minime habere licebat. Vidēs Herodes ꝙ Ioh̓es eum tam dure ſuꝑhoc redargueret ⁊ quia ꝓpter predicacōeꝫ ⁊ baptiſmū ẜꝫ Ioſephūmagnū populū congregaret ipſūin carcere vinculauit: vxori place̓cupiens ⁊ populi ſubſequētis Ioh̓eꝫ diſpendiū pertimeſcens. Ipſūaut occide voluit: ſꝫ populuꝫ timūit. deſiderantes aūt Herodias piter ⁊ Herodes occaſionē aliquaminuenire prout Iohāneꝫ occiderepoſſent: vident̓ inter ſe ſecreto cōdixiſſe vt Herodes natalis ſui diēcoram primis Galilee ſuiſqꝫ principibus celebraret ⁊ puelle ſaltāti filie Herodiadis quicquid petierit̓ ⁊ ſibi daturum iuramento firmaret ⁊ ipſa caput Iohannis petente: illud ſibi propter iuramentum factum: eum tribuere oporteret. Sed de iua̓mento facto contriſtari ſe ſimularet. &ꝫ em̄ hanc vexſuciam ⁊ ſimulationē habuit: videt̉ innui in ſcolaſticis hijſtorijs.vbi ſic dicitur. Credibile eſt ꝙ Herodes cum vxore de nece Iohanisſub tali occaſione facienda priuſſecreto hoc tractauerit. Item Hierominus in gloſa. Ideo forte iurauit vt occaſionem inueniret occidendi. Nā ſi illa patris aut mat̓sinterituꝫ poſtulaſſet Herodes vtiqꝫ non conſenſiſſet. Ordinato igit̉conuiuio: puella adeſt coram omnibus ſaltat placens cunctis: ſe ſibi quicquid petierit datuꝝ rex iurat. Amatre premonita: caput Iohannis expoſtulat. Sed verſipell̓ppter iuſiurandum ſe cōHerodes ꝓtriſtatuꝫ ſimulauit eo ꝙ vt dicitRabanus temere iuraſſꝫ quod facere oporteret. Sed triſticiaꝫ preferebat in facie cum leticiam habe̓tin mente. Excuſat ſcelus iua̓mento: vt ſub occaſione pietatis īprisfieret. Igitur ſpicrilator mittitur.caput Iohannis preciditur. puelle datur ⁊ a puella matri adulterepreſentatur. Auguſtinus de occaſione huius iurationis narrat inſermone quodaꝫ quem fecit in decollatione Iohannis baptiſte tale exemplum. ffuit quidaꝫ homoinnocens et fidelis a quo audiuiquod narro. Cum enim quidamſibi negae̓t ꝙ ipſi accommodauerat: vel qd̓ ſibi debebatur Commotus ille ꝓuocauit eū ad iuſiurādūIlle igitur iurauit ⁊ iſte perdiditdicebat ergo in ipſa nocte ſe adiudicem raptum fuiſſe ⁊ ab eo interrogatū fuiſſe hijs verbis. Quare prouocaſti hominem ad iurationem: quem ſciebas falſum eſſeiuraturum? Reſpondit ille. Negauit michi rem meam. Et ille. Melius erāt vt rem tuam perderes: ꝙͣvt animam eius falſa iua̓tione ꝑimeres. Proſtratus igitur tam guiter cedi iuſſus eſt. vt ī dorſo eiūgilantis p̄lagarū veſtigia apparerent. Sed indultum eſt illi poſtꝙͣemendatus eſt. Hec Auguſtinꝰ.In hac aūt die Ioh̓es decollatusnō ē. ſꝫ circa dies azimoꝝ āno p̄redente paſſionē xp̄i. O portuit gͦ vtꝓpter dn̄ca ſacramenta minor cederet maiori. Hic exclamat ioh̓esCriſoſt. dicēs. Ioh̓es ſcala v̓tutū