Econtra illa dicebat. Nō fili mihidictuꝫ eſt vbi ille ibi tu: ſed vbi tuibi ille. Rogabat igit̉ ſedula mater quaſi importuna quendā ep̄ꝫſicut in eodeꝫ libro confeſſionumAugꝰ teſtatur: vt pro filio ſuo int̓cedere dignaretur. Qui tanta quodammodo importunitate deuictuſprophetica voce rn̄dit. Vade ſecura. quia impoſſibile eſt vt filiustantarum lacrimarū pereat. Cumautem apud Cartaginem multiſannis rethoricam docuiſſet. occulte matre neſciente romam venit ⁊ibidem multos diſcipulos congregauit. Hijs temporibus Aedyolanenſes a prefecto Simacho rōanorum petierunt ſibi doctorem ī rethorica deſtinari. Preſulabat̉ tuncibi vir dei Ambroſius ⁊ ad preceſMedyolanenſium illuc mittiturAuguſtinꝰ. Mater aūt eiuſ quieſcere non valens: cum multa difficultate ad eum venit ⁊ ipſum iaꝫnec vere Manicheum: nec vere catholicum repperit. Cepit autē Auguſtinus beato Ambroſio adherere ⁊ eius predicationes frequenter audire. Erat auteꝫ valde in predicatione ſuſpenſus vt ne quid cōtrā ipſam Manicheorū hereſim. l̓pro ipſa diceretur. ¶ Criadam vice circa illū errorem Ambroſiꝰ diutius diſputauit ⁊ ipſum apertis rationibus et autoritatibus cōfutauit: ita vt error ille a corde Auguſtim penitus pelleretur. Quid autēpoſt hoc ſibi contingerit ipſe in libro confeſſionum narrat dicens.Cum te primum cognoui: reuerberaſti infirmitateꝫ aſpectus mei. radians in me vehementer ⁊ contreinui amore ⁊ horroe̓ ⁊ īueni longeme eſſe a te ī r̓gione diſſimilitudinis tanꝙͣ audirem vocem tuam deexcelſo. Cibus ſum grandiū creſce⁊ manducabis me. nec tu me mutabis in te ſicut cibum carnis tue:ſed tu mutaberis in me. Cum aūtſicut ibidem refert via xpriſti ſibiplaceret: ſed per ipſam ad ipſumadhuc ire pigeret: immiſit dominus in menteꝫ eius vt ad Simplicianum in quo lucebat gratia diuina ꝑgeret: vt ſibi eſtꝰ ſuos ſecūꝯferēti proferret. quis eſſet aptuſmōdus viuendi ad ambulandūin via dei: in qua alius ſic. aliusſic ibat. diſplicebat enim ei quicquid agebat̉ in mundo pre dulcedine dei ⁊ decore domus eius quaꝫdilexit. Simplicianus auteꝫ cepiteum hortari. Ipſe quoqꝫ cepit ſeipſum hortari ac dicere. Quot pueri⁊ puelle intra eccleſiam deo ſeruiunt: tu nō potei̓s ⁊ iſti ⁊ iſte pn̄t.An vero iſti ⁊ iſte ī ſeip̄is poſſunt⁊ non in deo ſuo? Quid in te ſtas⁊ non ſtas. Proice te in eum ⁊ excipiet te ⁊ ſanabit te. Inter horuꝫcolloquia: memoria Victorini inmedium venit. Vnde exhileratuſSimplicianꝰ nārat qͣlr idē adhucgentilis ob ſui ſapientiam romēquod maximum tunc erat ſtatuaminuiſſet ⁊ qualiter ſe ſepius xp̄ianum dicebat. Cui cum Simplicianꝰ diceret. nō credo niſi te ī eccīavidero: ille iocunde dicebat. Nunqͥd ꝑiētes faciūt hoīeꝫ xp̄ian: in?