantam aliquando peniam incurram. Cui dyabolus. Iuraſti michi per virtutesmei exercitus per quam nemo periurare valet ꝙ a me nūꝙͣ diſcedesAd quem Ciprianꝰ. Te ⁊ omnesfumigates tuas virtutes contemnō ⁊ tibi ⁊ omnibus demonibustuis abrenuncio ⁊ crucifixi ſalutari ſigno me munio. Statimqꝫ dyabolus ab ipſo cum confuſione receſſit. Tunc Ciprianus ad epiſcopum iuit. Quem videns epiſcopꝰ⁊ credens eum veniſſe vt xpriſtianos in errore mitteret: ait illi. Sufficiāt tibi o Cipriane hij qui forisſūt. Nichil poteris aduerſus eccleſiā dei. Inuicta eſt em̄ virtus xp̄i.