Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCXVIr
Einzelbild herunterladen
 

C CxxxRefugiebat autem ad aliquamciuitatem accedere que epiſcopocareret: ne ipſum in predicto officio impediri contingeret. eodeꝫ tēpore apud Yponem erat quidāvir magnarū oꝑū qui Auguſtīomiſit ꝙ ſi ad eum accederet ⁊ verbum ex ore ſuo audiret. ſeculo renunciare poſſet. Rd̓ Auguſtinuſvbi comꝑit illuc cōcitus iuit. Audiens autem Valerius Vponenſis epiſcopꝰ famā eius: ipſū plurimuꝫ renitentē in eccleſia ſua p̄ſbiterum ordinauit. Nōnullis quideꝫlacrimas ſuas ſuperbe interptantibus ⁊ tanꝙͣ eum cōſolantibus⁊ dicentibꝰ: qꝛ ⁊ locus preſbiterijlicet ipſe maiori dignus eſſet: appropinquaret tamē epiſcopatuiQui ſtatim monaſteriū clericorūinſtituit ⁊ cepit viuere ſcd̓m r̓gulam ſub ſanctis aplis cōſtitutamDe cuius monaſterio fere decemepiſcopi ſunt electi. Et quia p̄dictus epiſcopus ea̓t grecus ⁊ minꝰin latina lingua littea̓tus ⁊ doctꝰAuguſtino poteſtateꝫ tribuit vtcōtra morem orientalis eccleſie ſein eccleſia predicaret. Vnde cū m̄lti epiſcopi derogarent: ille de hocnon curabat dumodo per eum fieret qd̓ per ſe fieri non valebat. Sodem tempoe̓ fortunatuꝫ p̄ſbiterum Manicheū ⁊ alios hereticosp̄cipue rebaptizatos donatiſtasRanicheos cōuicit. abſtulit ⁊ fugauit. Cepit aūt beatus Valerīꝰformidare ne ſibi Auguſtinꝰ tolleretur ⁊ ab illa ciuitate in epiſcopum peteret̉. Nam ⁊ aliquādo ablatus fuiſſet niſi eum ad locuꝫ ſecretum tranſire curaſſet: ita vt inueniri minime potuiſſet. Impefrauit igit̉ ab a̓chiepiſcopo Cartaginenſi vt ipſe cede̓t ⁊ AuguſtinūVponenſi eccl̓ie in epiſcopū promoueret. Sed cū hoc Augꝰ oīmode recuſae̓t. cōpulſus tamē ⁊ coactus ſuccubuit ⁊ ep̄atus curā ſuſcepit. Qd̓ in ſe pꝰ ea fiei nō debuiſſevt ſuo viuēte ep̄o ordinaretur dixit ⁊ ſtripſit ꝓpter cōcilij genea̓lisprohibicōeꝫ quā poſtmodū ordinatus didicit: nec qd̓ ſibi factumeſſe doluit: alijs fieri voluit. Vn̄etiā ſategit vt in cōcilijs epōrū cōſtitueret̉ vt ōma ſtatuta patrumordinatione deberent ab ordīatoribus ordinari. Ipē aūt de ſe dixiſſe poſtmodū legit̉ In nulla re mͥdn̄m ſentio ſic iratum: ſicut in hocꝙ duꝫ eſſem dignꝰ poni ad remūpoſuit me ad āpluſtre in apiceregīs eccleſie. Veſtimēta eꝰ ⁊ calciamēta alia nec nitida miniuꝫ necabiecta plurimū: ſꝫ ex modeato ⁊ꝯpetenti hītu erāt. Ipē enim de ſedixiſſe legit̉. Fateor de p̄cioſa veſte erubeſco ⁊ iō cū dat̉ michi vēdoeā. ⁊ qꝛ veſtis nō poteſt eſſe coīsp̄ciū ſit cōmune. Menſa frugali ⁊parta ſemꝑ vſus ē ⁊ inter olera ⁊legumna ꝓpter īfirmos ⁊ hoſpiteſplerūqꝫ carnes hēbat. In ipſa ātmēſa magͣ lectōnē vel diſputacōnē ꝙͣ epulacōeꝫ diligebat ⁊ contrā peſtē detractōis in ea ſic ſcriptuꝫ hēbat. Quiſquis amat dictisabſentū rodere vitaꝫ. Hāc mēſaꝫvetidam nouerit eſſe ſibi. Nam ⁊